Geluksmomentje

Jouw geluk gaat verplaatsen, zal voor mezelf spreken. Mijn geluk is verplaatst naar heel veel andere dingen sinds we Lina hebben. De momenten dat ze wakker wordt, deze momenten worden met steeds meer geluid. Gekir & gebabbeld. Babybrabbels hoor ik dan vanuit haar slaapkamer. Het moment dat ik van onze slaapkamer naar haar slaapkamer loop, weet ik wat me te wachten staat….

De wandeling naar haar bedje, dan zie ik 2 schitterende oogjes op mij richten met een brede lach. Dat is er één, een geluksmomentje, dat maakt mijn dag goed, nee, zo start mijn dag. Tot nu toe, start mijn dag zo, door de lach van dit kleine wondertje. 

De dag eindigen we in bad, in een emmer of een tummy tub. Haar ontdeugende lach en haar pretoogjes, zeggen alles of juist even helemaal niets. Niets is dan even belangrijker als haar lach en haar oogjes. En dit óók is een geluksmomentje. Een moment hoe we normaliter de dag afsluiten. De dag begint met een lach en eindigt met een lach. Wat fijn, wat kan ik hiervan genieten.

Ik wil nog één momentje met je delen, deze “proud mommy” is zo aan het genieten van onze vrolijke meid. Het moment van de avondvoeding, het moment dat je haar uit haar ledikantje haalt en dicht tegen je aandrukt. Dan gaat de fles erin die er tegenwoordig in gaat als “pap” letterlijk pap want ze smult van de rijstebloem. Zodra ze de fles opheeft….is dat geluksmomentje er weer. Even alleen op de bank, in stilte. Haar hoofd ligt op mijn schouder, bij mijn oor en hoor haar ademen. Rustig, tevreden….ademen. Dat moment….is intens en ben ik me er zo van bewust dat ik zo blij ben, dat zij er is, dat zij in ons leven is gekomen. Dankbaar! Geluksmoment! 

Liefs, 

Sjanie 

Voetjes

Hoofd leeg “wandelen” 

Zo … even tijd voor mezelf, even “me-time’zoals de gynaecoloog dat mooi had verwoord. Dat heb je nodig, als moeder, als vader en als stel “we-time,” maar dat komt wel. Achter mijn laptop, had zoveel inspiratie om te schrijven de afgelopen dagen, maar ik ben er gewoon niet aan toegekomen.

Vandaag woensdag, breek de week, gehaktdag en even “geen puf” dag. Voor mij en voor Lina. Ik heb de afgelopen week wat slechter geslapen en dat hakte er vandaag een beetje in. En tsja ons kleine meisje zal best wat gevoeld hebben en is de hele dag aan het huilen geweest, alleen stil als ze op schoot zat, in de draagzak hing of op mijn borst lag. Ik heb het geprobeerd hoor, haar laten huilen, maar nee het lukte niet, het lukte haar niet en mijzelf niet. De dag duurde lang, maar hé ik heb het weer geflikt.

Manlief kwam thuis uit het werk en ondanks dat we al onze dagelijkse wandeling hadden gedaan, zijn we lekker gaan wandelen (zie plaatje). Frisse wind, even kletsen met z’n tweetjes en dat deed me goed. We zijn naar de bouwmarkt gelopen en geloof me dit “gezinsuitje” krijgt vandaag 5 sterren. Heerlijk om even rond te struinen. Mijn wereldje is klein, maar wordt vanzelf straks weer groter. Volgende week de eerste controle afspraak bij de gynaecoloog en dan zien we wel verder.

Lijkt me te gek om met de kleine de auto in te stappen en ergens naar toe te gaan. Aan de andere kant, vind ik het wel even best nu. Ik kan nog niet zolang achter elkaar zitten, want dan voel ik mijn wond en ben op sommige momenten echt nog moe. Mijn middagrust hou ik er gewoon voorlopig in, heb het nodig. Aan de andere kant word ik fitter en stap ik later mijn bed in, dus dit zijn goede & positieve sprongen. En dat wandelen?!?! Wandelen kon ik niet meer tijdens mijn bevalling i.v.m. bekkenklachten, wat voelt dat weer goed.

Ik wil weer een beetje in shape komen, want mijn zomerkleren passen me “a me nooit niet” dus ben vanaf vorige week begonnen. Absoluut niet lijnen, maar gewoon weer gezond eten en proberen regelmatig te eten. De zakken drop en repen chocolade blijven netjes in de supermarkt, er ligt wat meer groenvoer in de koelkast en beweeg goed door te wandelen. Straks weer een baantje zwemmen, maar alles op zijn tijd.

De kraamvisite loopt en we zitten voorlopig in de weekenden gebakken, heel leuk, maar toch soms vermoeiend. Het is pittig, maar het is echt waard en als ik naar ons kleine moppie kijk, is mijn dag weer snel goed. Erg bijzonder, voor haar, voor haar ga je door, ga je toch naar buiten. Als ik zo’n dag had gehad als vandaag zonder ons kind, had ik binnen gebleven en weet je .. het maakt geen flaus aus of ik nou binnen of buiten ben, vermoeid was ik toch. Het geeft me ook echt weer eyeopeners, dus leer, ik leer iedere keer weer. Mooi!!! En fijn!!

Morgen weer een dag, morgen weer een dag met ons lieve meissie. Ik kijk er naar uit, maar nu even rust, opladen en hopelijk een goede nachtrust. Dat doet wonderen! Een fijne avond allemaal.

Liefs,
Sjanie

Alleen maar rondjes lopen….

 

Weekend!! 

Het was me een weekje wel. Een uitdaging maar het is wederom gelukt! Het was een betere week als vorige week, alhoewel ik donderdagavond helemaal af was. Ze heeft wat “hangerige” dagen gehad en ik sta versteld dat ik er best goed mee om kan gaan. Het gaat vanzelf. 

Op een gegeven moment zat ik wezenloos op de bank te staren en ik betrapte mezelf, dat ik de speen van Lina in mijn mond had en haar op de arm. Stiekem met één oog te gluren of ze nog steeds bij mama lag. Overigens maakt het niet uit, waar ze ligt, als ze maar bij iemand in haar armen. Deze dagen troost ik haar, knuffel ik haar want dat heeft ze nodig. 

De huiltjes leren we steeds meer kennen, jammerend of tranen die zowat uit haar tenen komen. Welkom in de wereld Lina! Voor jou is alles nieuw…..en ik snap haar ook, dat als ze bij manlief op zijn borst in slaap is gevallen en uiteindelijk in haar eigen bed wakker wordt, dan zou ik ook janken. Janken van: “where the fuck am I??” 

Vanmiddag zat Lina in de draagzak, dat levert heel veel win-win situaties op. Zij wordt rustig, hoort mijn hartslag, ik heb mijn handen vrij en bovenal kan ik “mijn ingekomen” prikkels even tegenaan. Een broodje eten met een draagzak is geen succes, want je raadt het al…je kan niet boven de tafel eten. Resultaat: broodkruimels in Lina haar, haar en ik vond nog een verdwaald stukje rucola die op mijn broodje zat. 

Kortom Lina is leuk!!! Als ze niet goed in haar doen is, dan vraag ik me soms wel af wat er aan de hand, waarom huilt ze? Ik ben zelf ook moe, zeker aan het einde van de dag. Alhoewel ik nu soms om 2100 uur op bed ligt ipv 1900 uur. Ik heb prikkel erbij gekregen maar wel de leukste! Natuurlijk is het soms veel, maar dan kijk ik naar haar koppie en haar grote blauwe ogen…dat maakt alles weer goed. Wat hou ik veel van dat kleine meisje, onvoorwaardelijke liefde! 

Fijn weekend allemaal!!

Liefs,
Sjanie 

Sjanie & Lina