De leukste ….

De leukste is even logeren, de leukste is naar opa & oma, de leukste….wat mis ik je…leukste! Ik was al een paar weken moe, maar goh wie niet in Nederland. Het schijnt echt bij de tijd van het jaar te horen. De overgang van zomer naar herfst. Minder licht, dus minder vitamine D en dat doet een mens altijd goed.

Ik steef er naar om iedere dag naar buiten te gaan, dat lukt me aardig. De vitamine D zit namelijk ook achter de wolken. Het is voor mijzelf goed maar ik wil ook graag dat onze dochter een frisse neus haalt. En ze vindt buiten leuk! Ze heeft ogen te kort in haar legergroene kinderwagen, want net als haar moeder is ze rete-nieuwsgierig. 

Ik begon eindelijk een beetje bij te trekken, had wat meer energie en voelde me weer wat beter. Ineens komt mijn rug om de hoek kijken…ik heb ook chronisch pijn ten gevolge van een Cauda Syndroom. Ik heb altijd pijn, pijn in mijn benen en rug maar daar heb ik mee leren leven. Dit is al sinds 2001. Soms is het erg, waar het aanligt? Geen idee…het is er gewoon. Ik mag in mijn handjes knijpen want het is heel lang niet zo erg geweest. Kon maandag wel even janken van de pijn.

Ik kan voor Lina zorgen, maar even in een andere versnelling, óók even niet samen spelen op het kleed en tillen niet doen als het niet nodig is. Mijn ouders waren toch even de “reddende engels” want Lina heeft daar 2 nachtjes kunnen slapen. Door mijn rug lig ik niet lekker, want van slapen, komt er bar weinig. En dat raakt mijn NAH weer, weinig slaap! Gelukkig vinden mijn ouders het een feestje als ze komt logeren…en ik kan even mijn rust pakken. Gelukkig vannacht een goede ruk gemaakt, mede mogelijk gemaakt door een goede “cocktail” met pijnstillers 😉

Ik heb gisteren middag mijn fiets gepakt, stukje gefietst en lekker de fles kunnen geven bij mijn ouders. Super fijn, dat het kan, dat mijn ouders dit willen & kunnen doen. Deze mama gaat haar kleine vanmiddag lekker ophalen want ja, ik mis “de leukste” in het huis. Mis haar lach, haar pretoogjes en óók mijn medicijn, want van haar, van haar krijg ik ook energie. Positieve energie, haar blije energie … ons kadootje!

Liefs,

Sjanie 

Anders als anders

De meeste NAH-ers weten waar ik het over hebt. Een verandering in je dagelijkse patroon, is aanpassen en aanpassen bij een NAH-er is net even iets lastiger als bij mensen die geen NAH hebben. Het gaat in je systeem, de verandering en deze verandering moet landen. En dat gaat dan met horten, stoten en een omleiding. Een omleiding die uiteindelijk wel de weg vindt … maar duurt net wat langer als “normaal!”

Wat ik retelastig vind is, dit onderwerp. Het onderwerp “veranderingen.” Veranderingen kunnen mijn leven echt beheersen, het is hetgeen wat mij maakt of breekt. De veranderingen komen uiteindelijk wel goed, maar de weg daar naar toe is soms gewoon kak. Echt kak!! Ik hol soms achter de feiten aan en zit dan in een overlevingsstand, maar denk “het komt weer goed” … uiteindelijk.

Maar hoe dan? Vraag je, je af als NAH-er. Hoe kan je, het voor jezelf een beetje dekken?  Hoe krijg je het weer op de rails? Kan je dingen voorbereiden? Ja het kan .. mits het geen onvoorziene dingen zijn natuurlijk. Ik heb wat tips verzameld, puur uit mijn eigen ervaring, uit mijn eigen beleving. Ik wil de tips delen met je, want het kan zo maar zijn, dat er iets bij staat voor jou of waar je nog niet aan had gedacht.

Verjaardag/feestje of dagje/middag uit (dierentuin, naar de stad, museum etc.)

  • Plan een dag van te voren niets of in ieder geval alleen het hoogstnodige.
  • Zorg dat je de dag van je “activiteit” daarnaast niets te doen hebt.
  • Zorg dat je maar één “druk ding” plant voor jezelf zodat je weer kan opladen.
  • Maak iets makkelijks voor het eten of kook bijvoorbeeld de dagen ervoor dubbel zodat je het alleen hoeft op te warmen.
  • Ga bij jezelf na of je fit genoeg bent om naar de “activiteit”  toe te gaan. Soms ga je maar op halve kracht. Wij als NAH-ers krijgen het dubbel & dwars terug. Je energie was al niet op orde dus je gaat stiekem naar je reserves. En dan weet je waar je naar toe gaat ….. grensoverschrijdend.
  • Nee is ook een optie,  nee is altijd een optie. Toch is dit altijd een lastige! Je wilt niemand teleurstellen….maar hé als je gaat en je bent gewoon niet fit, wie stel je dan uiteindelijk teleur? Juist jezelf …. en je gezin 😉

Weblog

Soms denk je .. je hebt het helemaal onder controle je NAH maar toch gebeuren er dingen in je leven waardoor je weer onderuit gaat. Niet helemaal waar, want je herkent het, je herkent de signalen en er moet actie genomen worden. Actie om te zorgen dat je niet helemaal over je grens gaat. Actie om te zorgen dat je weer binnen je grenzen, binnen je lijntjes komt. Dagje “me time!” Ik ben morgen aan de beurt en kijk er naar uit 😉

Liefs,

Jeannette

Vakantie 

Lekker denk je! En geloof me, dat is ook….maar toch. Ik ben uit mijn ritme, mijn ritme die ik heb met Lina, saampjes. Klinkt niet aardig tegenover manlief, maar we hebben het erover gehad. Iets nieuws, vakantie niet met z’n tweetjes maar met z’n drietjes. Dingen die anders zijn, is voor mij met mijn NAH, toch een trigger. Voor veel mensen met NAH, misschien wel voor alle mensen met NAH. 

Manlief heeft 2 weken vrij, het is druk in mijn hoofd, regel dingen …. ik ben zorgzaam, een mooie karaktereigenschap, maar ook tegelijkertijd een valkuil. Teveel zorgen, voor Lina, manlief en zorgen dat ik óók voor mezelf kan zorgen. Best veel, vindt je niet? Manlief helpt, helpt veel in de vakantie….ik heb al een paar ochtenden kunnen uitslapen. Heb het nodig en dat zijn nachten van 11 à 12 uur. 

Deze week is voor ons, voor ons drietjes. Even geen bezoekjes, niet naar mensen toegaan, gewoon eventjes met ons. Lastig soms, want ik vind het allemaal leuk! Zaterdag hebben we ons feestje, ons feestje omdat we allebei 40 zijn geworden. De week even goed indelen, morgen naar de dierentuin en woensdag een dagje terras. Welteverstaan ons eigen terras 😉

Mijn moeder stuurde mij een berichtje gisteren….is er iets aan de hand lieverd? Nee, gewoon weer wennen, wennen aan omdat het “anders” is. Ik geniet, er gebeuren alleen positieve dingen in ons leven en NAH komt weer even om de hoek kijken. NAH die altijd bij mij is, dat ik het soms eventjes vergeet, maar altijd weer een kleine waarschuwing geeft. 

Ik heb weleens geschreven, geschreven over bepaalde fases, gebeurtenissen in je leven, dat je even anders leeft, als tussen de lijntjes. Dan komt ie, dan komt ie eventjes om de hoek kijken…..een tik op je vingers, even terug naar de basis, terug naar binnen de lijntjes, binnen je grenzen voordat er echt een terugval komt. Die ben ik voor, omdat ik voel, soms helaas….voel ik dat NAH me even op mijn vingers tikt. 

Liefs,

Sjanie 

Verjaardagscadeau van manlief

8 weken 

Zondag …. zondag nog even op bed, nog even genieten van de stilte. Alhoewel manlief en Lina zacht aan het knorren zijn. Ze doet het goed, hij ook hoor, maar Lina is een tevreden kind. Ik ben zo blij met haar, ze lacht en is erg vrolijk. Een vriendin van mij zei van de week dat ze net zo’n Pretbek is als haar moeder. Ik vat dit als een groot compliment op. 

Vandaag ga ik baantjes zwemmen, voor het eerst. Het is zoeken, zoeken naar een tijdstip zonder nog even van iemand afhankelijk te zijn. Mijn ouders willen graag oppassen en daar ga straks gretig gebruik van maken zodat ik ook “me time” kan plannen. Zo meteen mijn eerste “me time,” even alleen op pad….ja ben wel een keer boodschappen wezen doen zonder Lina maar ze is 99% bij me geweest de afgelopen weken. 

Het is belangrijk, om op te laden, mijn conditie te gaan verbeteren, naast mijn gezonde eten en wandelen, óók zwemmen om weer in shape te komen. Dit weekend kraamvisite en manlief heeft gisteren nog iemand geholpen met verhuizen. Vanmiddag gaan we samen op pad, met zijn drietjes. Dat is nog niet veel gebeurd! Na de kraamvisite een uurtje naar bed en dan hup quality time met z’n drietjes. 

Ik hecht veel waarde aan, tijd hebben met & voor elkaar. We hebben best in een roes geleefd de afgelopen weken, het is rete snel voorbij gegaan, veel visite gehad en dat loopt nog wel eventjes door….straks gaan we één kraamvisite plannen in een weekend zodat we een dag hebben om iets te doen, ons normale leven weer op te pakken. Slapeloze nachten, ja ook maar ben trots hoe we het doen, hoe we ons gezinnetje draaiende houden.

Mijn eigen kunnen, mijn eigen kunnen met NAH, sta ik toch een beetje versteld van. Ons meisje kost energie maar geeft ook veel energie terug. Tevens rust ik en zal dat blijven doen in de middag, zodat ik oplaad en in balans blijf. We hebben de modus een klein beetje gevonden. Ik zeg het voorzichtig, want ik ben me ervan bewust dat er nog zat momenten komen met de vraag: “hoe dan????” 

Ik geniet, geniet met volle teugen, ons wondertje, ons pakketje met liefde en onze leukste prikkel. Acht weken is ze, wat een genot! Fijne zondag iedereen!

Liefs,

Sjanie 

Onze leukste prikkel

Sjanie time

Wat heerlijk, Sjanie Time .. je bent even weggeweest, maar daar was je weer. Even geen dingen plannen en kijken wat de dag brengt. Hoe voel ik mij als ik wakker word? Heb ik zin om alleen te zijn? Of juist zin in mensen om mij heen? Wat een heerlijke en fijne keuze. En jij, dit dat leest, jij die ook NAH hebt. Je werkt? Parttime? Of juist fulltime? Pak de weekenden & je overige vrije tijd … ga eens na hoe je, je voelt. Waar je energie voor hebt, waar je blij van wordt!

Natuurlijk zijn er dingen die niet stilstaan, zoals je huishouden, er moet een potje gekookt worden, je kinderen moeten naar sport, maar daar tussendoor, pak die tijd. Erg belangrijk! Trouwens ik denk dat dit wel voor iedereen geldt, Nederland is gehaast en we “moeten” heel veel. Vooral van onszelf! Is het nodig om NU de was te doen of kan het morgen ook? Is het nodig om NU af te spreken met vrienden, terwijl je eigenlijk heel erg moe bent? Nee is het antwoord, je dwingt jezelf en je hebt altijd een keuze. Is dat egoïstisch? Nee! Belangrijk is dat jij jezelf goed voelt. Wat ik al eerder zei, natuurlijk zijn er dingen die wel moeten gebeuren maar vraag jezelf eens af als je even niet lekker in je vel zit: “moet dit nu?”

Heel verrassend kom je dan vaak op het antwoord:  “nee!” Geloof me, ik leefde ook niet zo, ik moest ook dingen van mezelf, ik moest presteren, ik moest uitblinken in mijn werk, ik moest een leuke partner zijn etc. Het heeft even geduurd, want het is een patroon waarbij je het anders wilt doen en niet moet doen. Het was ook echt een gevecht en soms betrap ik mijzelf ik mijzelf er nog weleens op … gelukkig kan ik mijzelf nu best snel terugfluiten.

Mmm .. vandaag ga ik met manlief klusjes doen en ja dat gaan we doen, dat is gepland, omdat we dit voor ons uitschuiven. Lamp ophangen, kastje uitruimen, opruimen, weggooien etc. We hebben vaak leuke dingen het weekend en dan komt het er gewoon niet van. Dit weekend bewust niets gepland, we gaan lekker rommelen. Heel relaxed, morgen ook weer een dag. Daar tussendoor hoop ik dat we de zon nog even zien en daarvan kunnen genieten. Tsja … daarom hebben we een terras! De zon heeft zich nog niet zoveel laten zien, maar er komt verandering in. Volgende week hoogzomer !!! Zin in!

Fijn weekend allemaal.

Liefs,
Sjanie

“Vergeet me (Sja)-nietje”

Langzaam aan … op mijn gemak, kom ik uit mijn terugval. Wat irritant is dat, want je hebt het niet in de hand. Ik heb er flink over nagedacht en besloten om de komende tijd veel Sjanie tijd te pakken. Het is een periode geweest dat ik mezelf even ben vergeten, óók een periode waar alles goed ging en heb het allemaal met liefde gedaan.

De komende weken en misschien wel maanden, want ik wil er geen tijd aan vastplakken, is het vooral “vergeet me (Sja)-nietje … niet!” Kijken wat er op mijn pad komt, voelen hoe ik mij voel en vooral alles mag en niets moet. Er zijn nog ook nog wel een paar dingen in huis te doen, die pak ik op, ben gisteren weer begonnen met sporten en wandelde alweer. Lekker met mijn hoofd in de buitenlucht.

Ook doe ik mindfulness oefeningen of meditatie oefeningen. Het vergt soms echt even wat concentratie maar het is erg lekker en ik word er rustig van. Mijn ouders komen vanavond weer terug uit Kreta en die gaan manlief en ik samen ophalen. In het kader “vergeet me Sja-nietje niet” ga ik even lekker liggen voordat manlief thuis komt.

Liefs,

Sjanie

Dag van de beroerte & moeheidsaanval

Moedheidsaanval … ooit van gehoord? Nee? Nou dan is dit weer een nieuw woord, wat ik je leer wat in het Sjanie Woordenboek staat. Aan het einde van de ochtend fietste ik naar de stad. Ik voelde me oké, was wat moe. Ik fietste naar een drogist,  want ik wilde iets hebben wat ze in de aanbieding hadden.

Bij 2 filialen, uitverkocht!! Vandaag in de aanbieding en gewoon niet te krijgen. Dan voel ik het, wordt geïrriteerd, ik vermoed dat de irritatie van mijn gezicht af te lezen zijn. Ik loop te bokken en doe maar wat schoonmaakmiddel in mijn mandje, want tsja, schoonmaken doe ik toch. Ik fiets naar de supermarkt voor mijn dagelijkse boodschappen en óók weer om wat dingen uit de aanbieding te kopen.

Supermarkt en toch iets wat overprikkelde Sjanie gaat niet samen, ik scheld in mijzelf of misschien wel hardop. De aanbieding van 2 stuk groente, die moet ik hebben. Is 1 groente er niet en valt mijn recept in duigen. Voor mij dan, op dat moment, want snel schakelen zit er niet in. Ik loop door de winkel en bedenk iets anders en ga weer naar de groente afdeling en ja de laatste verse pasta. De laatste verse pasta die ik wilde. Lekker puh!

Ik fiets naar huis, pak mijn salade uit de koelkast, deze had ik al klaargemaakt. Eet dit op en ga naar bed, even een uurtje slapen. Wekkertje gezet, wekkertje ging af en ik voel me beter. Ik doezel  even na en weet dat de dag is van de beroerte. Er zijn (en worden) zoveel mensen getroffen door een beroerte.

Een beroerte (herseninfarct) die ik ook heb gehad en zoveel mensen die niet eens kunnen fietsen, laat staan kunnen fietsen  naar de supermarkt. Zoveel mensen die niet eens hun eigen boodschappen kunnen halen en totaal afhankelijk zijn van andere mensen. Ik zucht, een zucht van opluchting, van verlichting. Een opgewekte & opgetogen zucht, laat mij maar lekker bokken in een supermarkt als er dingen niet zijn. Lekker belangrijk 😉

Ik lach hardop, wat uitgerust, kan het ik relativeren, op het moment niet, kan ik niet schakelen, ontstaat er file, paniek in mijn hoofd. Waarom? Geen idee! Het is zo, aanvaard het maar, accepteer het maar, wat soms verdomde moeilijk is, maar kan het sneller laten gaan, het sneller laten varen, in plaats van dat mijn hele dag in de soep loopt. Omdat ik nu luister naar mijn lijf en hoofd om even rust te pakken. Heel fijn! Maak er een mooie avond van.

Liefs,

Sjanie

plaatje
Niet meer aan doen .. uitzicht terras 🙂

 

Voorbereiding & planning

En het is alweer zondag …. wat gaan de dagen snel!!! Het zonnetje schijnt voorzichtig tussen de regen, bewolking & hagel. Tsja, april doet wat ie wil, lekker doen hoor, want in mei zal het vast wel goedkomen. Zondagmiddag, alles staat gesneden in de koelkast, want manlief en ik gaan pizza maken. Eentje veganistisch en eentje met alles erop en eraan. Welke zou van wie zijn??? Het weekend zijn we naar mijn schoonouders geweest, was erg gezellig, daarna nog een bakkie gedaan bij mijn ouders en hebben we allemaal weer even gezien.

Deze week vastenweek, detox, mijn laatste week van mijn “50 days off green happiness!” Aan de ene kant wel erg lekker, want mijn keuken was iedere keer een ravage. Tevens denk ik dat ik iets gevarieerder kan gaan koken, wel veganistisch, maar wat meer variatie en wat makkelijker recepten. Aan de andere kant ga ik wel werken met weekmenu’s en in het weekend wil ik het “concept” veganistisch eten een beetje laten vieren. Het feit is, dat ik me zoveel lekkerder bij voel, bij deze levensstijl.  Ik mis het vlees niet, wel de vis en dat ga ik als eerste eten. Nu al zin in garnalen of een stukje zalm.

Morgen een lekker bezig dagje, plan is om spieren te kweken in de sportschool, broeken halen bij Didi, boodschapjes te doen en naar de kapper, die mijn haartjes weer piekfijn in orde gaat brengen. Het gekke is, dat ik vaak in “paniek” raak, als ik zo’n dag gepland heb. In paniek is misschien een groot woord, want het zijn gedachtes waar ik mijn kop over kan breken. Zoals: zo meteen slaap ik niet goed? Misschien ben ik niet fit?

Nu nadat ik een paar nachten goed heb geslapen, kan ik die gedachtes aan en denk ik: “als ik me niet goed voel, dan skip ik het sporten!” Zo’n dag, zoals morgen moet ik voorbereiden, voorbereiden in de zin, dat mijn eten klaar staat. Kan gekookt zijn, maar ook dat alles gesneden is en klaar staat om te koken. Dat is een geruststelling, dan hoef ik daar niets aan te doen en kan ik deze dag goed “handelen.” Dan heb ik zin in morgen, dan heb ik zin in maandag!!!

Voorbereiding is de kunst, als er iets gepland staat. Soms is dat zo en kan ik het goed aan … soms niet en kan ik het makkelijker laten gaan, als het niet lukt. Milder zijn voor jezelf, goed voor jezelf zorgen, zorgen dat je goed overeind blijft en hou van je zelf. Mooi man, deze inzichten en dit maakt mij nog een gelukkiger mens. Gelukkiger betekend blijer!

Wil je me volgen? Dat kan uiteraard!! Dan kan je, jezelf inschrijven aan de rechterkant, dan krijg je altijd een mailtje als ik een blogbericht heb geschreven. Niets moet, alles mag, op je gemakje, wees lief voor jezelf & blijf lief voor jezelf. Fijne zondagavond!

Liefs,
Sjanie

  

 

 

Bijeenkomst NAH

Wow, wat een helden heb ik weer ontmoet. Mensen die het aan willen gaan, om te leren omgaan met hersenletsel. Vandaag heb ik wederom gesproken voor mensen die net hersenletsel hebben. Wat geeft dit voldoening en energie!! Geen enkele baan kan hier tegenop, want ik doe iets goed met mijn negatieve belevenis.

Ik had dit nooit zo kunnen denken, dat ik mensen mijn verhaal vertel en dat ik mensen probeer te behoeden wat ik allemaal heb gedaan om terug te komen in een arbeidsproces. Te vechten tegen het hersenletsel, maar die bleef staan … dat hersenletsel blijft staan als een ijzeren muur. Het deinst altijd terug, het is er altijd, altijd afwegingen maken en eigenlijk kan niets meer spontaan.

Alhoewel het nu wel een stuk beter gaat, iets spontaan, in eerste instantie schrik ik, want het kan niet. Het kan niet omdat ik bijvoorbeeld een rustdag heb ingepland. Dan kom ik er op terug .. of niet, het kan allemaal. Weet je hoe lekker!! Ik ben een spraakwater en wil dat 10 dingen tegelijk vertellen omdat ik bang ben dat ik iets vergeet. Ben enthousiast over de methode die ik heb gevonden omdat het je zoveel meer rust geeft. Aan de andere kant denk ik ook, dat ieder mens verschillend is en iemand anders van wandelen kapot is. Er was een vrouwtje in de groep, die idd erg moe was van wandelen.

De methode is eigenlijk de basis en als je op een gegeven moment de basis goed onder de knie hebt, kan je hand in hand gaan met je hersenletsel. Hand in hand in iets wat je is overkomen, iets waar je eigenlijk niets van wilt weten, maar het is er.

De basis wat voor mij werkt is:

  • onderzoek naar je inspannende & ontspannende activiteiten.Voorbeeld: inspannend kan werken zijn, autorijden, boodschappen doen of wandelen etc. Ontspannend kan wandelen zijn, sporten, breien, mandela’s kleuren of maken etc.
  • als je deze activiteiten af gaat wisselen en dan moet je denken aan eerst iets inspannend en dan iets ontspannend, inspannend en ontspannend etc. Het ligt niet aan de “duur” van de activiteit maar om de ontspanning of inspanning die jou dat geef. Dat afwisselen is heel belangrijk, zodat als je inspant, weer kan opladen met ontspanning.
  • het is zoeken, wat voor jou het beste is. En dat is een zoektocht, een zoektocht die lang kan duren, want geloof me, je hebt de basis niet in één keer onder de knie.
  • je hebt ook inspannende, ontspannende activiteiten. Voor mij geldt dat een verjaardag, gezellig eten met familie of vrienden, kroegje bezoeken etc. Ik weet van te voren dat dit inspannend is, maar ook ontspannend om samen te zijn, te praten hoe het met degene gaat, lol maken, een dansje doen of lekker geiten met z’n allen. Heerlijk!! Helaas zit daar ook een keerkant aan, ik moet de dag erna bijkomen en dus maak ik keuzes. Steeds meer bewuste keuzes. Als iets doe waarvan ik weet, dat ik er een week van moet bijkomen, sla ik dat nu eerder af als een paar jaar geleden. En soms denk ik: “dikke vette poep ………. ik wil dit meemaken” en pak ik de consequenties hiervan.
  • iemand vroeg in de groep hoe ik omga met boosheid of verdriet, omtrent mijn hersenletsel. Ik ben heel boos geweest, huilen uit pure onmacht maar de piek is al een poosje voorbij en ik heb mijn hersenletsel omarmt. Hand in hand trekken wij samen de kar, de kar van mijn hele zijn. En geloof me, ik ben nog steeds een mens van vlees & bloed en wordt ook weleens een keertje boos, waarom moet ik bepaalde keuzen maken? Hierna volgt meteen het antwoord en dat is; “omdat dit goed voor mijzelf is”  en dan ebt de boosheid langzaam weer weg.
  • belangrijk is om er niet tegen te gaan vechten, dat heeft mij jaren van mijn leven gekost. Ik wilde het niet zien en wilde het niet aangaan, ik wilde het niet aangaan omdat ik gewoon mijn leventje wilde leiden net als al mijn andere leeftijdsgenootjes.
  • ik ben er ook van overtuigd dat voeding een rol speelt om je energieker te voelen. Op dit moment eet ik geen “dierlijke producten” en het doet mij heel goed. Ik voel me steeds fitter terwijl ik bijna een week niet goed heb geslapen. Hoe en/of wat ben ik nog voor mezelf aan het zoeken, naar welke kant ik ga. Ik ga in ieder geval mijn “50 days off green happiness” volmaken. Ook dat is persoonlijk en weer een zoektocht. Je hebt het er maar druk mee.

Mijn weblog is doorgegeven aan de groep mensen waarbij ik vanmiddag heb mogen spreken. Het bovenstaande is eigenlijk een korte samenvatting, want ik weet van mezelf dat ik een waterval ben, van enthousiasme en ook stiekem een beetje van gezonde zenuwen. Mocht je het lezen, bedankt voor je verhaal en ik hoop dat je er iets aan hebt gehad wat ik te zeggen had. Je kan mij volgen door je mailadres in te typen rechts op de pagina. Dan krijg je een mailtje, als ik een nieuwe blog heb geschreven . In ieder geval succes met de zoektocht naar jezelf, hou het maar op 2.0, wees vooral lief voor jezelf en denk altijd: “alles komt goed!!!!” Niet in de zin, dat je hersenletsel weg wordt genomen maar dat je er mee om kan leren gaan. En dat kan jij!! Take care!

Liefs,
Sjanie

IMG_4400
Dag 15 – Green Happiness

 

Mevrouw Plan

Ik ben geïnspireerd door iemand op Facebook, iemand vroeg, “hoe krijg ik meer structuur in het plannen van mijn dagelijkse  klussen/bezigheden?” Ik denk daarover na, want ik wat ook mevrouw Plan. Het gaf me eigenlijk stress, stress om het allemaal te halen en om bij iedereen te zijn op een verjaardag of op een borrel, het gaf me stress om iedereen tevreden te stellen en uiteindelijk vergat ik mijzelf.

Mevrouw Plan heb ik vorig jaar een beetje losgelaten en dat gaf me heel veel rust en vooral, de druk was weg. Mevrouw Plan was er al voordat ik een herseninfarct kreeg en is alleen maar meer “gevoed” door het revalidatiecentrum & ziekenhuis. Geloof me, dit is ook nodig geweest om de regie van je eigen leven weer in handen te krijgen. Op een dag zei een vriendin: “probeer eens niet te plannen!” Ik moet ook zeggen dat ik dat kon: vanaf vorig jaar geen baan, geen kinderen en geen andere verplichte bezigheden.

Ik vond het doodeng, gewoon niet plannen. Ik moet je wel zeggen, als er wel afspraken staan, plan ik wel. Morgen 2 lange afspraken en dan zorg ik dat ik vandaag een rustige dag heb. En een rustige dag betekend voor mij: “thuis, zonder herrie om mijn kop, thuis, in mijn veilige omgeving.” Kopjes thee drinken, beetje bloggen, beetje lezen in mijn Green Happiness boek, menu in elkaar flansen voor Pasen etc. Dat is ontspanning voor mij en kijk uit naar deze dag.

Anyway ik heb rust gevonden in mijzelf, mijn lijf leren aanvoelen en tuurlijk ga ik ook soms over de schreef. Ik ben en blijf een mens en vooral een gezelligheid mens!!! Alhoewel ik ook steeds meer en meer de stilte kan waarderen. Ik, ik mijn eentje. Ik wil niet aangeven dat het voor iedereen zo werkt. Ik heb talloze dingen geprobeerd: gewerkt met agenda’s, telefoon, things to do lijstjes, post-itjes etc. Het werkte eigenlijk allemaal niet goed voor mij. Wel zet ik dingen in mijn telefoon als er iemand jarig is, dat ik een kaartje stuur of dat ik iemand even bel etc. Ik ben en blijf ook nog gewoon Jeannette. Jeannette die attent is en die graag zorgt voor anderen. Nu meer voor mezelf 😉

Hoe gaat dat niet plannen in zijn werking?? Gewoon kijken hoe je opstaat, kijken hoe je, je voelt. Voel je, je niet goed? De was blijft ook liggen tot morgen of een boterham eten ipv uitgebreid koken. Weet je wat belangrijk is? Lief zijn voor jezelf, want uiteindelijk betaalt zich dit ook weer terug. Als jij goed voor jezelf zorgt, ben je vaak minder afhankelijk van anderen. Ik bedoel hiermee, zo goed mogelijk, zo goed mogelijk in jouw kunnen.

Het heeft ook even geduurt, voordat ik het door had. Eng, onbekend en ik ben nogal een controlfreak. Loslaten en echt letterlijk je planning loslaten waarop zo gehamerd werd in het revalidatiecentrum. Het geeft mij vrijheid, rust en vooral geen druk. Ik kan nu meer, heb  iets meer energie, omdat de druk eraf is. Heel fijn! Dit houd ik al een poosje vol zo en het bevalt me best.

Ik mag morgen weer spreken als “ervaringsdeskundige” voor een groepje mensen die net hersenletsel heeft. Ik vind het altijd bijzonder en bijzonder fijn dat ik iets kan doen met mijn “negatieve ervaring” om hiervan iets positiefs te draaien. Ik heb er zin, ook al kost het ook energie maar krijg er zoveel voor terug. Vandaag mijn eten klaarmaken voor morgenavond, want tsja voor morgen, komt mevrouw Plan weer even om de hoek kijken. Morgenmiddag spreken en morgenavond een vergadering met de bewoners van ons appartementengebouw.

Fijne relaxte zondag allemaal.

Liefs,
Sjanie