All the ladies

Oh, yes, it’s Ladies’ Night
And the feeling’s right
Oh, yes, it’s Ladies’ Night
Oh, what a night (oh, what a night)

O, als ik blogs zou moeten schrijven over de avonden met de meiden, mijn meisjes … oh oh oh, dat zou smullen zijn voor jullie of niet 😉 maar dat doen we maar niet. Maar waarom de titel? “All the ladies?”

Ik had gisteren een ladiesavond, met de meiden. We hebben weleens met 14 gezeten, maar nu is het wat minder. Prima en lekker overzichtelijk…nou ja overzichtelijk? Het gaat vooral over eten & wijn en oh ja tegenwoordig óók over de streken en anekdotes van degene die kinderen hebben. Kortom niets aan, voor mannen!

We gaan tegenwoordig all inclusive eten, want we zijn stuk voor stuk smulpapen en de wijn vloeit rijkelijk. Lekker makkelijk, één bedrag en niet meer hoeven na te denken. Om 17.00 uur het restaurant open en ja hoor er staan er al een paar voor de deur en dat … dat zijn wij. We willen eerst lekker borrelen met wat stokbrood, hapjes, bijkletsen, lachen en geiten. Ik hou hier zo van! Maar ja … de tol … ik vergeet absoluut niet dat iedereen de tol moet betalen voor zo’n avond, maar mijn tol … kost alleen wat meer.

Ik heb hersenletsel (NAH), ben moeder en zorg fulltime voor kindlief. Alleen het is nu weekend en dit gebeurd maar 1 tot 2 keer in het jaar, dus dit moet een keer kunnen. Toch? Ja toch! Een keertje….maaaaaar….ik ben grenzeloos (zie deze blog) en óók op zo’n avondje. Ik ga door, drink gezellig mee, tegenwoordig wel met 2 glazen water op 1 wijn, maar dan nog.  Het is een aanslag, een ontzettende aanslag op mijn energiebalans. Hoe dan? Hoe plan je dit dan in? Je kan jezelf toch niet alles ontzeggen?

Ik hou vrijdag al rekening met zo’n activiteit, tevens doe ik dat voor iedere activiteit in het weekend. Ik plan dan niets en doe het rustig aan met Lina. Vrijdag hebben we een pyjama ochtend gehouden. Ik noem het altijd “voorrusten.” Mmm of je het überhaupt kan zeggen, voorrusten met een dreumes van 20 maanden. Ik lach hardop, maar ik probeer het in ieder geval. De dag erna plan ik ook niets, dat noem ik mijn “bijkomdag.”

Daarnaast is het wel weer een vereiste dat er een backup is om mij te helpen met Lina. Tadaaaa…het is zondag, dus manlief is thuis. Ik heb wat tips gevraagd aan “ervaringsdeskundigen,” moeders met NAH. Bedankt meiden, voor de fijne reminders en tips! Zoals: lekker gaan, de mindere dagen voor lief nemen of aan de buitenkant van de tafel zitten zodat je niet in de drukte zit of kijken of je het waard vindt en zo ja genieten voor een half jaar.

Maandag en dinsdag ga ik dit ook voelen. Ik merk gewoon, hoe ouder ik word, hoe lastiger ik het soms vind, het omgaan, met mijn beperkingen van NAH. Ik lees het vaker, je wordt ouder en dan NAH erbovenop is dus 1 + 1 = 2. Ik wil graag nog midden in het leven staan, maar het is pittig met kindlief erbij. Ook super leuk want zij….zij is mijn alles. Mijn gezin is mijn alles. Het wereldje is wel kleiner geworden. Ik zie mijn vriendinnen/vrienden weinig, maar als ik ze ziet, voelt het goed, dat is belangrijk … het belangrijkste voor mij.

Ik heb mijn ladiesavond ietwat anders aangepakt. Ik ben niet om 1700 uur aangeschoven, maar wat later. Daarnaast ben ik meteen naar huis gefietst i.p.v. nog één drankje (eentje met de jas aan .. noemen we dit .. maar dat worden er altijd weer 4 of 5) in de kroeg te doen. Ik was enorm in twijfel, maar mijn verstand won van mijn licht aangeschoten kop “hé, ik kan dit makkelijk aan!” NOT … want in de fietsenkelder van ons huis voelde ik mijn hoofdpijn, maar wat heb ik genoten!

Thuis gekomen, enthousiast vertelde ik verhalen aan manlief en hij zei: “dat vertelde je net al” dan is het tijd … tijd om naar bed te gaan. Ik pak een paracetamol en drink 2 glazen water. Ik denk na over de avond, de gesprekken … stop ho … ontprikkelen, het is al laat, morgen weer een dag.

Nu is het zondag, kindlief was om 7 uur wakker en ondanks dat ik op tijd thuis was, ben ik laat in slaap gevallen. Kort nachtje, wat wijntjes op en de gesprekken galmen nog door in mijn hoofd. Overprikkeld modus is aan! Maar was het, het waard? Ja!! Genoten! Nu nagenieten, in alle rust, van bed naar bank, in mijn “binnenblijf” kleden. Enne … bedankt lieve meiden voor de gesprekken en vooral … vooral voor het lachen.

Liefs,

Jeannette

Jij & ik en ik & jij

Dat is het geweest…deze week. Lina & ik en dat was genoeg. De jaarlijks terugkerend Koeiemart heb ik overgeslagen of nee hebben wij overgeslagen. Manlief was vrij maar we hebben toch een kopje snert gegeten bij moeders. Het was genoeg.

Ben je bijgekomen? Nee…helaas en ik laat het maar gebeuren. Iedere ochtend als ik wakker wordt van het gekraai van de kleine ben ik doodmoe. Gelukkig slaap ik goed maar mijn hoofd is moe, er kan niets meer bij. Hoe doe je dat Sjanie? Hoe maak je, je hoofd weer leeg?

Het is een kwestie van alles skippen, alle afspraken die stonden afzeggen want anders loop ik nog achter de feiten aan. Mijn kop moet leeg, rust in mijn hoofd en proberen geen nieuwe info te verschaffen. Alles kan ik niet realistisch zien, zie beren op de weg en dat is een teken van overbelasting.

Hoe ga je dat voorkomen? Het spookt in mijn hoofd en moet nog strenger zijn voor mezelf want ik draag niet alleen zorg voor mezelf maar ook voor onze kleine meid. Zij is afhankelijk van mij overdag. Dat is mijn grootste prioriteit. Gisteren nog zitten geinen met mijn NAH vriendinnetje want tsja wij zijn thuis moeders, de moeders die in de linkerhand een glas sherry hebben om op te drinken en in de rechterhand een bak chips om op te knagen.

Het is niet zo, het is nu zoals het is en moet ermee dealen. Tegelijkertijd ben ik dingen op papier aan het zetten om mijn dagelijkse ritme een beetje om te gooien. Voorzichtig, omdat ik op dit moment niet alles helder zie. De verzorging van onze kleine meid gaat goed, krijg hier ook energie van maar ja het kost ook energie. De rand afspraken moeten korter en ook maar 1 afspraak in het weekend. In het weekend heb ik juist tijd om op te laden want manlief is dan thuis.

Ik ben regels op papier aan het zetten om een “leukere moeder te worden & vooral te blijven!” Stapje voor stapje…..met pure bewustwording, wat absoluut niet leuk is, wat zo niet “mij” is. Maar het moet en ik wil het, tot rust komen, straks dingen oppakken met mate en het voor zijn. Hoe rete moeilijk is dit proces iedere keer, iedere keer denk ik: “ik ben er, ik heb het onder de knie” maar het blijkt dus zo te werken, iedere fase van je leven is er eentje waardoor je, je programma toch weer aan moet passen.

Aankomend weekend heb ik een reünie van de basisschool, maar ik ga het niet doen, ook al had ik heel veel zin in. Ik moet er niet aandenken, de drukte, het geroezemoes, de prikkels etc. Nee, dit weekend staat voor rust & quality time met het gezinnetje. Een uurtje of misschien wel 2 slapen overdag en ik hoop op lekker loopweer. Misschien kunnen we naar het bos, de dennengeur opsnuiven, de mooie kleuren bewonderen, saampjes, saampjes met mijn gezin. Fijn weekend allen!

Liefs,

Sjanie

Hoe dan??? Eerste uitstapje

Tsja .. na mijn herseninfarct ben ik toch  lichtelijk autistisch geworden. Dingen eerst proberen en het dan doen. Daar ben ik erg onzeker in, in nieuwe dingen, dingen die ik niet ken. Dan ligt er in één keer zo’n lief meisje in de wieg en is alles nieuw. Dat gaat me eigenlijk best goed af, maar bepaalde handelingen nog niet.

Allerlei vragen spoken door mijn hoofd: “wat neem je allemaal mee?
“hoe gaat ze in de auto?” “Pas het allemaal in de auto?” “Is er een mogelijkheid om haar te verschonen?” “Stel je voor dat ze gaat spugen?” “stel … stel … stel … alles kan hypotetisch zijn, maar ook realistisch. Wat mijn ervaring is het gewoon doen, maar niet in je eentje. Gewoon even oefenen met manlief of iemand anders die weet van je NAH.

Zondag was het zo ver, we zijn met Lina naar Capelle geweest, een luiertas vol met schone kleren, het flesje, voeding, slabje etc. We nemen ook de reiswieg mee, omdat als ze de hele tijd in een  maxi cosi moet liggen, wordt ze niet blij. Ik denk altijd, zou ik het zelf fijn vinden? Om zo te slapen? Je wilt toch liever helemaal gestrekt liggen.

We hebben een zoet en tevreden kind, geen kick gegeven en wij? Wij hebben het leuk gehad, een keer weer een uitje, een keer weer de deur uit, uit onze eigen woonplaats. Dat heb ik gemist, dat hebben wij gemist even heerlijk, quality time met ons gezinnetje.

Nu is het maandag en merk dat ik toch teveel heb gedaan het weekend, teveel prikkels, dus vandaag een dagje rust. Een dagje in de stilte, alhoewel ik wel een wandeling heb gedaan met de buurvrouw en Lina, lekker een uur, hoofd in de wind, lekker alles van me af laten waaien. Toch 3 keer bezoek, zwemmen & een middagje weg. Volgende keer toch anders plannen. Soms baal ik er weleens van, want op dat moment gaat het goed, op dat moment kan het allemaal wel .. maar later moet ik toch op de blaren zitten.

Dus ik heb eten uit de vriezer gehaald, Lina ligt te slapen, ik laat de boel, de boel hier, schrijf het even van me af en ga zo ook even lekker naar bed. Daag maandag, daag wind, daag stofzuigen, daag was, …. daag allemaal! Ik pak even mijn rust! En oh ja, ik vergeet óók niet na te genieten, want ik heb wel een heel leuk weekend gehad en die pakken ze niet meer af.

Liefs,
Sjanie

 

Weekend vibes 

Zo het is weer vrijdag! Het weekend staat voor de deur…klinkt gek weekend voor iemand die niet werkt, maar toch heb ik een onderscheid tussen de “werkweek” en het “weekend!” Misschien dat ik ook zo in het ritme blijf omdat manlief gewoon een werkweek draait. 

Weekend betekent dat ik de teugels iets mag laten vieren, bijvoorbeeld een glaasje wijn, wat ik nu overigens niet doe omdat ik zwanger ben. Ook eten, mag ik iets meer van mezelf en doordeweeks is het voor mij balansen & de 3 R-en. En soms een keertje doorzakken met vrienden & vriendinnen vind ik soms ook heel gezellig, maar moet ik plannen. Zorgen dat ik de dag daarna en de dag daarvoor niets plan, dan trek ik het. Het gebeurt niet vaak, maar ik heb het nodig. Lachen, gieren, brullen of een dansje wagen en nergens aan denken.

Ik kijk onwijs uit naar onze kleine meid, dat is onze prioriteit maar stiekem ook wel weer een keertje weer een wijntje drinken of wijnen met mijn vriendinnen. Gewoon ff lallen! Maar goed dat zeg ik nu…misschien wil ik straks helemaal niet weg haha. 

We gaan het straks beleven, het moederschap. Het moederschap is straks vol met nieuwe uitdagingen, daar ben ik van overtuigd. We gaan het doen, saampjes, saampjes met manlief. Ik heb hier zoveel vertrouwen in en ben zo benieuwd hoe manlief reageert als ze er is. Bij mij leeft ze, bij mij leeft ze in mijn buik, manlief ziet haar, ziet haar soms bewegen in de buik. Super grappig en we liggen vaak in een deuk met zijn tweetjes en zegt manlief: “zo hee!” Echt lachen! Zal de buik straks wel missen….oké niet de buik maar het leven in mijn buik. 

Ik wens jullie een fijn weekend! 

Liefs,

Sjanie 

Zo trots 😍

Vrijdagmiddag

Het gros van Nederland zal nu onderhand wel denken: “weekend!!” Wat een lekker gevoel is dat hè?! Je verheugt je op je afspraken van het weekend, je hebt zin om naar de kroeg te gaan om lekker te borrelen met je vrienden/dinnen, daarentegen is er ook nog een hele mand was die op je wacht, wacht je bed op verschoonbeurtje en moeten er misschien boodschappen gedaan worden.

Wat een fijn gevoel … dat het bij mij niet allemaal maar in het weekend gepropt hoef te worden. Heel vaak stond ik al stijf van de stress omdat ik wist wat er allemaal op de agenda stond. Ik probeerde maar 1 ding per weekend te plannen, wat eigenlijk onmogelijk was, omdat we heel veel mensen om ons heen hebben. Dus stiekem stonden er weleens 2 of 3 afspraken gepland. Totaal geen rust en om uiteindelijk weer op je werk te komen met een accu van 10% tot 20%.

Maar nu hoef ik niet meer te plannen, omdat de druk weg is van het werk. Ik plan wel als wel afspraken hebt, maar het hoeft allemaal niet meer zo en wat heel belangrijk is, dat op kan staan en eerst eens kijken hoe ik mij voel, ipv al de verplichtingen die van werk kwamen, maar ook die ik mijzelf oplegde.

Vrijdagmiddag, ik voel het nog steeds, het weekend staat voor de deur. Manlief is vrij en kunnen we leuke dingen doen, want het is weekend en wat deed ik vaak op vrijdagmiddag? Er gaat zo een flesje Red Dragon open!! Ik ga lekker een glaasje rode wijn drinken met manlief en vieren we het begin van het weekend. Daarna staat er een heerlijke pasta stoofschotel op het menu. Wat een bofferd ben ik. Ik ben gelukkig en dat mag de hele wereld weten!!

Heerlijke rode wijn