Niets is vanzelfsprekend

Joehoe ik ben er weer … terug van vakantie. Hoe was het? Wat zal ik zeggen om niet als ondankbare of verwend kreng over te komen. We hebben elkaar afgewisseld met ziek zijn, dus dat was ruk. Mijn energielevel is erg laag, ik ben moe en verre van fit en ik hoest de longen uit mijn lijf. Maar hé … we hebben wel een unieke ervaring gehad.

Heb je wel genoten? Jazeker!!! Van mijn kleine, lieve lulijzer die vaak erg vrolijk is. Ze zingt en ze kletst de hele dag door. Mijn moeder zei dat ze net zo is als mij vroeger. Daarnaast heb ik genoten van het samen zijn, mijn ouders ook waren mee. Dus dit heeft veel voor me betekent, de meerdere handjes, maar vooral het met elkaar zijn. We heb het samen gedaan, ondanks dat we niet fit waren.

Ik heb boottocht gemaakt met mijn moeder en heel veel dolfijnen gezien. Erg bijzonder, wat is de natuur mooi. Genoten van het landschap met velen soorten cactussen en de prachtige zonsondergang. Daarnaast genoten van het strand en het zwembad. Genoten van het lekkere eten, de vis, de tapas, de sangria en de wijn.

De vakantie heeft niet de uitkomst gehad van wat ik ervan verwacht had, dus het is een leer punt geweest om de volgende keer geen verwachtingen te hebben. Niets is vanzelfsprekend. Mijn favoriete zin trouwens. Het puntje hulp vragen blijft een dingetje, want deze controlfreak wil alles in haar hand houden. Mijn ouders hebben me nu ook weer van dichtbij meegemaakt, we zaten in een huis. Mijn moeder ziet wat er verkeerd gaat, paniek slaat bij me toe en ik plan teveel in te weinig tijd. Totaal geen rust ertussen door.

De nachten waren slecht en hoe meer moe ik word, hoe meer hyper ik word. Ik raak vergeetachtig en alles gaat door elkaar. Er komt dan een grote error in mijn hoofd en mijn tranen kan ik dan niet stoppen. Daarnaast worstel ik, ik worstel nog steeds met het feit om de gezelligheid niet te missen. Een bakkie op een terras, een wijntje op het balkon, spelen in het water met onze kleine etc.

De begeleiding van NAH professionals gaat volgende week van start en er zijn echt nog wat aandachtspunten waar ik winst in kan behalen. Afgelopen jaar is een rollercoaster geweest met mijn gezondheid. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn gezin en ouders. Ik kan nog niet zeggen of het gaatje dichten effect heeft op mijn vermoeidheid. Thuis voelde ik het wel, ik had meer energie maar nu is het even niet te meten. Ik laat het gaan, kijken wat het doet de komende maanden en dan hoop ik, ik verwacht niets, dat het afgelopen jaar toch iets positiefs gaat brengen. Ik ga duimen voor iets meer energie, duim je mee?

Een gedachte over “Niets is vanzelfsprekend

  1. Ik duim met je mee en hoop van harte dat het jou beter gaat na het sluiten van het gaatje, waarbij ikritmestoornissen op liep, die mede met een na mijn herseninfarct(wil iemand het hebben, ik heb er genoeg van) ontdekte apneu mij op mijn zestigste nu 7 jaar geleden in een klap zwaar hulpbehoevend maakte, waardoor mijn (ons) leven eigenlijk voorbij is, ook al geef ik mezelf nog 20 mooie jaren dat wens ik je ook toe en ga je volgen

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s