Blij ei

Blij ei is de titel van deze blog, eigenlijk moet het zijn “blije eieren!” Manlief, onze kleine muppet en ik … zei de gek. Zondag, gewoon zondag, niets bijzonders maar het maakt het wel bijzonder. Onze kleine meid is inmiddels bijna 2 weken geleden geopereerd.

Het was pittig, 贸贸k door wat gezondheidsproblemen met mijzelf. Het was hectisch, met weinig slaap, vooral in de nacht en onze wallen waren tot onze ballen en manlief zei: “ik zie eruit als 100.” Dus dan weet je de staat. 馃槈 Vandaag, juist vandaag, op een zonnige zondag, zijn we er weer. Althans dat denk ik.

Door een aardige nacht en gisterenmiddag 2,5 uur te hebben geslapen, slaat mijn enthousiasme weer aan. Dat is leuk, dat is lekker en vooral fijn. Het is maar 茅茅n nacht, dus ik pak juist wel even mijn rust met mijn meditatie moment. Ik merk dat ik vol plannen zit, even eten bij die, even daar langs gaan, even dat op gaan ruimen/uitzoeken ….. ho stop, op de rem.

Even flink afremmen en mijn fladderende, enthousiaste karakter, het grenzeloos zijn, even remmen. Juist nu! Het is nu, dus ik geniet van vandaag, van mijn eigenwijze, vrolijke meisje en plan zo weinig mogelijk. Morgen of overmorgen kan het gerust weer anders zijn. Belangrijk is, de basis, goed te functioneren in mijn basis en daar neem (moet) ik de tijd voor.

Herken jij dat? Bij 茅茅n goede dag dat je weer vol plannen zit of werkt het voor jou anders?

Spreuk: https://www.omdenken.nl

Dank je wel Giel !!

Echt super tof dat er meer 茅n meer aandacht aan besteed wordt. Ik kan best veel, maar als de moeheid toeslaat en er is overprikkeling op de loer…voel ik me dus zo.

Mijn filter is weg en daarom draag ik oordopjes bij sommige activiteiten en draag ik mijn zonnebril 贸贸k al is het niet zonnig. Ik leer nu dat ik bepaalde dingen gewoon niet meer kan, maar het toch doe. Typisch gevalletje van doorzetten, eigenwijs zijn en daarna flink op de blaren moeten zitten.

Dank je Giel voor je aandacht bij de onzichtbare gevolgen van hersenletsel, want tsja aan de buitenkant zie je nou eenmaal niets. Ben je benieuwd? Druk dan nu op deze link.

Fijn weekend allemaal!

Liefs,

Jeannette

Permitteren en opstopping

En dat zal je net zien, vorige week kind hoge koorts…dus zuster Ursula is in de weer geweest, maar met alle liefde!!!! Kindlief riep echt dat ze pijn had, maar ja hoe kom je er achter waar een dreumes van 20 maanden last van heeft. Dokter geweest, niets gevonden dus moest urine opvangen. Was nog een hele kunst, maar het is uiteindelijk gelukt. De lucht en het beetje bloed in haar luier deed mij meteen vermoeden wat het was. En daarnaast streek ik over haar rug en ze zei: “pijn in rug.”

Uiteindelijk heeft ze antibiotica gehad voor een blaasontsteking. En als het een nierbek ontsteking is….helpt dit hier ook bij, zei de huisarts. Mijn arme meisje! Ze is nog zo jong. Natuurlijk weet ik dat ze op gaat knappen maar als moeder zijnde, wil je dit van haar overnemen. Dat kan niet dus ik doe lekker wat ze graag wilt, waar zij behoefte aan heeft. Hangen voor de televisie, haar poppen blijven in haar poppenwagen en haar Duplo in de kist. Ze heeft er geen zin in … “dan niet mop,” denk ik. Als ik ziek ben, wil ik ook alleen hangen.

Kan je mijn blog nog herinneren? Van Ladiesavond? Een super leuke avond gehad met, heerlijk gegeten, gelachen en gekletst. Even geen moeder zijn, maar gewoon een vriendin. Maar ja of ik echt heb kunnen nagenieten? Nee! Uitgerust? Verre van dat, maar ja een ziek kind …. hoort erbij. Mijn leven als moeder, fulltime moeder en moeder met NAH. Ik verzorg, ik knuffel, ik troost, mijn leven als moeder en zij, ons kindlief is volledig afhankelijk van mij.

De vraag is, dat houdt me bezig, kan ik dit permitteren?? Ik analyseer en kom tot de conclusie: nee … nu even niet!! De leuke dingen, eisen hun tol en nee je kan het niet plannen 贸f voorzien dat je kind ziek wordt, niet volgende week, niet morgen en zelfs niet vannacht. Het is iets wat in mijn rijtje staat van “risico situaties,” dus daar bedoel ik mee … de onvoorziene dingen in mijn leven.

Nadat mijn kind ziek is geweest, zeker nu, bijna een hele week ziek te zijn geweest, moet deze moeder met NAH hiervan bijkomen. En oh ja, 贸贸k nog van het etentje van vorige week zaterdag. Zie je het? De file? De opstopping? Ik zie het niet als ik in de spiegel kijk, maar van binnen, voel ik 茅茅n bak ellende van moeheid. Loslaten en accepteren Jeannette! Pak deze dagen, pak de week of desnoods een paar weken, om weer goed op de rit te komen. Jij, Lina & manlief…daar draait het toch om? Met wallen tot mijn ballen en het lijf schreeuwt: KNEITER MOE!!! Is dit dan wel een gevalletje van “zorg goed voor jezelf-modus.”

Ik schreef laatst over genietmomentjes dat ik daar graag meer bewust van wil worden en erbij stilstaan. Ik heb het kunnen doen, tot vorige week maandag. Daag bewust zijn, hallo overlevingsstand. Het is niet erg, het is mijn meissie en voor haar ga ik door het vuur. En ik? Ik kom wel weer! En dat is nu. Mijn afspraken zoveel mogelijk gecanceld, alleen de dingen die moeten. Ik pak zoveel mogelijk mijn rust & probeer te slapen, als zij slaapt.

Ben je toch benieuwd naar wat mijn genietmomentjes waren? Ik heb het opgeschreven, dus hierbij een paar gebeurtenissen in mijn leven:

  • In een tentje in Utrecht koffie gedronken met mijn moeder en Lina. En bewust genoten van de liedjes die mijn moeder zong voor Lina.
  • Het warme lijfje van Lina tegen de mijne. Ondanks dat ze ziek is, blijft dit goud. Ik ben er voor haar, zij vertrouwt mij, ik zorg en verzorg.
  • Genoten van een fietstochtje, alleen, de strakblauwe lucht met een stralend zonnetje. Gratis en voor niets.
  • Geverfd met Lina. De kleine Picasso ging zo op in haar werkje. Dit is dus voor mij genieten met een grote G!
  • Fijn gesprek gehad met manlief, hij begrijpt mij als geen ander. Ziet mijn worsteling en beseft hoe lastig het soms is. Mijn mannetje!!

Een nieuwe week, een nieuwe dag ligt voor me en ik ga even goed voor mezelf zorgen. Mijn momenten pakken om op te laden, dingen doen die onder mijn energie liggen. Hierdoor hoop ik weer een buffer te krijgen voor de onvoorziene dingen en situaties waar ik juist geen invloed op heb.

Ik rust uit, ik wandel, ik schrijf en dat … dat blijft mijn passie. Mijn passie voor schrijven en al kan ik maar 茅茅n mens raken, al kan ik maar 茅茅n persoon op andere gedachten brengen of juist iemand die zich rot voelt, een goed gevoel geven. Het wordt weer beter en deze gedachten …. houden mij op de been.

Liefs,

Jeannette

馃槈馃槈馃槈

Onzichtbaar .. zichtbaar maken

Daar sta ik voor, daar strijd ik voor, voor mijzelf, maar ook voor alle anderen met NAH. Het onzichtbare, zichtbaar maken. Van buiten zie je niets! Ik ben ik een oer-Hollandse meid en ik zorg dat ik er verzorgd uitzie. Niets mee toch?

Nee, daar is niets mis mee en dat is 贸贸k mijn kracht, mijn kracht om mijzelf sterk te voelen, om niet geraakt te worden en niet kwetsbaar te zijn. Ik kan heel veel, maar anders, anders dan daarvoor en anders als dat ik graag zou willen.

Je ziet niets, je ziet helemaal niets aan de buitenkant. Dat is 贸贸k je “zwakte” want niemand ziet aan de buitenkant dat je NAH hebt. Er worden dingen gezegd 贸f je denkt dat mensen zeggen: “je ziet er toch goed uit,” “moet je eens kijken wat je allemaal wel kan,” “je kan toch een keer naar de kroeg?,” of deze ….. “ik ben 贸贸k weleens moe!”

NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) balanceert op het randje, waar doe je goed aan en waar doe je geen goed aan. En het is niet zo als je iets hebt gedaan, wat eigenlijk te zwaar is, dat je meteen de “klappen” kan opvangen. Nee, het sluipt erin….het is een op 茅茅nstapeling van dingen

NAH is 贸贸k een kwestie van draadkracht en draadlast, dus wat je graag wilt, kan niet altijd, daar krijg je stress van en dan ontstaan er problemen. Als iemand vraagt, wat dan mij precies beperkt, sla ik dicht of zeg ik dat ik sneller moe ben. Dat is het natuurlijk niet, ja … ook sneller vermoeid, maar er is meer, veel meer.

Waar heb je dan w茅l last van?

  • dingen organiseren & plannen, kost me meer moeite. Gelukkig vind ik dat wel erg leuk dus dat doe ik ook nog graag. Dit is dut typisch een activiteit wat mij energie kost, maar wat mij ook energie geeft.
  • overprikkeling van geluid en beeld gebeurd bij mij meer als ik moe ben. Dat betekent dat geluiden veel harder binnenkomen, licht wat ineens veel te fel is, geen gesprek kunnen voeren als het rumoerig is etc. Ik gebruik hiervoor oordopjes.
  • vertraagde informatieverwerking, dus alles wat binnen komt, wordt gefilterd maar mijn filter werkt niet meer naar behoren, waardoor dit meer energie kost. Als er teveel informatie binnenkomt, ontstaat er file in mijn hoofd en die wordt helaas niet zomaar opgelost.
  • doordat er overprikkeling ontstaat, komt er聽ook slapeloosheid in beeld. Dat is echt RUK met een grote R … je bent al vermoeid en dan slaap je ook nog eens niet. Hierdoor ga je achter lopen, achter de feiten aanlopen en belangrijk is dan terug te gaan naar de basis. Mijn basis is mijn dochter, mijzelf en mijn partner. Daarnaast meer rustmomenten inplannen en activiteiten doen wat mij juist energie geeft. Denk aan een stuk wandelen,聽mindfullness oefeningen, een massage en schrijven zijn op dit moment mijn activiteiten waar ik energie van krijg.
  • lichte afasie en dat betekent dat ik bijv. niet meer uit mijn woorden kom, woorden verkeerd opschrijf聽of dat ik woorden verkeerd uitspreek,聽hier ontstaan soms聽hilarische situaties. Ik heb gelukkig een dosis zelfspot waardoor ik dan zeg; “tsja .. kan ik niets aan doen, er is iets kapot in mijn hoofd.”
  • twee dingen tegelijk doen is uit den boze, want er gaat altijd dan 茅茅n ding mis. Ik probeer dat af te leren, maar soms doe ik het wel en is er een chaos 贸f in mijn huis 贸f in mijn hoofd. Dus ja, vrouwen kunnen ook geen 2 dingen tegelijk. In ieder geval ik niet.
  • mijn emoties ben ik soms niet de baas, wordt boos om een klein dingetje bijv. als iets verkeerd is opgeruimd en jank bijv. om聽iets wat er in goede tijden, slechte tijden gebeurd. Een vooral is ik vermoeid ben, huil ik om een scheet.
  • mijn concentratie is minder, ik ben sneller afgeleid. Dit hou ik vooral in de gaten met bijv. autorijden of fietsen.
  • ik functioneer het beste alleen, Lina & ik. Dan gebeuren er ook geen onvoorziene dingen en krijg ik geen info van buitenaf.

Maar …. dat is toch heel eenzaam? Dan zie je, je vrienden & familie weinig? Of zit je dan niet in een soort afzondering of isolement? Ja! Soms voel ik me eenzaam, maar ik ben het “lijfelijk” niet meer. We hebben Lina, Lina die vaak bij me is.

Maar … hoe hou je contact met mensen met NAH? Tegenwoordig kunnen we heel veel om contact te houden! Een berichtje, een sms-je, een appie en een e-mail. Bellen kost teveel energie, maar wat ik wel beter kan is FaceTimen omdat ik dan gezichten zie, ik zie hoe je praat en zie je mimiek in je gezicht. Tevens zijn er groepen Facebook, voor mensen met NAH of moeders met NAH. Daar heb ik erg veel aan!

Is het een beetje zichtbaar? Is het een beetje inzichtelijk? Het grote van het onzichtbare van NAH? Ja? Fijn! Geniet van jullie dinsdag.

Liefs,

Jeannette

Vakantie聽

Lekker denk je! En geloof me, dat is ook….maar toch. Ik ben uit mijn ritme, mijn ritme die ik heb met Lina, saampjes. Klinkt niet aardig tegenover manlief, maar we hebben het erover gehad. Iets nieuws, vakantie niet met z’n tweetjes maar met z’n drietjes. Dingen die anders zijn, is voor mij met mijn NAH, toch een trigger. Voor veel mensen met NAH, misschien wel voor alle mensen met NAH. 

Manlief heeft 2 weken vrij, het is druk in mijn hoofd, regel dingen …. ik ben zorgzaam, een mooie karaktereigenschap, maar ook tegelijkertijd een valkuil. Teveel zorgen, voor Lina, manlief en zorgen dat ik 贸贸k voor mezelf kan zorgen. Best veel, vindt je niet? Manlief helpt, helpt veel in de vakantie….ik heb al een paar ochtenden kunnen uitslapen. Heb het nodig en dat zijn nachten van 11 脿 12 uur. 

Deze week is voor ons, voor ons drietjes. Even geen bezoekjes, niet naar mensen toegaan, gewoon eventjes met ons. Lastig soms, want ik vind het allemaal leuk! Zaterdag hebben we ons feestje, ons feestje omdat we allebei 40 zijn geworden. De week even goed indelen, morgen naar de dierentuin en woensdag een dagje terras. Welteverstaan ons eigen terras 馃槈

Mijn moeder stuurde mij een berichtje gisteren….is er iets aan de hand lieverd? Nee, gewoon weer wennen, wennen aan omdat het “anders” is. Ik geniet, er gebeuren alleen positieve dingen in ons leven en NAH komt weer even om de hoek kijken. NAH die altijd bij mij is, dat ik het soms eventjes vergeet, maar altijd weer een kleine waarschuwing geeft. 

Ik heb weleens geschreven, geschreven over bepaalde fases, gebeurtenissen in je leven, dat je even anders leeft, als tussen de lijntjes. Dan komt ie, dan komt ie eventjes om de hoek kijken…..een tik op je vingers, even terug naar de basis, terug naar binnen de lijntjes, binnen je grenzen voordat er echt een terugval komt. Die ben ik voor, omdat ik voel, soms helaas….voel ik dat NAH me even op mijn vingers tikt. 

Liefs,

Sjanie 

Verjaardagscadeau van manlief

De Pingu茂n & de schildpad聽

Tsja…mooie dieren en ik ga er steeds meer op lijken. Ik waggel, niet altijd, maar ik waggel soms als een pingu茂n. Probeer er op te letten, maar het gaat vanzelf. Maar waarom een schildpad? Het gaat allemaal wat langzamer en zo voel ik me als ik uit mijn bed stapt. Mooi man…een zwangere vrouw, ik dus, vergelijken met dieren.

It’s me ….

Vaak lach, vaak gniffel ik in mijzelf of gewoon hardop. Hoe ik loop of hoe ik iedere keer uit mijn bed komt. Alles gaat best goed, maar het wordt zwaarder, kost wat meer moeite. Zoals vorige, heerlijk wezen zwemmen met manlief, daarna boodschapje gehaald en toen broodjes gemaakt. Niet meer doen, niet meer achter elkaar. Eerst zwemmen, dan naar huis zitten of even liggen. Dan boodschapje doen of manlief het laten doen. Iedere dag weer, leer ik, leer ik hoe ik hier het beste mee om kan gaan.

Ik ben waarschijnlijk een “pro” naast andere zwangere vrouwen. Luister goed naar lichaam zeggen ze….maar praat het lichaam tegen je? Nee! Je leert voelen en dat kan ik, ik kan voelen en geloof me ook ik ga er een keer overheen. Dat weet ik, dat voel ik en dat heb ik soms voor over. Ik ben meer vermoeid, ik combinatie met NAH & het laatste trimester van de zwangerschap is dat logisch maar blijft confronterend, niet altijd maar soms.

Prima, dat gevoel mag er zijn en ik laat het ook zo. Enne geloof me, ik loop soms ook als een zwangere gefrustreerde kip rond in het huis. Laat dingen uit mijn handen vallen, vergeet dingen en leg dingen op een plek waar het niet hoort en ik het niet meer kan vinden. Tijd om rust te pakken, even een moment, een mindfullnes oefening, adem in….adem uit. Nu net wat meer als normaal.

We zijn er bijna, manlief en ik, saampjes nog even met z’n tweetjes, alhoewel ik moet Dumpy (de poes) niet vergeten. Alles staat bijna klaar…volgende week de wieg ophalen en dan is alles er! De hele (beetje overdreven) supermarkt & drogisterij staat hier, zodat manlief straks niet op zoek moet gaan naar mijn specifieke deodorant, rijst of afwasmiddel. Alles staat er, in twee, in drie….in meervoud Straks vind ik het veel belangrijker dat hij met ons & voor ons er kan zijn.

Een goede voorbereiding, waar ik me op kan voorbereiden natuurlijk. Wat dat betreft is mijn “planmatig gedrag” soms niet zo gek….soms pak ik het op, porties eten in de vriezer doen, alles is schoon, gewassen in de kast, fijn en vooral een heerlijk gevoel. Afstrepen, in mijn hoofd, op een blaadje en dit betekent: “rust in mijn koppie!” Ik kan gaan genieten van mijn verlof, oh yeah baby, ik heb zwangerschapsverlof!

Liefs,

Sjanie

“Vergeet me (Sja)-nietje”

Langzaam aan … op mijn gemak, kom ik uit mijn terugval. Wat irritant is dat, want je hebt het niet in de hand. Ik heb er flink over nagedacht en besloten om de komende tijd veel Sjanie tijd te pakken. Het is een periode geweest dat ik mezelf even ben vergeten, 贸贸k een periode waar alles goed ging en heb het allemaal met liefde gedaan.

De komende weken en misschien wel maanden, want ik wil er geen tijd aan vastplakken, is het vooral “vergeet me (Sja)-nietje … niet!” Kijken wat er op mijn pad komt, voelen hoe ik mij voel en vooral alles mag en niets moet. Er zijn nog ook nog wel een paar dingen in huis te doen, die pak ik op, ben gisteren weer begonnen met sporten en wandelde alweer. Lekker met mijn hoofd in de buitenlucht.

Ook doe ik mindfulness oefeningen of meditatie oefeningen. Het vergt soms echt even wat concentratie maar het is erg lekker en ik word er rustig van. Mijn ouders komen vanavond weer terug uit Kreta en die gaan manlief en ik samen ophalen. In het kader “vergeet me Sja-nietje niet” ga ik even lekker liggen voordat manlief thuis komt.

Liefs,

Sjanie