Plan, geniet & incasseer

Gisterenavond werd ik getriggerd door mijn NAH collega’s én omdat het gisteren ook de dag was van “de overprikkeling” met hersenletsel. Oh ja … daarnaast was ik gewoon wakker. Dus … overprikkeld! Op de dag van … en er zullen nog vele dagen volgen, schrijf ik gekscherend.

Is je leven afgelopen nadat je NAH hebt opgelopen? Nee! Is het anders? Ja! Ik wil het eigenlijk schrijven met dikgedrukte vette letter. Als je net NAH hebt opgelopen, ga je het eerst ontkennen, er tegen vechten en wil je gewoon je leven weer oppakken. Dit is voor mij het “standje overleven” geweest, het gevoel om alles uit het leven te willen halen, omdat ik ook weleens dood had kunnen zijn.

Nu weet ik, na bijna 11 jaar NAH, dat ik heus niet achter de geraniums hoeft te gaan zitten. Daarnaast is mijn karakter wel iets veranderd, maar ik snak soms juist naar de gezelligheid, met vrienden & vriendinnen, een happie te eten, even lallen op André Hazes of even dansen op een house plaat. Kan dat dan niet meer? Nee, niet zoals vroeger. Ik heb er trouwens ook veel minder behoefte aan, want ik word wat ouder, heb een ander leven met een kindje erbij maar toch…..soms verlang ik naar een verzetje. Het verzetje wat mij ook weer even mijn “oude ik” laat voelen.

Het verzetje kost uiteraard energie, maar het plezier, het lachen, de gesprekken geven mij ook weer energie. Een borreltje, een hapje, de ongedwongen sfeer. Ik heb een tijd gehad dat ik niets hoefde te plannen, toen bekeek ik hoe ik mij voelde, want had geen verplichtingen. Nu plan ik meer, juist plan ik meer om balans te krijgen & te hebben in mij als moeder zijn. Daarnaast zijn óók manlief en ik niet alleen ouders van onze dochter, maar ook partners. Daarnaast heb ik een bups vrienden, vriendinnen en probeer ik zoveel mogelijk tijd vrij te maken voor de familie.

Door mijn enthousiasme, weet ik dat ik hier heel voorzichtig in moet zijn. Ik ben en blijf een doorbijtertje en voel soms mijn eigen grenzen niet. Ik word bewust als een vriend, een vriendin, mijn ouders, mijn partner of juist ik zelf er even van bewust wordt om er juist bij stil te staan.

Hoe plan je een uitje? (Of hoe plan ik een uitje! Dit gaat over etentje met familie, vrienden, dagje uit etc.)

  • Zorg ervoor dat je de dag ervoor en de dag erna geen (belangrijke) afspraken hebt.
  • Zorg dat je de boodschapjes in huis hebt of besteed het uit aan één van je gezinsleden.
  • Zorg dat je dag na het uitje, makkelijk te eten hebt….een zak soep, patatje uit de oven of gewoon een ordinaire pizza is óók weleens lekker.
  • Zorg dat je backup hebt voor je kind/kinderen. Bijv. mijn ouders passen op en onze dochter blijft daar slapen. Gegarandeerd = geen “moet” activiteiten in de ochtend. Of wij kiezen dat ik mag blijven liggen en manlief eruit gaat.
  • Kies bewust, maak vooral veel plezier en neem je kater voor lief. De kater is niet (altijd) van de drank maar gewoon de dag of de avond waar je de activiteit hebt kunnen doen 😉
  • Na een drukke activiteit kan je merken om moeilijk in slaap te kunnen komen. Ik zet vaak een slaap meditatie op en maak me niet druk om dag van morgen, want de volgende dag is voor mij: “alles mag en niets moet!”

Voor mij geldt het dat het vooral plannen is, genieten en daarna incasseren. En het óók kunnen incasseren. Dat heb ik geleerd, niet te druk maken om de dag van morgen maar leven in het hier en nu.  Daarnaast vind ik het leuk om even te blijven na te genieten en stil te staan wat voor leuke dag/avond ik heb gehad. Soms heb ik er zelf een paar dagen last van en tsja … nu weet ik bij sommige activiteiten: “ik heb het ervoor over!” Daarnaast heb ik nog een gelukje, want opa & oma staan vaak te springen om een logeerpartijtje van mijn dochter.

Ik ben dankbaar, dat er nog zoveel te leren is. Ik ben dankbaar dat ik goede keuzes maakt, óók al staat het soms averechts tegenover mijn NAH. De grote club mensen om ons heen, soms zie ik ze maar 2x per jaar en weet je wat voor mij het belangrijkste is? Het is goed, als we elkaar zien en pakken de draad gewoon weer op. Ik krijg hier een warm gevoel bij en gewoon weten dat ze er altijd zullen zijn. Dus ik plan, ik geniet … en ik incasseer!

Fijne zondag allemaal enne .. vergeet niet na te genieten.

Liefs,

Jeannette

Vanuit de cocoon

Weekje voorbij, een week met veel tranen & emoties, een week vol van weinig slapen & vermoeidheid. Kortom, het was me een weekje wel! Ik voel me in ieder geval ietsje beter. 

Controle bij de gynaecoloog en tot de conclusie gekomen om toch weer even met iemand te gaan praten. Mijn neuropsychologe benadert en die zei: “heb vertrouwen, heb vertrouwen in jezelf!” Dat gaf me rust, want ik weet dat ik hier uitkom en ik weet dat ik mezelf de tijd gun, dat wil ik en dat doe ik. 

Belangrijk is dat ik straks zo uitgerust mogelijk mijn keizersnede ingaan, zorgen dat ik weer tussen de lijntjes zit om óók manlief te helpen. We hebben veel gepraat en hij (en de rest) snappen dat het soms retelastig is om binnen de grenzen te blijven, als ik me goed voel. Dat is dus DE valkuil voor mij en andere mensen met NAH. Stoppen terwijl je eigenlijk nog kan. 

Ik kom langzaam tot rust, dit is er ook langzaam ingeslopen dus geef mezelf de tijd. Ik rommel, ik loop, ik fiets, ik slaap, ik lees een tijdschrift, ik kijk Netflix….and repeat. De rest heb ik allemaal gecanceld, afspraken, alleen afspraken in het ziekenhuis staan, dat is genoeg. Dat is genoeg voor nu! Het zijn spannende tijden, ik heb er echt ook heel veel zin in. Erg benieuwd hoe ons kleine meisje eruit ziet, benieuwd hoe ze is of we ons zelf herkennen. Daarnaast is het nieuw, ik weet niet wat er komt, wanneer..nieuwe dingen. 

We gaan het doen, daar heb ik het volste vertrouwen in, manlief & ik. Super team zijn we! O ja, er zijn natuurlijk ook hormonen, hormoonmonster noem ik mezelf soms gekscherend. Emoties, hormonen, zwanger, NAH….alles zo bij elkaar mag ik best zo’n week hebben. Misschien duurt het wel 2 of 3 weken, prima, zo is het nou eenmaal. Ik trek me terug in mijn cocoon en wil jullie een fijn weekend wensen. 

Liefs,

Sjanie 

Voorbereiding & planning

En het is alweer zondag …. wat gaan de dagen snel!!! Het zonnetje schijnt voorzichtig tussen de regen, bewolking & hagel. Tsja, april doet wat ie wil, lekker doen hoor, want in mei zal het vast wel goedkomen. Zondagmiddag, alles staat gesneden in de koelkast, want manlief en ik gaan pizza maken. Eentje veganistisch en eentje met alles erop en eraan. Welke zou van wie zijn??? Het weekend zijn we naar mijn schoonouders geweest, was erg gezellig, daarna nog een bakkie gedaan bij mijn ouders en hebben we allemaal weer even gezien.

Deze week vastenweek, detox, mijn laatste week van mijn “50 days off green happiness!” Aan de ene kant wel erg lekker, want mijn keuken was iedere keer een ravage. Tevens denk ik dat ik iets gevarieerder kan gaan koken, wel veganistisch, maar wat meer variatie en wat makkelijker recepten. Aan de andere kant ga ik wel werken met weekmenu’s en in het weekend wil ik het “concept” veganistisch eten een beetje laten vieren. Het feit is, dat ik me zoveel lekkerder bij voel, bij deze levensstijl.  Ik mis het vlees niet, wel de vis en dat ga ik als eerste eten. Nu al zin in garnalen of een stukje zalm.

Morgen een lekker bezig dagje, plan is om spieren te kweken in de sportschool, broeken halen bij Didi, boodschapjes te doen en naar de kapper, die mijn haartjes weer piekfijn in orde gaat brengen. Het gekke is, dat ik vaak in “paniek” raak, als ik zo’n dag gepland heb. In paniek is misschien een groot woord, want het zijn gedachtes waar ik mijn kop over kan breken. Zoals: zo meteen slaap ik niet goed? Misschien ben ik niet fit?

Nu nadat ik een paar nachten goed heb geslapen, kan ik die gedachtes aan en denk ik: “als ik me niet goed voel, dan skip ik het sporten!” Zo’n dag, zoals morgen moet ik voorbereiden, voorbereiden in de zin, dat mijn eten klaar staat. Kan gekookt zijn, maar ook dat alles gesneden is en klaar staat om te koken. Dat is een geruststelling, dan hoef ik daar niets aan te doen en kan ik deze dag goed “handelen.” Dan heb ik zin in morgen, dan heb ik zin in maandag!!!

Voorbereiding is de kunst, als er iets gepland staat. Soms is dat zo en kan ik het goed aan … soms niet en kan ik het makkelijker laten gaan, als het niet lukt. Milder zijn voor jezelf, goed voor jezelf zorgen, zorgen dat je goed overeind blijft en hou van je zelf. Mooi man, deze inzichten en dit maakt mij nog een gelukkiger mens. Gelukkiger betekend blijer!

Wil je me volgen? Dat kan uiteraard!! Dan kan je, jezelf inschrijven aan de rechterkant, dan krijg je altijd een mailtje als ik een blogbericht heb geschreven. Niets moet, alles mag, op je gemakje, wees lief voor jezelf & blijf lief voor jezelf. Fijne zondagavond!

Liefs,
Sjanie