Hoe doet ze dat?

Hoe komt ze de dag door met hersenletsel?? En juist deze doelgroep: “een moeder met NAH.” Als je moe bent, je hebt weinig energie, alle geluiden komen hard binnen, het licht is op sommige plekken niet te verdragen en … en er staat een dreumes aan je broek te trekken en zegt zo enthousiast dat het bijna schreeuwen is: “pepernoten!”

Ons kind heeft 2 keer pepernoten gehad, maar waarschijnlijk met de eerste ontmoeting van deze december delicatesse, is er een ongelofelijk fan bij. Ze associeert ook Sinterklaas met pepernoten, want ze mocht de Sinterklaas intocht kijken mét jawel een bakje pepernoten. Kindlief wil dus iedere keer Sinterklaas kijken mét .. pepernoten. En oh ja tijdens de Sinterklaas intocht was er een bandrecorder (lees: kindlief) die frequent herhaalde: “Nijn kijken, Nijn kijken, Nijn kijken, Nijn kijken … ” Kortom ze snapt er nog geen snars van en ik? Ik vind dit helemaal nog niet erg.

Zo lachen met mijn kind, maar we dwalen af bij de kern van deze blog. Ik heb wat hulpmiddelen die ik gebruik om de week door te komen. En wat handige trucs, tips en adviezen. Wat dan? Wat dan? Wat dan? Ik hoor je enthousiasme en ik ga het allemaal vertellen en in de hoop dat jij er iets aan kan hebben.

Dagelijks

  • iPhone agenda (app: calender) met herinneringen en afspraken
  • Things to do lijst – als ik iets opmerk, schrijf ik het op, streep ik het af of neemt manlief iets van mij over. Zo weet iedereen in het huis wat er extra moet gebeuren.
  • Stappenteller, niet zo zeer van dit moet maar ik voel me er beter bij. Veel lopen dus ik gebruik deze als een soort veel reminder.
  • Rond 2200 uur gaat mijn lamp uit om te slapen, soms eerder. Het duurt namelijk altijd even voordat ik in slaap ben.
  • Er hangt een krijtbord in de keuken. Deze gebruik ik voor om boodschapjes op te schrijven. Pak ik het laatste? Of soms de een na laatste? Dan gaat dat op het bord zodat ik vrijwel nooit zonder zit.
  • Ik maak gebruik van mindfullnes oefeningen – minimaal 2x per dag. Ik gebruik hiervoor de mindfullness app van VGZ of ik zoek er eentje op You Tube van “commit Happiness.” Beide erg fijn!

Wekelijks

  • Ik maak het weekend een maaltijdplanner. Hierop staan mijn maaltijden voor in de avond, voor de nieuwe week. Daarnaast schrijf ik daar ook op de boodschappen, die ik hiervoor moet halen en de producten die ik al in huis hebt.
  • Vanuit de maaltijdplanner maak ik een boodschappenlijst. Deze zijn voor grote boodschappen.
  • Ik kijk altijd naar mijn week en hoe ik me voel na de afgelopen week. Ik bespreek dat soms met manlief en vanuit daar beslis ik of ik de boodschappen bestel. Stel je voor je kind is de hele week aan het spoken en je wallen hangen tot je knieën? Terg jezelf niet verder en vermijd de prikkels die niet nodig zijn. Bestel lekker je boodschappen. Kan in steeds meer winkels en allerlei boodschappen service bedrijven.

Toekomst

  • Home planner – ik wil een kalender bijhouden voor meer overzicht. Deze hangt al op een prominente plaats in de keuken. Ik ben daar vaak dus ik ga er vanuit dat ik er vaak op ga kijken. Het zijn dubbeltaken, want ik hou mijn elektronische agenda bij én daarnaast onze kalender. Het schrijven, helpt mij meer te onthouden. Vooral de belangrijke dingen.

SMI (Sociaal Medische Indicatie)

Wij maken gebruik van een Sociaal Medische Indicatie voor de kinderopvang. In het kort betekent dit dat je opvang kan aanvragen bij je gemeente op grond van je medische indicatie. Ik wist het zelf ook niet dat dit überhaupt bestond, maar na wat zoekwerk, mailen, bellen en daar papierwerk inleveren, hebben wij 1 dag kinderopvang. Je betaalt zelf de kinderopvang, maar je krijgt de kinderopvangtoeslag terug van de gemeente i.p.v. de Belastingdienst.

En wat nog meer?

Ik maak gebruik van holistische massages. Wat klinkt dat zweverig hè? Dat is het soms wel een beetje, maar het helpt mij om dingen te plaatsen en even goed tijd voor mezelf te hebben. Deze massages worden vergoed vanuit je aanvullende zorgverzekering en ik kom er altijd met een fijn gevoel vandaan. Even contact maken met je lijf, wat ik uiteraard ook probeer in mijn leven, maar dat lukt niet altijd.

Sporten schiet er de laatste tijd bij in, maar ik heb wel weer het wandelen goed opgepakt. Daarnaast moet ik ook niet alle ballen omhoog willen houden op dit moment, want ik ben nog steeds bezig met therapie. Ik probeer liever en milder voor mezelf te zijn, dus dit staat even in de koelkast. Hallo Pilates, hallo zwemmen … en hop ik doe de deur weer dicht.

Jouw hulpmiddelen?

Daar ben ik natuurlijk ook wel heel benieuwd naar. Juist omdat ik er iets aan zou kunnen hebben of mijn andere volgers. Ik zeg “spread the word” zodat we elkaar kunnen ondersteunen, helpen en misschien iets heel nieuws kunnen ontdekken wat voor iemand werkt. Het blijft proberen, het zoeken van balans en het kunnen loslaten van dingen die gewoon niet kunnen.

Ik hoop dat jullie iets hebben aan de bovenstaande dingen en misschien denkt: “hé dat is handig .. dat wil ik ook proberen!” Wil je bijvoorbeeld de maaltijdplanner hebben? Dat kan! Je kan me altijd mailen door hier contact op te nemen of berichten via Facebook/Instagram. Alles mag en niets moet 😉

Inspireer, stimuleer & motiveer!!

Liefs,

Jeannette

Zwanger! Met NAH? Hoe dan?  

Ik wil jullie allereerst hartelijk bedanken voor de belangstelling bij mijn eerste blog, die onlangs werd gepubliceerd bij de Hersenstichting. De reacties waren hartverwarmend en dit geeft mij nog meer motivatie om door te schrijven. Vooral. voor mijzelf, maar ook voor jullie! Ik wil mijn ervaringen delen, jullie stimuleren, inspireren & motiveren.

Ik hoef jullie niet uit te leggen hoe je zwanger zou kunnen worden. Iets met ooievaren, bloemetjes & de bijtjes. Ik zal en wil hier graag open over zijn, open zijn over onze weg naar onze zwangerschap. Onze weg, naar wat nu in haar ledikantje ligt, ons wondertje, ons pakketje met liefde, ons bijzondere meisje. Wat kan ik naar haar kijken, wat kan ik om haar lachen en wat kan ik van haar genieten.

NAH en moeder worden .. ik had zelf twijfels, heel veel twijfels. Vooral vol onzekerheid, want tsja als je echt overprikkeld ben, moet je niet denken aan een jankend kind om je heen. Wij hebben zelf met mensen gepraat in onze omgeving, zij hebben óók hun zorgen geuit. Ik kon het hebben, maar niet bij iedereen. Boos, verdrietig .. pure onmacht omdat mij iets was overkomen waardoor ik er toch anders over na moest denken.

Daarnaast heb ik gepraat met ”ervaringsdeskundigen.” Moeders met NAH, gelijkgestemden, vrouwen waar je eigenlijk aan één woord genoeg hebt. Op een gegeven moment heb ik gedacht, dit wordt onze keus. Een keus waar wij achter moeten gaan staan. Een keus om eraan te beginnen en dan nog maar eens zien of het lukt. Manlief heeft altijd een kinderwens gehad, maar heeft altijd achter me gestaan. “Als jij het niet aandurft schat, doen we het gewoon niet” zei hij. Toch bleven bij mij de twijfels ….

Bij toeval zijn we in een traject terecht gekomen. Er was een cyste gebarsten in mijn buikwand en hieraan ben ik geopereerd. Niet leuk, maar uiteindelijk ben ik toch erg blij dat dit gebeurd is. Toen zijn we namelijk in een traject gekomen, geloof me, we wisten niet dat dit bestond. Het is blijkbaar voor iedereen toegankelijk. Ik noem het maar een geluk bij een ongelukje. Ik dacht altijd, je gaat naar een specialist als je iets hebt. Wij hebben bij een hele fijne gynaecoloog gelopen, zij sprak óók haar zorgen uit, lichamelijk kon het allemaal wel, maar wel dat het zwaar “kan” worden.

Deze uitspraak heeft me geholpen, want deze uitspraak: “het kan zwaar worden” heeft mij uiteindelijk over de streep getrokken. Ik heb namelijk voor hetere vuren gestaan en toen kreeg ik er niets voor terug. Er was toen al overleg geweest met mijn neuroloog Een keizersnede stond al wel vast, want ik heb niet alleen NAH maar ik heb óók nog 4 hernia operaties gehad.

Niets is vanzelfsprekend, óók dat heb ik wel geleerd in mijn leven, dus ook niet “zomaar” zwanger worden. Ken genoeg mensen om mij heen, genoeg verhalen, dat je niet een kind “neemt” maar dat het een gelukstreffer is. Het is je gegeven, het is niet zomaar wat. Ik ben daarom erg dankbaar dat het ons gelukt is, want hormoonbehandelingen mag ik niet.

Mijn zwangerschap? Die was fantastisch! Wij waren er realistisch ingegaan, de uitspraak van de neuroloog hebben we ook meegenomen. De kans was groot dat ik de helft van mijn zwangerschap op bed zou komen te liggen. Dus realistisch, niet negatief, absoluut niet …  de weken vorderden en de laatste weken heb ik wel in een cocon gezeten, maar goed volgens mij doet bijna iedere zwangere vrouw dat.

Volgens plan, ook dat was zo belangrijk voor mij, maar hé een zwangerschap kan je niet sturen. Ik ben een control freak, alhoewel ik er wel wat soepeler mee om kan gaan de laatste jaren, maar het zit in mij en dat zal blijven. Vrijdag 24 februari is onze kleine meid geboren. Hoppa, één obstakel overwonnen ….. zo trots!! En nu? Nu gaan we de uitdaging aan van moeder worden, moeder zijn, ouders zijn. Ik heb er zin in en hou van uitdagingen. Er bestaat een groep op Facebook: “moeders met NAH” en daar heb ik veel aan. Ben jij ook een moeder met NAH?  klik hier en meld jezelf aan.

Ik sta altijd open voor vragen, dus schiet … graag!!!

Liefs,
Jeannette
Website: www.herzenspinsels.wordpress.com