Vriendschap

Vriendschap, ik vind vriendschappen belangrijk, vriendschappen koester ik en probeer ik bij te houden. Maar nu met een baby én NAH? Ik vind het allemaal vrij ingewikkeld. De tijd die ik voor mezelf heb, ben ik vaak moe, heb ik weinig energie, wil ik dingen doen waar ik niet aan toekom met Lina en daarnaast rusten.

Toch weet ik dat ik van “vriendschappen” ook wel weer een boost krijg, een energie boost, maar om me er toe te zetten, vind ik rete-lastig.

Ik heb vriendschappen in categorie gezet:

  • vrienden voor het leven (Love you long time guys!!!)
  • de “borrel & uit eten” vriendinnen
  • NAH vriendinnen (ik zie ze nooit, maar ze worden me steeds dierbaarder)

“Zijn het dan allemaal echte vriendschappen?” vraag jij je terecht af! De definitie van vriendschap voor mij is: “je steunt elkaar, je hebt begrip, respect voor elkaar en je vertrouwt elkaar.”

Daarnaast wat ik óók belangrijk vind, is dat we met elkaar kunnen praten met een traan, maar vooral met een lach. Schaterlachen! Wat heel belangrijk is voor mij, is dat het gaat om de kwaliteit van de vriendschap en niet om de kwantiteit.

Dat laatste leg ik uit. Ik zie veel vrienden nauwelijks, maar als we elkaar weer zien, is het goed. Pakken we draad weer op, als vanouds en lijkt het net of we elkaar gisteren nog hebben gezien. Dat is mijn definitie van vriendschap! Hierdoor heb ik vriendinnen en vrienden al een hele lange tijd. Ze weten van mijn hersenletsel (NAH) en hebben het vaak eerder in de gaten als ik over mijn grens ga. Daarnaast wordt er óók rekening gehouden met me.

Ik ben blij met mijn vriendschappen en weet dat dit niet voor iedereen geldt. Hoe jij je het dan bij? Hou hoe je dan toch contact met je vrienden?

Dit is een opsomming van mijn eigen ervaring:

  • we mailen met elkaar
  • er is app contact, een bericht, een foto van de kinderen of gewoon zomaar een “💋” of een “❤️”
  • daarnaast helpt mij een combinatie bewegen en bij kletsen. Dus ik wandel met vriendinnen en daarna drinken we een bakkie koffie/thee. Hier is een tijdslimiet aan verbonden, max 1 tot 1,5 uur.
  • óók ik ga weleens uit eten, pak een verjaardag mee of een feestje, maar dat plan ik. Ruimte voor de dag van de activiteit en de. ruimte daarna. Soms heb ik het er voor over om erbij te zijn. Soms, heel soms.

Oh ja, naast mijn NAH kruipt er een baby rond, letterlijk rondjes. Zij gaat voor, zij gaat voor alles. Het is een kwestie van balans vinden, want van mijn vriendschappen word ik ook blij & gelukkig. Dus daarmee ook een blijere moeder. Win win situatie toch?

Ik pak het op, ik pak het langzaam op, want in tijden van overprikkeling en zelfs een burn-out is het soms niet makkelijk. Maar hé, ik vertrouw op mijzelf dat ik eruit kom en dat ik mentaal sterker word, nog sterker word. Mijn vriendjes, mijn vriendinnen, die zijn er …. altijd! Niet altijd zichtbaar maar 1 knip in mijn vingers, wat tegenwoordig gebeurt met een apje, ze zijn er, ze zijn er altijd!

Liefs,

Jeannette

Bakken vol …

Een bak energie heeft de avond met vriendinnen gekost maar oh wat was het weer leuk. Ik ben dan ook ik, ben mezelf, kan mezelf zijn. Het gaat met een lach & vaak met een traan want we gaan ver terug. 

Gisteren over de periode gehad van mijn infarct, wat de vriendinnen deden toen ze het hoorden. Het is al 10 jaar geleden maar toch lijkt het op de dag van gisteren. Het is fijn om óók dat te kunnen delen ipv van mannen, wijn & piemels 😂

Er staan wat dingen op de planning deze week dus vandaag rust, rust in mijn pyjama, in & om bed. Mijn mama is jarig en ze geeft zaterdag een feest, ze wordt 65. We gaan op haar verjaardag even gezellig eten. Kapper, lesje Pilates, Ieni mini gym, gezellig lunchen met mijn schoonouders, feestje ma en hapje eten. De week is goed verdeeld en ik ga er niets meer bij doen. 

Vanmorgen met manlief gekletst en dat ik zei: “het is ook niet niks voor jou om iedere keer rekening te houden met dingen doen.” Hij zei, heel lief: “dat is niet nodig want ik vind het voor jou het ergste.” Het is iets, dat ik altijd iedereen “tot last ben.” Het moet soms gaan op een manier wat eigenlijk helemaal niet bij me past….maar ik moet. Ik moet dingen aanpassen om te blijven functioneren en zorgdragen voor onze kleine meid. 

Ik voel me iig beter als 3 weken geleden, maar ik ben nog niet op mijn oude level. Het geeft niet, ik geef het de tijd…tijd om tot rust te komen, tijd om na te denken “hoe verder” want zei vanmorgen tegen manlief dat ik me eigenlijk niet meer zo wil voelen als de afgelopen weken. Tenminste de dingen die ik in hand heb. 

Verschillende emoties zijn aan bod gekomen de afgelopen weken van boosheid naar blijheid, van verdriet naar intens gelukkig zijn. Het is veel maar ik ben blij dat ik dit mee mag maken, met strubbelingen wellicht, daar deal ik mee & daar dealen wij mee. Ik ben niet alleen….je hebt het samen. 

Ik ben een dolgelukkige moeder, een gelukkig mens met een hele fijne kring om mij heen. Ze laten me, ze laten me in mijn waarde om wie ik ben. Nu ik nog, nu ik nog vrede sluiten met mijzelf. Met een moeder met NAH, die het net even iets anders moet gaan doen. Een uitdaging, ik hou van uitdagingen. 

Fijne zondag!

Liefs,

Sjanie

Liefde!!!! ❤️

Op de rand van …

We staan er, allemaal…alhoewel in Sidney is de jaarwisseling al voorbij. Maar jij en ik, hier in Nederland, staan op de rand van 2016. 
2016 kan voor ons de boeken in, manlief had snel weer een nieuwe baan gevonden en we verwachten een kleine meid in 2017. Ik besef dat niet voor iedereen 2016 een topjaar is geweest, mensen zijn ziek geworden, dierbaren zijn overleden, ouders gescheiden door een ziekte van een partner, vrienden liggen in scheiding en wij kunnen zeggen dat we het jaar 2016 mooi in onze zak kunnen steken. 

Wat zijn we dankbaar, wat ben ik dankbaar dat we 2016 goed kunnen afsluiten. Ik ben klaar voor 2017, 2017 wat gaat zorgen voor veranderingen in onze gezinssituatie. Ik heb er zin in, ook al vind ik het soms rete spannend en vliegt het me aan. 

Niet negatief, absoluut niet….ben toch een controle freak en geen idee wat ik moet gaan verwachten.We krijgen goede begeleiding van de gynaecoloog maar ook heel fijne gesprekken met mensen die dichtbij ons staan, mensen die nu al hun hulp hebben aangeboden, mensen die met ons de situatie doornemen. Dan zijn we rijk toch? 
Ik voel me rijk….ik voel me rijk omdat eigenlijk heel veel mensen begrijpen, wat hersenletsel met me doet, wat voor consequenties het heeft voor ons, maar dat we met onze plannen, binnen de lijntjes kunnen blijven. Zodat ik tussen de grenzen blijft en er niet overheen ga, heb veel zelf in de hand maar ook dingen niet. 
Voor het eerst met Kerst heb niets hoeven te doen, ik heb genoten, gewoon omdat ik het ook mezelf gun. Geloof me, ik vond het lastig, maar heb het losgelaten. Weer een stap, weer een stap om mensen wat voor mij te laten doen. En weet je? Ik vond het stiekem heerlijk! 

Lieve lezertjes, zorg goed voor jezelf in 2017, geloof mij, dan ben jij een leuke persoon voor je omgeving. Wees lief voor elkaar en wees blij dat “iemand” er nog is, want dat is niet vanzelfsprekend. Besef dat je gezond bent, help elkaar als het nodig is en heb elkaar lief! Maak er een mooie laatste avond van in 2016, kan met een lach & traan en hoop dat iedereen een goed, gezond 2017 zal krijgen met iedereen die je dierbaar is! Proost!
Liefs, 
Sjanie 

De één maakt plaats ….

Een goede vriend van mij heeft zijn vader verloren aan een hartstilstand. Ineens, plots, is hij weg. Het trieste is dat zijn vader overleden is op zijn verjaardag. Ik ken deze mensen al bijna 35 jaar en het doet me wat om van zijn moeder te horen: “gefeliciteerd met je zwangerschap, de één maakt plaats, voor de ander!” Dit raakt mij, het ontroerde mij en ik moest mijn tranen wegslikken.

Het leven is betrekkelijk en ik weet het als geen ander, maar je wordt, door dat dit plots gebeurd, weer even met je neus op de feiten gedrukt. Even weer een momentje van besef, even weer een momentje dat iemand zo uit het leven gerukt kan worden, even een momentje dat we genieten van elkaar.

Deze goede vriend ken ik bijna 35 jaar, dus ook zijn ouders. We hebben verstoppertje met elkaar gespeeld, maar zijn ook uitgegaan. We hebben verjaardagen gevierd en zijn met elkaar op vakantie geweest. We zijn naar concerten geweest en hij is er geweest met mijn CVA en nu …. nu  heeft hij mij nodig en dan ben ik er, anytime, anyplace, anywhere …  waar hij behoefte aan heeft.

Enne … geniet van elkaar!! Het kan zomaar afgelopen zijn!

Liefs,
Sjanie