Weekend vibes 

Zo het is weer vrijdag! Het weekend staat voor de deur…klinkt gek weekend voor iemand die niet werkt, maar toch heb ik een onderscheid tussen de “werkweek” en het “weekend!” Misschien dat ik ook zo in het ritme blijf omdat manlief gewoon een werkweek draait. 

Weekend betekent dat ik de teugels iets mag laten vieren, bijvoorbeeld een glaasje wijn, wat ik nu overigens niet doe omdat ik zwanger ben. Ook eten, mag ik iets meer van mezelf en doordeweeks is het voor mij balansen & de 3 R-en. En soms een keertje doorzakken met vrienden & vriendinnen vind ik soms ook heel gezellig, maar moet ik plannen. Zorgen dat ik de dag daarna en de dag daarvoor niets plan, dan trek ik het. Het gebeurt niet vaak, maar ik heb het nodig. Lachen, gieren, brullen of een dansje wagen en nergens aan denken.

Ik kijk onwijs uit naar onze kleine meid, dat is onze prioriteit maar stiekem ook wel weer een keertje weer een wijntje drinken of wijnen met mijn vriendinnen. Gewoon ff lallen! Maar goed dat zeg ik nu…misschien wil ik straks helemaal niet weg haha. 

We gaan het straks beleven, het moederschap. Het moederschap is straks vol met nieuwe uitdagingen, daar ben ik van overtuigd. We gaan het doen, saampjes, saampjes met manlief. Ik heb hier zoveel vertrouwen in en ben zo benieuwd hoe manlief reageert als ze er is. Bij mij leeft ze, bij mij leeft ze in mijn buik, manlief ziet haar, ziet haar soms bewegen in de buik. Super grappig en we liggen vaak in een deuk met zijn tweetjes en zegt manlief: “zo hee!” Echt lachen! Zal de buik straks wel missen….oké niet de buik maar het leven in mijn buik. 

Ik wens jullie een fijn weekend! 

Liefs,

Sjanie 

Zo trots 😍

Weer of géén weer 

Mmmmm gisteren voelde het voorjaar en vandaag is het weer herfst met heel veel regen. Wat doet het weer met jouw stemming? 

Ik heb een slechte nacht gehad, 8x plassen is er niets bij….ik werd wakker met hoofdpijn en was emotioneel. De komende 1,5 week wordt rete spannend, want onze kleine meid wordt geboren via een keizersnede. Nu komt het besef, het besef wat gaat er allemaal gebeuren, het is een positieve rollercoaster waar ik in zit. Tevens hoop ik ook dat alles goed gaat, met de kleine na de geboorte en daarnaast ook met mijzelf. 

Ik heb veel voor mijn kiezen en kan goed omgaan met pijn, daar ben ik absoluut niet bang voor, die pak ik voor lief. Ik ben ook erg benieuwd hoe de kleine eruit ziet en hoop dat manlief meteen denkt: “deze kleine meid is van mij!” Manlief vindt het ook spannend. 

Het is wel super dat we zo goed begeleid zijn en dat manlief er ook zo bij betrokken is geweest. Met een “normale” bevallig weet je niet hoe het loopt, een keizersnede weet je wat er gaat gebeuren. Aan de andere kant is een keizersnede een langer herstel, maar hé kijk eens wat we er straks voor terug krijgen. 

Vandaag lekker in bed, series kijken en gelukkig vanmiddag geslapen, daarnaast ook nog een wasje gedraaid en lekker lang gedoucht. Ik ga weer terug, naar mijn serie, in mijn cocon 😉

Liefs,
Sjanie 

Bedjes opgemaakt

De Pinguïn & de schildpad 

Tsja…mooie dieren en ik ga er steeds meer op lijken. Ik waggel, niet altijd, maar ik waggel soms als een pinguïn. Probeer er op te letten, maar het gaat vanzelf. Maar waarom een schildpad? Het gaat allemaal wat langzamer en zo voel ik me als ik uit mijn bed stapt. Mooi man…een zwangere vrouw, ik dus, vergelijken met dieren.

It’s me ….

Vaak lach, vaak gniffel ik in mijzelf of gewoon hardop. Hoe ik loop of hoe ik iedere keer uit mijn bed komt. Alles gaat best goed, maar het wordt zwaarder, kost wat meer moeite. Zoals vorige, heerlijk wezen zwemmen met manlief, daarna boodschapje gehaald en toen broodjes gemaakt. Niet meer doen, niet meer achter elkaar. Eerst zwemmen, dan naar huis zitten of even liggen. Dan boodschapje doen of manlief het laten doen. Iedere dag weer, leer ik, leer ik hoe ik hier het beste mee om kan gaan.

Ik ben waarschijnlijk een “pro” naast andere zwangere vrouwen. Luister goed naar lichaam zeggen ze….maar praat het lichaam tegen je? Nee! Je leert voelen en dat kan ik, ik kan voelen en geloof me ook ik ga er een keer overheen. Dat weet ik, dat voel ik en dat heb ik soms voor over. Ik ben meer vermoeid, ik combinatie met NAH & het laatste trimester van de zwangerschap is dat logisch maar blijft confronterend, niet altijd maar soms.

Prima, dat gevoel mag er zijn en ik laat het ook zo. Enne geloof me, ik loop soms ook als een zwangere gefrustreerde kip rond in het huis. Laat dingen uit mijn handen vallen, vergeet dingen en leg dingen op een plek waar het niet hoort en ik het niet meer kan vinden. Tijd om rust te pakken, even een moment, een mindfullnes oefening, adem in….adem uit. Nu net wat meer als normaal.

We zijn er bijna, manlief en ik, saampjes nog even met z’n tweetjes, alhoewel ik moet Dumpy (de poes) niet vergeten. Alles staat bijna klaar…volgende week de wieg ophalen en dan is alles er! De hele (beetje overdreven) supermarkt & drogisterij staat hier, zodat manlief straks niet op zoek moet gaan naar mijn specifieke deodorant, rijst of afwasmiddel. Alles staat er, in twee, in drie….in meervoud Straks vind ik het veel belangrijker dat hij met ons & voor ons er kan zijn.

Een goede voorbereiding, waar ik me op kan voorbereiden natuurlijk. Wat dat betreft is mijn “planmatig gedrag” soms niet zo gek….soms pak ik het op, porties eten in de vriezer doen, alles is schoon, gewassen in de kast, fijn en vooral een heerlijk gevoel. Afstrepen, in mijn hoofd, op een blaadje en dit betekent: “rust in mijn koppie!” Ik kan gaan genieten van mijn verlof, oh yeah baby, ik heb zwangerschapsverlof!

Liefs,

Sjanie