Vitamine C & Co

Alles komt in drieรซn toch? Tenminste vaak als er 3 dingen, nare dingen gebeuren ben je er weer een poosje vanaf. Toch? Eens? Ik had van de week een beginnende longontsteking, antibiotica gehad en ik kan je zeggen dat hoesten met een hernia geen pretje is. Alhoewel manlief en ik ook diverse keren hebben gelachen (tot huilend aan toe) dat dit ook niet bevordelijk is. ๐Ÿ˜‰ maar hรฉ wat is leuker? Lachen of hoesten.

Wat heb ik gemist? Welke signalen?? Dat mijn lijf nu zo heftig protesteert? Is het domweg pech of heeft dit mij iets te vertellen? Ik schrijf en schiet vol, ik wil zo graag. Aan de andere kant vraag ik mezelf af โ€œwat wil je dan?โ€ Ik heb het aardig goed voor elkaar. Huisje, boompje, beestje is wel dood, maar wel een kindje. De dingen die mij overkomen, zie ik weer leerprocessen. Klinkt zweverig maar ach zo ben ik en zo ben ik een beetje geworden. Misschien juist om het mezelf iets comfortabeler te maken. Dit geeft mij meer tijd, meer ruimte om na te denken en niet omdat het kan, want het moet.

Hoe doe je dat? Met mijn mindere energie. Wat ik mij heb laten vertellen, betekent dat โ€œneurofatique,โ€ dus hersenmoeheid. Daarnaast met zenuwpijn wat nog meer energie kost en dan nog er bovenop … een longontsteking. Ik voel me net een oud wijf, gelukkig ben ik niet meer zo buiten adem als van de week. Ik kon niet eens lullen of er kwam al een hoestbui. En ja als ik niet meer goed kan kletsen dan ben ik ziek.

Mijn tips, uit mijn eigen ervaring bewandel ik mijn week op deze manier en รณรณk om zo min mogelijk afhankelijk te zijn.

1. Boodschappen worden bezorgd

2. Een kruimelduif aangeschaft met een lange steel

3. Afspraken allemaal geannuleerd … fysio en mijn begeleiding van NAH professionals รณรณk, eerst letterlijk op adem komen

4. Koken = zo simpel mogelijk, maar wel met veel groente (ik heb veel snack groente in huis, waardoor ik goed aan mijn, ons portie groente kom)

5. Naar buiten, zoveel mogelijk. Goed voor mijn hoofd en lijf. Kleine stukjes lopen maakt uiteindelijk ook een lange wandeling.

Op dit moment ben ik natuurlijk wel afhankelijk, want ik mag geen auto rijden met mijn medicatie. De einde wandelen kan ik op mijn buik schrijven dus ik maak kortere stukjes. Nu kunnen we wel lekker tussen de buien door dus dat is prima. Mijn hulp was ziek en kort daarna belde de vrouw van mijn neef en die zei: โ€œik kom eraan!โ€ Geen discussie, ze kwam schoonmaken. En tsja vorige week … ik was echt ziek, manlief was 2 dagen thuis gebleven en is Lina 3 dagen naar mijn ouders geweest.

Schuldig? Ja, ik voel me soms erg schuldig, maar ik weet dat ik Lina niets te kort doe. Ik mis haar onwijs op deze dagen, maar ze is in goede handen. En ook de hulp van buitenaf, ik kan het niet terug doen, daardoor vind ik het ook lastig om te vragen. Ik ben dankbaar en flink minder afhankelijk door de dingen die we kunnen inzetten. Ik haat afhankelijk maar goed het is zoals het is en ik probeer het om te draaien. Als ik iets voor iemand kan doen, geeft mij dat een goed gevoel, dus dat … dat hou ik maar vast. โค๏ธ

Onverwoestbaar

Wat een graftakken weer hebben we de afgelopen week gehad … dit hoorde precies bij het โ€œnieuwsโ€ wat ik van de week te horen kreeg. โ€œJe reflexen doen het niet!โ€ โ€œDat dacht ik alโ€ zei ik zachtjes. Tranen schieten in mijn ogen, er zit weer een hernia. Mijn gedachten razen heen en weer, vol in paniek. Een hernia, met een peuter .. hoe ga ik dat in godsnaam doen?

Tevens gingen we op vakantie over 2 weken met ma en Lina, een echte meisjes vakantie. We hadden ons er erg op verheugd en het is natuurlijk een luxe probleem, maar de vakantie is geannuleerd. Maar hรฉ elk nadeel heeft zijn voordeel….ik heb namelijk al 4 herniaโ€™s gehad waar eentje tot een incomplete dwarslaesie is gekomen.

Ik weet hoe ik ermee om moet gaan: zo weinig mogelijk zitten, bewegen, bewegingen vermijden die veel pijn doen en wat kortere rust momenten pakken. Slapen is namelijk niet echt denderend met een hernia. Ik heb aardig zenuwpijn en ik ben een beetje high van de Tramadol.

Maar of het balen is? Ja, ik vind het ongelooflijk kut, als ik mezelf op zโ€™n Hollands kan uiten. Kut met peren en รณรณk dat is niet lekker. Dus we doen wat we kunnen, ik laat de zware dingen zoveel mogelijk liggen, maar ik kom er niet onderuit om mijn peuter soms even op te tillen.

En ja … ook de gedachten: โ€œdat heb ik weer!โ€ Die zijn de afgelopen week wel 100 keer door mijn kop gegaan, van een TIA naar een gaatje in het hart, waar ik eigenlijk net pas 2 maanden geleden volledig hersteld was … staat dit weer voor de deur. Adem in, adem uit … we gaan weer voor volledig herstel en hopen zonder operatie. Ik hou er ook rekening mee dat het herstel misschien iets langzamer gaat, omdat ik te maken heb met een meisje van 3 jaar.

En dat meisje? Die kreeg weer pseudokroep aanvallen vrijdag en is nu ziek. Dat kan er ook nog wel bij….dus niet naar de opvang deze week en even goed uitzieken. We hebben wel een verwijzing gehad naar de kinderarts want 4x pseudokroep aanvallen in 6 weken is te gortig. Ik zei gisteren tegen Lina: โ€œzullen we morgen een pyjama dag houden?โ€ Waarop haar antwoord eigenlijk altijd enthousiast is, keek ze nu beteuterd en bedenkelijk. Toen zij ze blij: โ€œnee mama, morgen doen we mooie jurken dag!โ€

Zij is mijn afleiding, het zal pittig worden de aankomende tijd. Ik weet dat ik het kan, samen, ik heb er het volste vertrouwen in dat het weer goed komt. De weg met hobbels en bobbels, de weg, mijn leven, ons leven. Het maakt het spannend en we maken er maar weer het beste van, samen en dat is voor mij het belangrijkste wat telt โค๏ธ

NAHgenieten

The day after .. kinderverjaardag gehad van onze kleine Lina. Wat een feest, kind door het dolle heen, mama ook ๐Ÿ˜‚

De verjaardag begon niet lekker omdat ik last heb van zenuwpijn. Wat behoorlijk kut is, want dit overheerst mijn dag. Manlief zei in de ochtend: โ€œis het wel slim om door te laten gaan?โ€ Ik zei meteen: โ€œik wil dat het doorgaat!โ€

Ik heb iedere keer wat gedaan, de weken voor haar verjaardag: lijstje mensen, booodchappen, wie doet wat, soepje van te voren gemaakt dus alles was op tijd klaar, onder controle. Ik de controlfreak, ik functioneer hier gewoon het beste bij en zeker nu.

Controle over mijn lijf heb ik niet, tenminste niet wat qua pijn betreft. Dat is er en nu toevallig in hele hevigheid. Dus daarom ben ik blij, dat ik een controlfreak ben, hierdoor kon ik gisterenmiddag lekker 2 uur mijn bed induiken.

Ik kijk naar haar en denk aan gisteren. Haar rode blos op haar wangen, haar plezier, haar lach, de lieve mensen om ons heen, de hulp die we hebben gehadโ€ฆโ€ฆhiervoor doe ik het, hiervoor doe ik mijn leven. En dat ik nu extra verrot ben? Dat neem ik voor lief. We maken we er een pyjama dag van, beetje op bed, beetje spelen, beetje tv kijken en vooral flink NAHgenieten ๐Ÿ˜‰โค๏ธ

Week 6 …

Ja, ik ben erbij! Een van de gelukkigen die mee mag doen met de griepgolf of de epidemie of whatever. Ik heb bijna een week met flinke koorts op bed gelegen, kon niets, lag echt plat met overal pijn. Deze week plat is mede mogelijk gemaakt door het kinderdagverblijf, mijn ouders & manlief. Ik was echt ziek.

Het gaat gelukkig beter, maar ik heb nog steeds iedere keer wat verhoging en ik trek de dag door met paracetamol. Vanmorgen toch even de huisarts bezocht want mijn gezicht, kaak en oog blijft dik. Ik heb een ontstekingsremmende neusspray gekregen, omdat al mijn holtes ontstoken zijn.

Week 6 gaan we in … van loopoor, naar pseudokroep, van snotverkouden naar griep. Wat doet dat met je? Voor iedereen is dit een aanslag op je lijf, voor mij dan iets extraโ€™s. Ik merk dat mijn energie level laag is. Ik schrap dingen, want zaterdag is het feest! Onze dochter wordt 3 jaar. Ik bereid me voor, schrap mijn afspraken, maak lijstjes, overleg en we krijgen hulp aangeboden. Top!

De versiering is binnen en de traktaties van Lina zijn bijna af, dat kan ik afstrepen en het afstrepen geeft me rust. Lina gaat donderdag logeren zodat ik vrijdagochtend nog even rustig kan voorbereiden en een beetje voor kan rusten. En dat is nu helemaal broodnodig. Ik kan gelukkig wel weer naar buiten, ik doe mijn wandelschoenen aan en hap echt letterlijk de frisse lucht.

Het lijf fluit me terug, ho stop …. en ik ben niet eens bewust over mijn grenzen gegaan, maar door de gebroken nachten, ziek zijn van Lina en een verkouden man naast me, dan is het niet zo gek. Dan ben ik de Sjaak. โ€œGoed uitziekenโ€ zei de dokter. Sporten doe ik deze week ook nog maar niet, eerst op orde komen, langzaam aan naar Lina haar verjaardag leven, zorgen dat ik het goed verdeel en uitrust.

Het blijft wikken en het blijft wegen. Er worden weer dingen afgezegd waar we zin in hadden maar ja, thatโ€™s life … ons leven. Het maakt me soms verdrietig en zeker als ik dan extra moe ben, lijkt het nog harder aan te komen. Dus ik geniet extra van de dingen die wel kunnen, ik kijk uit naar de verjaardag, daar laat ik heel graag dingen voor. Ik ben dankbaar met & om mijn dochter en ben dankbaar dat wij met elkaar haar 3de verjaardag kunnen vieren. En รณรณk dat … kan helaas niet iedereen zeggen.โค๏ธ

Blijf nog even klein …

Even wat anders, geen blog over hersenletsel, maar wel over iemand die steeds belangrijker wordt voor mij. Iedere dag hou ik een stukje meer van haar en ik besef heel goed dat het niet voor iedereen is weggelegd. De wens moeders, de moeders die hun kinderen al gedag hebben moeten zeggen en de moeders die wel willen maar dat het niet kan vanwege gezondheid problemen. Dat besef โ€ฆ alle liefde naar jullie!! ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ

Mijn mop, onze dochter Lina. Zij maakt mijn dag en ja ze breekt โ€˜m soms ook. Over 3 weken wordt ze 3 jaar, 3 jaar in ons leven en wat is het snel gegaan. Mijn meisje, ons kadootje, ons wondertje, want dat โ€ฆdat is ze ๐Ÿ’œ

Plafonddienst

Het plafond, het is wit en in het donker zie je het niet. Ik zeg vaak: โ€œik had plafonddienst vannacht!โ€ Euh wat? Plafonddienst? Ja dat! Dan lig ik wakker, dan lig ik te woelen en uiteindelijk na te denken. Te denken over gesprekken die ik heb gevoerd. Ik speel ze soms gewoon weer terug in mijn hoofd. Of hoe ik het anders kan doen met Lina, hoe maak ik het mezelf makkelijker als ze bijvoorbeeld ziek is.

Dus dat โ€ฆ ik lig niet wakker om na te denken maar als ik wakker ben, ga ik wel nadenken. Wat natuurlijk super irritant is, want dan ben je nog meer wakker. Ik weet dondersgoed waardoor dat komt. Een avond op bezoek, hapje eten of een verjaardag. Ik weet nu, dat dit me (waarschijnlijk) plafonddienst oplevert.

Super vervelend, maar ik weet het. Als ik dag niet rustig kan afbouwen is de kans hierop groot. Kan dit altijd? Nee, daarom skip ik ook de meeste van deze activiteiten. Soms? Ja, soms doe ik het welโ€ฆ.dan heb ik het ervoor over, dan is bijvoorbeeld Renรฉ de volgende dag thuis of Lina naar de kinderopvang.

Dit is een typisch geval wat โ€œoverprikkelingโ€ heet. Je bent dan bezig om teveel informatie verwerken. Teveel informatie heeft ook te maken met geluid, beeld of andere zintuigen. Je ruikt, je proeft โ€ฆ alles bij elkaar noem ik dan โ€œinformatie verwerkenโ€ en dat gebeurd dan in de nacht.

Ik merk het vandaag dus ik hou me redelijk koest. Ik maak er een bed & hang dag van. Kind naar het kinderdagverblijf, man naar het werk en mijn hulp is bezig met het laatste stukje dweilen. Even rust, bijkomen, bijtanken want er staat een weekend voor de deur met leuke activiteiten. Ik noem het voorrusten, pas op de plaats โ€ฆ. goed voor mezelf zorgen zodat ik goed blijf functioneren. Een soort balans dagje maar dan met rust i.p.v. met voeding ๐Ÿ˜‰

Oh ja!! Lieve volgers, deze week weer 10 erbij. Super! Daar doe ik het voor, nog steeds, het onzichtbare, zichtbaar maken. Mijn missie, mijn taak โ€ฆ op mijn eigen unieke manier ๐Ÿ’œ

Voor jou …

Deze is voor jou. Voor diegene waarbij hersenletsel net is geconstateerd. Door een bloeding, een infarct, een ongeluk, een val op je hoofd etc. Je gaat nu overleven, je gaat beseffen, je gaat herkennen, je gaat rouwen, je gaat er naar handelen en dan hopelijk aanvaard je het. Jouw hersenletsel.

Het is een pad, een moeilijk pad, een pad met 1000 bochten. Je gaat uit de bocht vliegen, je gaat vallen, maar het allerbelangrijkste is dat je weer opstaat. Je staat weer op met een ervaring rijker, je knokt jezelf weer omhoog. Lieve mensen, lieve vrouwen, mannen en kinderen, jij ja, jij die net de diagnose hersenletsel hebt gehoord.

Jij, je gaat het doen met handvaten van therapie, maar blijf alsjeblieft ook een beetje bij jezelf. Lieve omstanders, geliefden, jullie zijn super belangrijk in het proces. Het proces wat hersenletsel heet. Hersenletsel is er en gaat niet weg. Het kan uiteraard wel wat verbeteren en juist jullie, jullie hebben we nodig.

Dit gedicht is voor jou en ik wens je alle kracht en sterkte. Zorg voor een dosis positiviteit, veel lachen en dan ga je het redden. Creรซer zelfspot en wees duidelijk naar je omgeving, doe je niet beter voor als dat je bent. Het is een weg, een pad, het is jouw pad. โค๏ธ

Overeind blijven

๐—›๐—ฒ๐˜ ๐˜„๐—ฎ๐˜€ ๐˜„๐—ฒ๐—ฒ๐—ธ ๐—บ๐—ฒ๐˜ ๐—ฏ๐—ฒ๐˜€๐˜ ๐˜„๐—ฎ๐˜ ๐˜‡๐—ผ๐—ฟ๐—ด๐—ฒ๐—ป. Zorgen om onze kleine meid. Onze kleine meid heeft afgelopen weekend heftige pseudokroep aanvallen. Zoveel aanvallen achter elkaar hadden we nog nooit mee gemaakt. Het was zo erg dat het spuitje dexamethason (prednison) niet hielp. Daarbij had ๐˜‡๐—ฒ ๐—ต๐—ผ๐—ด๐—ฒ ๐—ธ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ๐˜๐˜€ ๐—ฒ๐—ป ๐—น๐—ฎ๐—ด ๐˜‡๐—ฒ ๐—ฏ๐—ถ๐—ฏ๐—ฏ๐—ฒ๐—ฟ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ, ๐—ต๐—ผ๐—ฒ๐˜€๐˜๐—ฒ๐—ป๐—ฑ ๐—ฒ๐—ป ๐—ฏ๐—ฒ๐—ป๐—ฎ๐˜‚๐˜„๐—ฑ tussen ons in. Zondagnacht zijn we naar het ziekenhuis gegaan, ze was echt ziek en werd opgenomen ter observatie.

๐—ฃ๐˜€๐—ฒ๐˜‚๐—ฑ๐—ผ๐—ธ๐—ฟ๐—ผ๐—ฒ๐—ฝ ziet er eng uit, de eerste paar keer dachten we dat ze dood ging. Gelukkig is het onschuldig, maar voor een kind is het angstaanjagend. De kinderarts heeft uitgelegd dat het voor ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—ธ๐—ถ๐—ป๐—ฑ ๐˜ƒ๐—ผ๐—ฒ๐—น๐˜ ๐—ฎ๐—น๐˜€๐—ผ๐—ณ ๐—ต๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ ๐˜€๐˜๐—ฟ๐—ผ๐˜๐˜๐—ฒ๐—ป๐—ต๐—ผ๐—ผ๐—ณ๐—ฑ ๐˜„๐—ผ๐—ฟ๐—ฑ๐˜ ๐—ฑ๐—ถ๐—ฐ๐—ต๐˜๐—ด๐—ฒ๐—ธ๐—ป๐—ฒ๐—ฝ๐—ฒ๐—ป. Dus ik snap haar paniek, haar om haar heen slaan en de controle kwijt zijn over haar lijfje.

Maandagmiddag konden we weer naar huis met goede adviezen en we moeten gaan bijhouden hoeveel aanvallen ze heeft. Ons madammeke is gelukkig weer opgeknapt en ze heeft weer honderdduizend praatjes. Hoe ga jij ermee om? Dat is de vraag … ziek zijn van een kind is voor iedereen pittig. Voor iedere ouder, de slapeloze nachten en de zorgen. ๐—™๐˜†๐˜€๐—ถ๐—ฒ๐—ธ ๐—ฒ๐—ป ๐—บ๐—ฒ๐—ป๐˜๐—ฎ๐—ฎ๐—น.

Ik heb geleerd, waar ik het beste bij ๐—ณ๐˜‚๐—ป๐—ฐ๐˜๐—ถ๐—ผ๐—ป๐—ฒ๐—ฒ๐—ฟ is dus schrappen, รณรณk al is Lina nu weer beter moet ik ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฟ๐—ด๐—ถ๐—ฒ (๐—ฏ๐—ฒ)๐˜€๐—ฝ๐—ฎ๐—ฟ๐—ฒ๐—ป, omdat de afgelopen week pittig is geweest. Het punt is, wat ik altijd deed, om dan juist weer de dingen op te pakken. ๐— ๐—ถ๐—ท๐—ป ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฟ๐—ด๐—ถ๐—ฒ๐—น๐—ฒ๐˜ƒ๐—ฒ๐—น ๐—ถ๐˜€ ๐—ณ๐—ผ๐—ฟ๐˜€ ๐—ป๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ ๐—ฏ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฑ๐—ฒ๐—ป ๐—ด๐—ฒ๐—ด๐—ฎ๐—ฎ๐—ป afgelopen week, daarbij voel ik me best okรฉ, doordat ik รณรณk afgelopen week alles heb afgezegd. Mijn fysio die ik 2x per week heb, mijn begeleiding van NAH professionals en de dingen die ik wilde doen qua administratie liggen er ook nog.

Wat ik heb geleerd is dat het ๐—ฎ๐—น๐—น๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ฒ๐—น๐—ฎ๐—ป๐—ด๐—ฟ๐—ถ๐—ท๐—ธ๐˜€๐˜๐—ฒ ๐—ถ๐˜€ ๐—ฑ๐—ฎ๐˜ ๐—ถ๐—ธ ๐—ฏ๐—น๐—ถ๐—ท๐—ณ ๐˜€๐˜๐—ฎ๐—ฎ๐—ป. Letterlijk en figuurlijk voor ons gezin. Ook het etentje die ik vanavond had met vriendinnen heb ik afgezegd en ik maak er een ๐—ฏ๐—ถ๐—ท๐˜๐—ฎ๐—ป๐—ธ ๐˜„๐—ฒ๐—ฒ๐—ธ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ van. Lig je dan het hele weekend op je bed? Nee! Ik rommel, ik wandel, ik bereid mijn nieuwe week voor en pak mijn rust wat meer. Op deze manier kom ik eruit.

๐—ฉ๐—ถ๐—ป๐—ฑ๐˜ ๐—ท๐—ฒ ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—น๐—ฒ๐˜‚๐—ธ? Ja en nee! Ik vind het absoluut niet leuk om dingen af te zeggen. De fysio heb ik om sterker te worden en dat mijn conditie omhoog gaat. De begeleider heb ik om winst te maken in mijn dagelijkse activiteiten, om anders te denken en anders te handelen. ๐—˜๐—ป ๐—บ๐—ถ๐—ท๐—ป ๐˜ƒ๐—ฟ๐—ถ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ๐—ถ๐—ป๐—ป๐—ฒ๐—ป ๐—ฒ๐˜๐—ฒ๐—ป๐˜๐—ท๐—ฒ? Ja! Ik zie ze al zo weinig, maar ik weet dat als we elkaar zien, dat het goed is. Waarom het antwoord ja dan? Ja, ik vind het leuk …. omdat ik uiteindelijk zo goed blijf functioneren en dat dit ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐—ผ๐—ป๐˜€ ๐—ด๐—ฒ๐˜‡๐—ถ๐—ป ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—ฎ๐—น๐—น๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ฒ๐—น๐—ฎ๐—ป๐—ด๐—ฟ๐—ถ๐—ท๐—ธ๐˜€๐˜๐—ฒ ๐—ถ๐˜€. โค๏ธ

๐‡๐จ๐ž ๐ณ๐จ๐ซ๐  ๐ฃ๐ข๐ฃ ๐๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐›๐ข๐ฃ๐ญ๐š๐ง๐ค๐ญ?

De tutu & moeheid

Hierbij een goede uitleg hoe โ€œmoeheidโ€ werkt bij mensen met hersenletsel. Hersenletsel-uitleg is een zeer goede site waar je alle weetjes vandaan kan halen. Veel beperkingen passen bij mij maar ook echt een aantal niet. Het ligt eraan in welk deel van je hersenen geraakt ben.

Ben je benieuwd hoe de moeheid bij mij werkt? Klik dan HIER op de link.

Ik ga het weekend met mijn kleine meid voor het eerst naar dansles. Kleine meid heeft er zin โ€ฆ maar ik ook. Toch vind ik het รณรณk spannend, lees: nieuwe dingen vind ik soms wat lastig. Het onbekende en niet weten of het heel druk is en waar ik me op voorbereiden kan. Tutu ligt in ieder geval klaar en dat is het belangrijkste โ€ฆ. voor Lina ๐Ÿ˜‚โค๏ธ

Een fijn en vooral zen weekend gewenst!

Gedicht: voor jullie

Dit gedicht is voor mijn dappere mede strijders, voor mijn collegaโ€™s, lotgenoten โ€ฆ what ever. Iedereen die iedere dag af moet wegen wat wel en wat niet. Voor iedereen die soms zijn koppie even laat hangen, maar de volgende dag weer met goede moed er tegenaan gaat. Deze is voor iedereen, ieder die moet wegen wat wel รฉn vooral wat niet werkt. Het blijft lastig, maar ik heb redelijk mijn modus gevonden. De modus die nog steeds bestaat uit soms mezelf schuldig voelen, maar ook de modus wat voor mij het beste werkt. En wat heel belangrijk is, dat ik sta waar ik sta en niet onderuit kukelt.

Het blijft een strijd, maar gelukkig met minder vechten. Het (visuele) touwtje loslaten, want anders krijg je pijn in je handenโ€ฆ..zo werkt het รณรณk in je hoofd. Ik ben dankbaar voor de kansen die ik heb gehad, ik ben dankbaar voor alle hulp die ik aangereikt heb gekregen (en nog steeds) en ik ben dankbaar dat ik best een heel fijn leven leidt. Het is klein, maar fijn! En aan de andere kant is het groot, groot genoeg om het te behappen. Ik ben happy en ik kijk altijd waar nog winst te behalen is. We kunnen onze hersenen echt nog wel wat leren, maar het gaat niet snel โ€ฆ. maar hรฉ ik heb de tijd, ik heb de tijd voor dit proces. ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ