Wat denk je nou?

Nee, nee … ik wil niet je gedachten lezen. Het is een pakkende titel voor .. juist voor mezelf. Vandaag heb ik de hele dag voor mezelf. Je kan het noemen: “quality time,” “me-time,” of “mijn eigen dag.” Wat maak ik er van? Het begint namelijk al helemaal verkeerd. De kledingkast van Lina gaat open, ik orden het, ik maak wat foto’s om te verkopen. Daarna pak ik de was uit de droger, maak het niet beslapend bed op van onze dochter en er gaat een wasmachine aan. Ik maak een rode grapefruit schoon en eet dit op aan de aanrecht.

Ik hou van koken, het is een hobby, het is een uitlaatklep maar het is ook iets om goed bij na te denken. Denk aan: olie in de pan, niet te hoog opzetten, het afgieten vind ik altijd wel een dingetje, welke ingrediënten gaan er in en in welke volgorde. Dit zijn maar een paar aspecten van het koken. Deze dame wil dan ook meteen 2 maaltijden maken, niet tegelijk, maar achter elkaar. Juist óók om de tijd te overbruggen als iets 25 minuten moet koken, dan kan je toch wel de andere ingrediënten snijden voor de andere maaltijd toch?

Moet kunnen … het woordje moeten is eigenlijk al fout. Om terug te komen op vanochtend. Ik krijg een appje of ik even mee wil kijken op een site. Ik help graag mensen, maar wat doe ik? Ik laat alles uit mijn handen vallen, zet mijn kookpitten uit en slinger mijn laptop aan. Ik zoek, beantwoord haar apps en wat gebeurd er? Tussendoor belt mijn moeder, via Facetime, samen met onze dochter. Ze vraagt hoe het is en ik stamelde: “ik was ergens mee bezig.” Tegelijkertijd kom ik ook niet goed uit mijn woorden.

Facetime afgekapt, nog 2 minuten bezig geweest met de laptop en toen weer achter de pannen gaan staan. En dan? Dan moet ik allemaal terug gaan halen waar ik ook alweer mee bezig was. Dit is een grote bewustwording, ik denk (nog steeds) meer te kunnen, als ik eigenlijk kan. Het is het aard van het beestje en dat staat lijnrecht tegenover mijn hersenletsel. Zullen ze een keer vriendjes worden met elkaar? Maak ik het ooit milder voor mezelf? Maak ik mijn leven makkelijker met bewustwording en  besef  in plaats van het leven met “moetisme?”  

Ruim de helft van mijn dag, de dag die helemaal voor mezelf is en was, is al voorbij. Kan ik nog een nieuw begin maken? Ja, dat kan! Op ieder moment, kan je opnieuw beginnen. Ik ga aan de grote eettafel zitten en pak mijn kadootjes in voor kerst. Dit is ontspannend, een beetje freubelen en iets moois maken.

Daarna maak ik een grote bak thee voor mezelf, maak lekker fruit klaar en ga voor Netflix zitten. Fruit? Waarom niet M&M’s of een groot stuk Tony? Tsja .. óók dat is een van stories of my life, balansen, met voeding dus na een weekend vol vreterijen, maak ik er vandaag een fruitdagje van. Telefoon aan de kant, fruit, Netflix en ik!

Fijne maandag allemaal!

Liefs,

Jeannette

Dag van de beroerte & moeheidsaanval

Moedheidsaanval … ooit van gehoord? Nee? Nou dan is dit weer een nieuw woord, wat ik je leer wat in het Sjanie Woordenboek staat. Aan het einde van de ochtend fietste ik naar de stad. Ik voelde me oké, was wat moe. Ik fietste naar een drogist,  want ik wilde iets hebben wat ze in de aanbieding hadden.

Bij 2 filialen, uitverkocht!! Vandaag in de aanbieding en gewoon niet te krijgen. Dan voel ik het, wordt geïrriteerd, ik vermoed dat de irritatie van mijn gezicht af te lezen zijn. Ik loop te bokken en doe maar wat schoonmaakmiddel in mijn mandje, want tsja, schoonmaken doe ik toch. Ik fiets naar de supermarkt voor mijn dagelijkse boodschappen en óók weer om wat dingen uit de aanbieding te kopen.

Supermarkt en toch iets wat overprikkelde Sjanie gaat niet samen, ik scheld in mijzelf of misschien wel hardop. De aanbieding van 2 stuk groente, die moet ik hebben. Is 1 groente er niet en valt mijn recept in duigen. Voor mij dan, op dat moment, want snel schakelen zit er niet in. Ik loop door de winkel en bedenk iets anders en ga weer naar de groente afdeling en ja de laatste verse pasta. De laatste verse pasta die ik wilde. Lekker puh!

Ik fiets naar huis, pak mijn salade uit de koelkast, deze had ik al klaargemaakt. Eet dit op en ga naar bed, even een uurtje slapen. Wekkertje gezet, wekkertje ging af en ik voel me beter. Ik doezel  even na en weet dat de dag is van de beroerte. Er zijn (en worden) zoveel mensen getroffen door een beroerte.

Een beroerte (herseninfarct) die ik ook heb gehad en zoveel mensen die niet eens kunnen fietsen, laat staan kunnen fietsen  naar de supermarkt. Zoveel mensen die niet eens hun eigen boodschappen kunnen halen en totaal afhankelijk zijn van andere mensen. Ik zucht, een zucht van opluchting, van verlichting. Een opgewekte & opgetogen zucht, laat mij maar lekker bokken in een supermarkt als er dingen niet zijn. Lekker belangrijk 😉

Ik lach hardop, wat uitgerust, kan het ik relativeren, op het moment niet, kan ik niet schakelen, ontstaat er file, paniek in mijn hoofd. Waarom? Geen idee! Het is zo, aanvaard het maar, accepteer het maar, wat soms verdomde moeilijk is, maar kan het sneller laten gaan, het sneller laten varen, in plaats van dat mijn hele dag in de soep loopt. Omdat ik nu luister naar mijn lijf en hoofd om even rust te pakken. Heel fijn! Maak er een mooie avond van.

Liefs,

Sjanie

plaatje
Niet meer aan doen .. uitzicht terras 🙂