De laatste …

En daar staan we weer, met één been in 2018 en het andere been bijna in 2019. Ik zie veel blogs op het internet rondgaan die over het “jaar overdenken” en “de goede voornemens voor 2019” gaan. Zal ik? Mijn goede voornemens overpeinzen? Of toch mijn jaar overdenken? Ik weet het niet zo goed. Ik deed net mijn laatste was in de machine en heb vanmorgen mijn laatste havermoutpap op. Het laatste … van 2018. 

Dit jaar was op sommige momenten heftig, maar vooral erg leuk! Het accepteren van mezelf gaat een beetje beter en ik zie echt de voordelen om niet te werken. En soms ben ik er juist even verdrietig van. En ja, dat mag. Overal ben ik een “gelukkige huisvrouw” en zogenaamde “thuismoeder” óók al is het gedwongen, maar ik geniet erg veel van mijn kleine meid.

Ik hou zo van de feestdagen, de Kerst gezellig met familie, lekker eten en drinken, verwend worden door cadeautjes, maar de prijs, de prijs die ik moet betalen, blijf ik soms lastig vinden. Altijd maar rekening houden met … rekening houden met NAH. Als ik dit ga doen, dan moet ik die dag en er dag erna niets hebben staan. Het spontane is er voor het grootste gedeelte van af, maar als het dan wel een keer kan, dan geniet ik met volle teugen. 

Ga ik voor de goede voornemens in 2019? Of voor het jaaroverzicht van 2018? Of combineer ik dat? Ik heb besloten om wat punten te delen met jullie, wat 2018 voor mij heeft betekend. Daar gaat ie. 

  • Het jaar dat Lina loopt, precies 14 maanden was ze, toen ze ineens opstond op ons terras en zo naar de deur liep.
  • Het jaar van wat gezondheidsproblemen bij mijn ouders. Dan besef je, dat ze echt een dagje ouder worden en dat ze geen 100 worden. Ik probeer zoveel mogelijk van ze te genieten, zolang het kan, op mijn eigen manier.
  • Het jaar waar ouders zijn begraven, die al óf een lange tijd ziek waren óf dat het plots heel snel is gegaan. Mijn gedachten zijn bij jullie en wat heb ik een geluk dat ik ze allebei nog heb. 
  • Het jaar waar mijn schoonouders hebben besloten om dichterbij te komen wonen. En jawel in onze woonplaats en dezelfde wijk. Heel fijn, dag lange stukken rijden en hallo voor een bakkie koffie. Daarnaast zullen ze hun kleindochter vaker gaan zien.
  • Het jaar van toch weer bezig zijn met een therapie traject. En ik ben er bijna over uit, dat ik alles al wel een beetje weet. Tijd voor iets anders, maar dat staat even geparkeerd in de koelkast.
  • Het jaar waar NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) steeds meer een gezicht krijgt. Het boek van Martine Bijl – rinkeldekinkel, de aandacht bij De wereld draait door en een grote campagne van de Hersenstichting met Danny in de hoofdrol. 
  • Het jaar van het afvallen, want ik weeg maar liefst 4 kilo minder als vorig jaar. Ik zeg dit natuurlijk vol sarcasme, maar ach het zijn er wel 4.
  • Het jaar van “op vakantie gaan” want we zijn maar liefst 3 keer in het buitenland geweest. Het kleine madammeke heeft al 3 keer gevlogen. Het was fijn en het ging allemaal goed. 
  • Het jaar van sporten .. oh nee .. het jaar van het niet sporten. Het ging heel goed, Pilates, de lente en zomer weer aardig gewandeld en in de herfst had ik geen idee waar ik de puf vandaan moest halen, door ziekte van Lina. 
  • Het jaar van vriendschappen, wat ben ik blij om een paar goede vrienden/dinnen in mijn kring te hebben zitten. Als we elkaar zien of spreken is het goed en dat is waar voor mij vriendschap voor staat. 
  • Het jaar van alle hoogtepunten met betrekking tot Lina. Ik vind het fantastisch om mee te maken en voel me bevoorrecht om moeder te zijn van zo’n klein mensje. Zij, maakt mijn dag en ja .. soms .. soms breekt ze ook mijn dag, maar dat is ook goed. 

Zo maar even een greep, wat mij in 2018 bezig heeft gehouden. En ja er zullen nog veel meer dingen zijn, maar dit zijn toch wel de belangrijkste. Hier nog de slotzin van mijn blog van 28 december 2017, de laatste van vorig jaar:

Ps. eerst zaaien .. dan oogsten! Laat 2018 een topjaar voor je worden!

En? Was een topjaar voor je? Zat dit jaar vol hoogtepunten i.p.v. dieptepunten? Kan je het jaar positief afsluiten? Kan 2018 de boeken in? Of kruip je heel diep onder je dekentje en denk: “laat het maar snel 2019 worden!”

Lieve volgers, lieve mensen, onwijs bedankt voor het volgen en lezen van mijn blog in 2018. Ik hoop nog veel te gaan schrijven in 2019 en mensen te motiveren en stimuleren. Mijn goede voornemen is om goed voor mezelf te zorgen en toch eens kijken of wij, ik & mijn hersenletsel … vriendjes van elkaar kunnen worden in 2019. Ik vermoed dat ik het dan een stuk makkelijker maak voor mezelf.

Maak er samen, met je geliefde, alleen, met vrienden of familie een fijne laatste avond van. Laat 2018 achter en neem mee wat je hebt geleerd naar 2019. Dit was de laatste blog van 2018 … maar zeker niet … mijn laatste. Tot 2019 lieve volgertjes! 

Liefs,

Jeannette

 

 

Daar sta je dan …

Hupsakee .. hop in het nieuwe jaar 2018. De eerste week van 2018 is alweer bijna voorbij. We hadden vakantie, manlief had vakantie, dus ik heb me heerlijk even wat teruggetrokken van mijn telefoon, social media en de laptop. Geen blogs geschreven, weinig gereageerd op berichten op Facebook, laptop weinig tot niet gebruikt, geen foto’s op Instagram gezet, opdracht voor “Verder met hersenletsel,” opgeschoven naar de 2de week van januari, niets gekocht online (heel knap), minder dingen gezocht etc.

Een blog die Kesty (lotgenote met NAH = Niet Aangeboren Hersenletsel) heeft geschreven, heeft me weer wat bewuster gemaakt. Ik was er al mee bezig, om minder op mijn telefoon te doen. Ik pak hem “te snel” omdat het soms te makkelijk is om even iets te zoeken, het weerbericht te bekijken, een spelletje te doen, Facebook/Instagram checken etc. Dat kleine schermpje brengt alleen niet zoveel goed, behalve het antwoord van de vraag die ik op Google heb gevonden óf de leuke foto op Instagram. Deze blog is een aanrader, het is wederom wéér een bewustwording, een eye opener. Voor iedereen, dus niet alleen voor mensen met NAH! Ik denk wel dat het een keertje slim is om jouw telefoongebruik eens onder de loep te nemen.  Je kan de blog lezen van Kesty lezen op:  “radicale 30 dagen digitale detox”

2018 … ik heb al wat voornemens in mijn hoofd en vooral voornemens die voor mijn gezondheid goed zijn. Voornemens, waar ik al wat aan doe, voornemens waar ik al mee bezig ben geweest in 2017 en deze wil voortzetten. Wat dan Jeannette? En natuurlijk ben jij rete nieuwsgierig!!

Wat zijn nu mijn goede voornemens??? Daar komt ie: 

  • in goede balans komen tussen gezin, familie & vrienden
  • 1 x per week naar Pilates gaan om sterk te worden en te blijven
  • blijven wandelen met (en soms zonder) Lina
  • de zwangerschapskilo’s … (en de rest) aanpakken met hulp van Weight Watchers
  • schrijven op mijn blog en deze delen op Facebook. Daarnaast óók schrijven voor Hersenstichting en Verder met hersenletsel

Ik wil eigenlijk meer, maar ik bekijk mijn lijstje en ik vind dat het eigenlijk wel genoeg is. De “lat iets lager zetten” is ook mijn motto van 2018. Ik wil meer en dat wil ik veranderen in het positiefs. Ik ben blij, met wat ik kan, want dat is al heel veel. Het is een best lijstje, met uitdagingen, uitdagingen die soms lastig gaan worden, uitdagingen waarbij het de ene dag beter gaat, als de andere. Mild, lief & zacht zijn voor mezelf.

De grootste uitdaging is onze dochter, zij gaat zorgen voor veel onvoorziene omstandigheden. Daarom balans, maar daarnaast ook nog een beetje extra ruimte gaan creëren, dat mijn energie niet helemaal op wordt geslokt op één dag, want bij een slechte nacht loop je al achter de feiten aan. Er zijn dingen veranderd, ik heb al wat dingen veranderd met hulp én soms zonder hulp, deze geven rust en rust zorgt weer voor meer balans.

Mijn veranderingen: 

  • maaltijdplanner gemaakt voor het avondeten
  • de slaapjes van Lina een beetje kunnen sturen. Lina slaapt nu meer in de middag als in de ochtend.
  • een agenda gekocht bij “home work time”
  • Lina is tijdelijk wat meer bij mijn ouders, dit is niet voor altijd, maar om even weer goed op orde te komen
  • met Lina haar rustmomenten, ook mijn rustmomenten pakken

Daarnaast wil ik ook tijd creëren voor ons, manlief en ik. Even iets leuks doen en dat kan zijn een stuk wandelen maar ook een keertje uit eten of naar de sauna. De tijd voor manlief & Lina, quality time met dochterlief en dan heb ik even “me time.” Mijn eigen tijd wil ik straks vullen met een keertje bellen of een bakkie thee leuten met een vriend of vriendin. Kortom … genoeg plannen, maar geen haast, geen druk. Leven van dag tot dag en sterker nog leven van moment tot moment.

We komen er wel, ik kom er wel weer bovenop. Het gaat langzaam, maar het is goed dat het langzaam gaat. Ik heb de tijd om dingen te overdenken, hoe ga ik het anders doen om niet meer in deze situatie te komen? Een goede vraag met best veel antwoorden. En deze antwoorden, zijn aanpassingen, toepassingen aan een leven met mijn gezin. Mooi zeg, mijn eigen “helikopterview.” Fijn dat ik het zó weer kan bekijken.

Fijne zondag en sluit je 1ste week januari goed af, op jouw eigen manier.

Liefs,

Jeannette