Stil in mij …

Hoe gaat het? vraag je … het gaat, ben helaas nog niet op mijn oude niveau en daar baal ik van. Ik baal dat het niet sneller gaat, dat het niet tastbaar is, van als je dit doet, is het over. Over .. over is het nooit. Het zou altijd de story worden of my life. Balans, balans zoeken in mijn leven en gewoon weer een paar keer op mijn bek gaan. Ik wil zoveel, ik wil lekker bezig zijn met mijn blog, ik wil lekker koken, ik wil dat mijn huis er opgeruimd uit ziet, ik wil leuke dingen doen met mijn dochter etc. Dat laatste is natuurlijk het belangrijkste en dat is mijn prioriteit. Ik krijg daar ook energie van als ik haar vrolijke snoetje zie in de auto, haar gekir in haar wandelwagen bij het eten geven van eendjes en vooral haar energie. Heerlijk!!

En toch voel ik me ook rot, ik ben moe .. en nee niet moe van een avond stappen, en nee niet moe van een nacht niet slapen maar moe met betrekking tot mijn NAH. En als ik daarover nadenk word ik nog moeier. Ik probeer mijn leven weer op de rails krijgen, nee, mijn leven is op de rails, maar de balans. De trein moet blijven rijden, het woordje moeten, ik hekel het woord moeten, maar wij draaien door, ons leventje draait door.

De dingen die ik zou doen deze week, heb ik al 2 dingen van geschrapt. Ik trek al de mensen niet, teveel mensen in één ruimte, teveel geroezemoes, teveel geluid. Ik heb het rustig gehouden tot nu toe. Ik laad niet echt op want na een goede nacht ben ik doodmoe. Ik kruip lekker terug met mijn dochter en dochterlief gaat lekker zingen. Ik doe mijn ogen dicht en pak haar beet in mijn armen. Wrijf haar over haar armpjes en ze wordt rustiger. We doen even onze ogen dicht. Het slaapje heb ik nodig, het extra slaapje en soms weleens 2, daaruit maak ik zelf op dat ik niet de oude ben.

Er zijn zoveel dingen die ik wil doen, maar er komt niets uit. Er zijn zoveel gedachten in mijn hoofd, maar ook pure leegte. Het is veel, ik ben gelukkig, maar even niet mijzelf. Het komt wel, geef het de tijd, ga niet te snel, want dat wil ik, dat verlang ik van mijzelf. Het is stil .. even stil in mij.

Liefs,

Sjanie

2 gedachtes over “Stil in mij …

  1. Heel goed omschreven hoe het voelt. Ik heb ook ‘even’ een mindere periode die me alweer veel te lang duurt. We kunnen het met de NAH niet pushen, hoeveel wilskracht we ook hebben. Dan maar weer heel veel kallum-aan-dagen inplannen ☺️ Succes!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s