Kerst 2016

Kerst, eerste kerstdag 2016 … niet heel bijzonder? Of toch wel? De laatste kerst met z’n tweetjes, want als alles goed gaat, zijn we volgend jaar met z’n drietjes. Gek idee, maar het voelt zo “wij!” 
Kerst is altijd gezellig, ik vind het altijd gezellig in ieder geval. Dat zal niet voor iedereen gelden, je kan een dierbaar persoon missen, je viert kerst ineens alleen ipv van met je gezin, je bent ziek of een dierbaar persoon is ziek, je zit rot in je vel….het geldt dus niet voor iedereen. 

Kerst 2016

Ik ben bewust, ik ben bewust dat het goed gaat, ik ben bewust dat dit niet voor iedereen geldt. Heel bewust, ik sta er even bij stil….ik sta erbij stil dat ik nog altijd goede en lieve mensen om mij heen hebt, dat het goed gaat met ons en dat we gelukkig zijn. Gelukkig met elkaar, gelukkig hoe het gaat en gewoon een happy couple. Het is niet vanzelfsprekend, het is er, daar geniet ik van.

Ik wil iedereen een fijne kerst vieren, doe waar je, jezelf goed bij voelt. Maak er iets moois van, steek een extra kaarsje op voor de dierbaren die je mist, wees bewust als het je voor wind gaat, geniet als het kan, ik ga het doen…voor de laatste keer met z’n tweetjes ❤

Liefs, 

Sjanie

Nachtje weg 

Morgen gaan manlief en ik een nachtje weg. Niet zoveel bijzonders toch?? Voor ons wel! Het is namelijk het laatste nachtje weg met z’n tweetjes. Nu ik nog aardig mobiel ben, is dit weekend een uitgelezen kans om te gaan. En wat denk je van de kerstmarktjes? Warme chocolademelk? Hapje eten? Gluhwijn … oh nee dat mag ik dan weer net niet. Mag manlief mijn glaasje 😉

Spulletjes liggen klaar en lig nu lekker op bed, beetje voorrusten voor morgen en overmorgen. Ons hotel is in de stad, uitstekend, want de hele dag lopen trekt deze mama in spe niet meer. Uurtje rusten, kan dan prima! 

We hebben een “signaleringplan” moeten invullen voor de gynaecoloog inclusief een bevalplan. Het signaleringplan is om hun een kijkje te geven in ons leven met mijn NAH. Manlief en ik praten erover, dat is fijn. Voor ons is dit óók fijn, zeker voor manlief, die kan actie ondernemen en mij er op wijzen als hij ziet dat het niet lekker gaat. Gewoon preventief, gewoon hoe wij altijd leven, maar dat dit nu een beetje extra aandacht moet hebben omdat ik zwanger ben én dat er over een paar weekjes een mini mensje bij ons is. Dinsdag controle en mogen we weer ff kijken naar ons meisje.

Nieuwe periode, ben erg benieuwd en probeer het allemaal over me heen te laten komen. Je kan het niet sturen, controlfreak Sjanie out, zwangermodus aan en ja ik heb er nog steeds heel veel zin in!! Manlief ook, we zijn zo benieuwd naar haar. Nog eventjes, de laatste loodjes, lol maken met z’n tweetjes, rust pakken, genieten van de bewegingen in mijn buik, de wasjes worden gedaan, kleertjes gestreken in de kast….het wordt steeds echter. 

Fijn weekend iedereen!

Liefs,

Sjanie 

Kleine wasjes …

Grote wasjes!! Het toekomstbeeld in onze badkamer is de komende jaren, kleine kleertjes, rompertjes en sokjes. In de badkamer hangen wasrekken, daar hangt het kleine spul. Het hele kleine spul want de rest heeft moeders meegenomen. 

Kleine wasjes ….

Het wordt steeds echter, het komt steeds dichterbij, nu nog met z’n tweetjes maar over 10 weken sowieso met z’n drietjes. Gek idee, maar zoveel zin in! Ik besef me goed dat het een grote verandering is, dat het best wennen wordt maar heb het volste vertrouwen dat het lukt, samen met manlief en wat hulp. 

De weken verstrijken, zo snel, niet alleen met mijn zwanger zijn maar gewoon, het is al weer bijna Kerst. Met Kerst mag ik achterover hangen, mag aanschuiven en stiekem vind ik dat wel erg lekker. Geen voorbereidingen, niet druk om maken en wat ik normaal altijd lastig vind, ga ik genieten. Heb er zin in! 

Liefs, 

Sjanie

December 

December….december is een maand waarbij het teken is van de feestdagen. Sinterklaas, kerst en O&N. Het is altijd gezellig, lichtjes overal aan, kerstversiering, sinterklaas & Piet die in de stad lopen, vuurwerk etc. 

Ook ik, ook ik ben in deze maand nog steeds het gezelligheidsdier, ik hou ervan. Gezellig bij familie en met O&N met vrienden, lekker eten, drinken, kadootjes. Ik hou van december, maar toch zit ik er tegenop. Klinkt negatief, maar wil het meer realistisch laten klinken. 
Ik merk dat dat het wat meer energie kost, nu het 3de trimester is aangebroken. Een potje koken vind ik ontspannend, krijg ik energie van, maar nu krijg ik vermoeiende benen. Ik denk graag in oplossingen, omdat koken nog steeds een hobby van me is. Ik besluit om alles zoveel mogelijk zittend te doen. Dit lukt aardig! Erg fijn! 

De huishoudelijke taken, verdeel ik meer en pak meer mijn rust, maar alles gaat voor mij te langzaam. Is soms frustrerend en confronterend. De gynaecoloog heeft aangegeven dat ik meer hulp moet vragen & aanvaarden. Dat vind ik lastig, heel lastig. “Waarom?” vroeg manlief aan mij. Ik ben in mijn leven diverse malen heel erg afhankelijk geweest, dat koppel ik waarschijnlijk in mijn hoofd met “hulp vragen.” 

Ik ga mijn best doen om hier een modus in te vinden, dat gaat me lukken. Ook straks als onze dochter er is, vraag aan mensen voor een boodschapje, hapje eten koken, stofzuigertje door het huis etc zei de gynaecoloog. Dan heb je een win-win situatie, ze kunnen jou/jullie & je baby even zien en ze willen graag iets voor jullie doen. Manlief is 3 weken vrij, maar ik heb 6 weken hersteltijd van mijn keizersnede. 

Ook mijn eigen tijd, me time plannen, zodat ik kan opladen. Advies van de gynaecoloog. Ook hierin kan ik hulp vragen. Mijn ouders wonen echt 5 minuten van me vandaan en die willen het met liefde doen, dat is een fijne wetenschap. Ook andere mensen, als het nodig is of nee voordat het nodig is, zal ik aan de bel trekken. Nogmaals vind ik dat wel heel lastig, maar ik hou in mijn hoofd, hoe relaxter ik ben, hoe leukere moeder ik ben voor onze kleine meid. 

Vandaag hou ik een “bed-dag,” zondag, rustdag en die ga zo benutten. Manlief zei dat ik heel wit zag, zo voel ik me ook. Even opladen, even energie opdoen…manlief is aan het rommelen, ik kijk de Voice (opgenomen), beentjes omhoog, koppie thee & glas jus d’orange naast me op het nachtkastje. 

Desalniettemin heb ik zin in december, in december waar ik misschien niet alles zou willen doen, wat ik graag wil doen. Ik geniet, wil genieten en ga genieten. De laatste Kerst en O&N met z’n tweetjes, de laatste verjaardag van manlief als “niet vader” en het laatste jaar als “geen ouders.” Bijzonder, laten we er iets moois van maken.

Liefs,

Sjanie

Gelukkig … maar moe

Moe, soms doodmoe…dan weet jij als NAH-er wat er gebeurd. Je wordt prikkelbaar, kleine dingen die er gebeuren worden grote dingen, meer stressgevoelig, je hebt een kort lontje en kan niets meer hebben. 

Gisterenmiddag knakte ik, was doodmoe, huilde van de slaap en ik heb geprobeerd mezelf rustig te houden, voor mijn kleine meisje in mijn buik. Ik heb een kop thee gepakt, uitgekleed en in bed gaan liggen. Heb 3,5 uur geslapen, ik was op…

Helaas komt dit door hormonen van mijn zwangerschap zegt de gynaecoloog en ik ben hier ook niet alleen in, alleen ik ben meer kwetsbaar. Super fijn dat ze meedenkt, want we gaan het in kaart brengen & een plan maken óók voor na de bevalling. 

Ik heb 1,5 week geleden zelfs voor weeën gehad, door stress maar daar ben ik erg van geschrokken, manlief ook. Slaapgebrek, breekt je op, je kan niet meer helder nadenken, maar probeer nu de boel, de boel te laten. Onze kleine meid moet er nog een poosje in blijven en een advies gehad van de gynaecoloog: “rustig aan doen!” Dat doe ik, alleen al voor onze kleine meid, maar zoals gisteren, breek ik, puur vermoeidheid, teveel hooi op mijn vork genomen de afgelopen periode en nu doe ik alleen dingen die echt moeten gebeuren en daarnaast ontspanning. Zwemmen, uurtje slapen, tijdschrift lezen, serie kijken…

En zo ga ik het volhouden, 13 weken! Dan is onze kleine meid er zeker. Ik heb er zin in, heel veel zin in. 

Echo 26 weken

De eerste foto is voor jullie enne dat wipneusje heeft ze van mama haha. En dan straks de mooie blauwe kijkers van manlief, zucht…ben nu al dol haar! De gynaecoloog zei dat ze fotogeniek is. 

Fijne dag allemaal.

Liefs,

Sjanie 

Bofkont

Gisterenavond lag ik heel tevreden in bed .. heel tevreden. Nog meer het besef dat ik straks met mijn kleine meissie 24/7 door kan brengen, dat ik niet naar mijn werk hoef, dat daar al mijn energie in kan gaan straks. Een erg fijne gedachten, geen druk van werk, geen druk van buitenaf, gewoon ons plan trekken, wij. Wij met zijn drietjes straks.

Gisteren was ik voor het eerst bij “aqua mama,” een advies van mijn gynaecoloog. Zij vroeg de laatste controle of ik al bij een clubje zat. Clubje?? Mm .. ik zat er niet echt op te wachten in het begin, maar toevallig had ik tegen manlief gezegd dat ik misschien zwangerschap yoga wel leuk zou vinden. Daar had ik me al in verdiept, maar toch weer naast mij neergelegd, want dit is vooral gericht op een normale bevalling, maar deze mama in spé krijgt een keizersnede.

Oké, waar was ik gebleven … gisterenavond dus voor het eerst naar zwangerschap zwemmen gegaan. Was erg relaxt, wat baantjes zwemmen, oefeningen doen en het laatste kwartiertje dobberen in warm water. Wat was ik rozig en tevreden. Toch een goeie zet van mijn gynaecoloog, je praat met moeders in spé, je zit in dezelfde periode, je krijgt wat tips, geeft wat tips, prima. Ik zit op om plek, in het water welteverstaan. Ik zwom ook al baantjes, dus dit is extra erbij.

Gisteren zei één van de moeders in spé dat zij er volgende week niet zou zijn, vanwege een avonddienst en ik dacht:  “ik kan … ik zou altijd kunnen!” Bofkont of geluksvogel is in deze situatie een goed woord … hoe ik hieraan ben gekomen is een tweede, maar dat ligt achter mij, want wat verheug ik me op de komende tijd, wat heb ik er zin in, ook echt wel spannend, want tsja deze moeder in spé is toch lichtelijk autistisch, ik weet niet wat er komen gaat, bang voor het onbekende, maar ik kan het nu best goed op mij af laten komen. Of het nou komt dat ik een goede nacht hebt gehad of niet, maar dit gevoel is lekker.

Het meisje in mijn buik zagen we gisteren bewegen, ik deed het dekbed omlaag en zei: “Kijk” tegen manlief. Echt gaaf! Puntbuik en weer weg, puntbuik en weer weg. Deze kleine bofkont zwemt ook nog lekker in mijn buik, nog eventjes, want straks zit ze vast 🙂

Fijne dag!

Liefs,

Sjanie

img_5911

 

 

It’s a girl … en nachtrust 

Mmmm …. manlief krijg veel te stellen want er komt een vrouw bij. Ja, ja, een meisje, een meid, een klein moppie! Manlief is supertrots en ik ook. Wat een wonder, wat een kado, wat een geschenk. De kleine meid doet het goed, ziet er allemaal goed uit op de echo.

Ik voel me goed, maar “feeling good” is voor mij ook een valkuil. Teveel dingen in de agenda en merk het in de nacht. Ik slaap onrustig, overprikkeld of gewoon te druk. Ook druk in mijn koppie. Ik zei gisteren tegen manlief: “het is best veel!” 

Wat is veel? Bij mij is veel als het én, én is. Nieuwe dingen, een baby komst,  leuk dingen uitzoeken zoals een kinderwagen, babykamer, hoe gaan we het inrichten? Moet het bed op klossen? Wanneer komt de schilder? Best veel, eventjes, begrijp me niet verkeerd want vind het super leuk!! Daarnaast nog heel veel verjaardagen & afspraken gehad, dus ik fluit mezelf weer even terug naar de basis. Even weer een “things to do” lijst maken, zodat het niet dwarrelt door kijk hoofd, dan afstrepen, dat werkt voor mij.

Het weekend lekker niks…..volgende week de schilder en er staan 2 afspraken. Even weer terug, terug naar de basis, niets plannen, bezig zijn wat er komen gaat…en dan weer een beetje goede nachten maken. Belangrijk, belangrijk voor ons, voor het kleine meisje in mijn buik en voor mij. 

Ik ben dolgelukkig, geniet, geniet dat we dit mogen meemaken. Hoe bijzonder? Erg bijzonder! 

Liefs,

Sjanie 

Nieuwtje …

Tja, ik kan excuses aanbieden omdat ik zolang niet heb geschreven, maar dat doe ik lekker niet. We zijn terug van vakantie, naar Kroatië geweest. Een aanrader, dit land. Wat hebben we een super toffe vakantie gehad, vooral omdat dit de laatste vakantie is met zijn tweetjes. Ik ben namelijk zwanger!! We zijn erg blij en we genieten dat het lekker loopt met de kleine. 4afd0b867c65ffa5d684fb3b90c6a80b

Er komt dus een categorie bij: “NAH & zwanger.” Ik heb me de eerste maanden vooral moe gevoeld, heel erg moe, waarom ik eerst dacht ik dat een vette terugslag had. Was ook logisch geweest want ik had een drukke tijd achter de boeg. Ook redelijk misselijk, maar vanaf de 11de week ging het beter en voel me op dit moment top, gelukkig & bijzonder.

Het is iets waar ik niets over heb geschreven, maar onze wens was er en die was groot. Ik was degene die twijfelde of ik het wel aan zou kunnen met mijn NAH. We hebben een traject gehad, voordat ik zwanger ben geworden, gesprekken met de gynaecoloog en de neuroloog. Daarnaast gesprekken met ervaringsdeskundige en uiteindelijk kwam eruit dat we groen licht kregen op medisch gebied, maar dat het zwaar kan worden. Dat laatste beseften we ons maar al te goed.

Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren, mijzelf leren kennen en ik ben blij dat ik weet hoe ik in elkaar zit. Geloof me, dit is nieuw, het is niet eng, maar wel onvoorspelbaar. Het gekke is dat ik me geen zorgen maak, dat ik me sterk voel en dat ik het aankan. Dat is een erg fijn gevoel, geen stress, gewoon lekker in mijn vel. We gaan ervoor, we springen samen in het diepe, we gaan het samen doen, daar heb ik het volste vertrouwen in, in ons. Kortom we hebben er zin in en hij/zij is zo welkom en krijgt alle liefde die we in ons hebben.

Liefs,
Sjanie