Dag van de beroerte & moeheidsaanval

Moedheidsaanval … ooit van gehoord? Nee? Nou dan is dit weer een nieuw woord, wat ik je leer wat in het Sjanie Woordenboek staat. Aan het einde van de ochtend fietste ik naar de stad. Ik voelde me oké, was wat moe. Ik fietste naar een drogist,  want ik wilde iets hebben wat ze in de aanbieding hadden.

Bij 2 filialen, uitverkocht!! Vandaag in de aanbieding en gewoon niet te krijgen. Dan voel ik het, wordt geïrriteerd, ik vermoed dat de irritatie van mijn gezicht af te lezen zijn. Ik loop te bokken en doe maar wat schoonmaakmiddel in mijn mandje, want tsja, schoonmaken doe ik toch. Ik fiets naar de supermarkt voor mijn dagelijkse boodschappen en óók weer om wat dingen uit de aanbieding te kopen.

Supermarkt en toch iets wat overprikkelde Sjanie gaat niet samen, ik scheld in mijzelf of misschien wel hardop. De aanbieding van 2 stuk groente, die moet ik hebben. Is 1 groente er niet en valt mijn recept in duigen. Voor mij dan, op dat moment, want snel schakelen zit er niet in. Ik loop door de winkel en bedenk iets anders en ga weer naar de groente afdeling en ja de laatste verse pasta. De laatste verse pasta die ik wilde. Lekker puh!

Ik fiets naar huis, pak mijn salade uit de koelkast, deze had ik al klaargemaakt. Eet dit op en ga naar bed, even een uurtje slapen. Wekkertje gezet, wekkertje ging af en ik voel me beter. Ik doezel  even na en weet dat de dag is van de beroerte. Er zijn (en worden) zoveel mensen getroffen door een beroerte.

Een beroerte (herseninfarct) die ik ook heb gehad en zoveel mensen die niet eens kunnen fietsen, laat staan kunnen fietsen  naar de supermarkt. Zoveel mensen die niet eens hun eigen boodschappen kunnen halen en totaal afhankelijk zijn van andere mensen. Ik zucht, een zucht van opluchting, van verlichting. Een opgewekte & opgetogen zucht, laat mij maar lekker bokken in een supermarkt als er dingen niet zijn. Lekker belangrijk 😉

Ik lach hardop, wat uitgerust, kan het ik relativeren, op het moment niet, kan ik niet schakelen, ontstaat er file, paniek in mijn hoofd. Waarom? Geen idee! Het is zo, aanvaard het maar, accepteer het maar, wat soms verdomde moeilijk is, maar kan het sneller laten gaan, het sneller laten varen, in plaats van dat mijn hele dag in de soep loopt. Omdat ik nu luister naar mijn lijf en hoofd om even rust te pakken. Heel fijn! Maak er een mooie avond van.

Liefs,

Sjanie

plaatje
Niet meer aan doen .. uitzicht terras 🙂

 

Kater

Goedemorgen lieve lezertjes!! Het is even een poosje geleden dat ik heb geschreven, maar ik had even geen inspiratie. Manlief en ik hadden een grote kater en nee niet van de drank, maar hij is boventallig verklaard.

Schrik, paniek, slapeloze nachten, boos en ook wel een beetje: “en nu??” De eerste nacht zag ik ons alweer verhuizen, want wij wonen echt net in een nieuw appartement. Sjanie, je denkt 10 stappen verder, niet doen! Denk stap voor stap!! Laat je niet kisten, je doet het juist zo goed nu. En weet je? Het afgelopen jaar heb ik zoveel geleerd en daar ben ik  nu zo blij om. Ik ben sterk en daarom kan manlief steunen, omdat ik zelf goed in mijn vel zit.

In eerste instantie werd ik boos, mijn manlief die 9 jaar zo hard heeft gewerkt, 3 dagen ziek is geweest, altijd heeft overgewerkt en kreeg dus afgelopen maandag keihard de welbekende “zak!” Ik vind het sneu voor hem, maar toch is dit een moment waar ik, voor hem en ook voor mijzelf positief wil blijven.

Ik help hem waar hij hulp bij nodig heeft en voor de rest moet hij dit verwerken, een plekje geven en kijken wat hij wilt. Om nu paniek te gaan schieten en hup hup naar een andere baan gaan, is niet reëel. Eerst rust in de tent, dingen op een rijtje zetten en dan heeft hij straks weer energie, frisse moed om aan iets veel leukers te beginnen.

En ik … ik laat hem even, ik laat hem even zijn ding doen want merk dat dit niet in de koude kleren gaat zitten. Mister Binnenvetter maar gelukkig heeft hij ook gepraat met mensen en dat is goed. En ik? Ik heb alles op een rijtje gezet, qua financieel en ja we kunnen voorlopig vooruit. Ik moet het zien, ik moet het visueel zien wat er nu aan de hand is. Dit stelt mij gerust en uiteraard hem ook.

En oh ja, Groningen was te gek!! Daar hebben we lekker van genoten,! En dat, nee dat pakken ze niet meer van ons af. 2016 is niet heel goed begonnen, maar misschien ook weer wel. Tijd voor iets nieuws, waar oude deuren dichtgaan, gaan er weer nieuwe deuren open.

Vanmorgen begonnen met een lekker ontbijtje klik hier.
Waar ik blij van wordt dat ik niet in de rol van “emotie eter” ben gaan zitten, heeft totaal geen zin, maar daar neig ik altijd naar. Ik wil en blijf gezond eten!!!

Ik wens je een fijne, helaas regenachtige, donderdag toe.

Liefs,

Sjanie