Nachtje weg 

Morgen gaan manlief en ik een nachtje weg. Niet zoveel bijzonders toch?? Voor ons wel! Het is namelijk het laatste nachtje weg met z’n tweetjes. Nu ik nog aardig mobiel ben, is dit weekend een uitgelezen kans om te gaan. En wat denk je van de kerstmarktjes? Warme chocolademelk? Hapje eten? Gluhwijn … oh nee dat mag ik dan weer net niet. Mag manlief mijn glaasje 😉

Spulletjes liggen klaar en lig nu lekker op bed, beetje voorrusten voor morgen en overmorgen. Ons hotel is in de stad, uitstekend, want de hele dag lopen trekt deze mama in spe niet meer. Uurtje rusten, kan dan prima! 

We hebben een “signaleringplan” moeten invullen voor de gynaecoloog inclusief een bevalplan. Het signaleringplan is om hun een kijkje te geven in ons leven met mijn NAH. Manlief en ik praten erover, dat is fijn. Voor ons is dit óók fijn, zeker voor manlief, die kan actie ondernemen en mij er op wijzen als hij ziet dat het niet lekker gaat. Gewoon preventief, gewoon hoe wij altijd leven, maar dat dit nu een beetje extra aandacht moet hebben omdat ik zwanger ben én dat er over een paar weekjes een mini mensje bij ons is. Dinsdag controle en mogen we weer ff kijken naar ons meisje.

Nieuwe periode, ben erg benieuwd en probeer het allemaal over me heen te laten komen. Je kan het niet sturen, controlfreak Sjanie out, zwangermodus aan en ja ik heb er nog steeds heel veel zin in!! Manlief ook, we zijn zo benieuwd naar haar. Nog eventjes, de laatste loodjes, lol maken met z’n tweetjes, rust pakken, genieten van de bewegingen in mijn buik, de wasjes worden gedaan, kleertjes gestreken in de kast….het wordt steeds echter. 

Fijn weekend iedereen!

Liefs,

Sjanie 

Kleine wasjes …

Grote wasjes!! Het toekomstbeeld in onze badkamer is de komende jaren, kleine kleertjes, rompertjes en sokjes. In de badkamer hangen wasrekken, daar hangt het kleine spul. Het hele kleine spul want de rest heeft moeders meegenomen. 

Kleine wasjes ….

Het wordt steeds echter, het komt steeds dichterbij, nu nog met z’n tweetjes maar over 10 weken sowieso met z’n drietjes. Gek idee, maar zoveel zin in! Ik besef me goed dat het een grote verandering is, dat het best wennen wordt maar heb het volste vertrouwen dat het lukt, samen met manlief en wat hulp. 

De weken verstrijken, zo snel, niet alleen met mijn zwanger zijn maar gewoon, het is al weer bijna Kerst. Met Kerst mag ik achterover hangen, mag aanschuiven en stiekem vind ik dat wel erg lekker. Geen voorbereidingen, niet druk om maken en wat ik normaal altijd lastig vind, ga ik genieten. Heb er zin in! 

Liefs, 

Sjanie

Bofkont

Gisterenavond lag ik heel tevreden in bed .. heel tevreden. Nog meer het besef dat ik straks met mijn kleine meissie 24/7 door kan brengen, dat ik niet naar mijn werk hoef, dat daar al mijn energie in kan gaan straks. Een erg fijne gedachten, geen druk van werk, geen druk van buitenaf, gewoon ons plan trekken, wij. Wij met zijn drietjes straks.

Gisteren was ik voor het eerst bij “aqua mama,” een advies van mijn gynaecoloog. Zij vroeg de laatste controle of ik al bij een clubje zat. Clubje?? Mm .. ik zat er niet echt op te wachten in het begin, maar toevallig had ik tegen manlief gezegd dat ik misschien zwangerschap yoga wel leuk zou vinden. Daar had ik me al in verdiept, maar toch weer naast mij neergelegd, want dit is vooral gericht op een normale bevalling, maar deze mama in spé krijgt een keizersnede.

Oké, waar was ik gebleven … gisterenavond dus voor het eerst naar zwangerschap zwemmen gegaan. Was erg relaxt, wat baantjes zwemmen, oefeningen doen en het laatste kwartiertje dobberen in warm water. Wat was ik rozig en tevreden. Toch een goeie zet van mijn gynaecoloog, je praat met moeders in spé, je zit in dezelfde periode, je krijgt wat tips, geeft wat tips, prima. Ik zit op om plek, in het water welteverstaan. Ik zwom ook al baantjes, dus dit is extra erbij.

Gisteren zei één van de moeders in spé dat zij er volgende week niet zou zijn, vanwege een avonddienst en ik dacht:  “ik kan … ik zou altijd kunnen!” Bofkont of geluksvogel is in deze situatie een goed woord … hoe ik hieraan ben gekomen is een tweede, maar dat ligt achter mij, want wat verheug ik me op de komende tijd, wat heb ik er zin in, ook echt wel spannend, want tsja deze moeder in spé is toch lichtelijk autistisch, ik weet niet wat er komen gaat, bang voor het onbekende, maar ik kan het nu best goed op mij af laten komen. Of het nou komt dat ik een goede nacht hebt gehad of niet, maar dit gevoel is lekker.

Het meisje in mijn buik zagen we gisteren bewegen, ik deed het dekbed omlaag en zei: “Kijk” tegen manlief. Echt gaaf! Puntbuik en weer weg, puntbuik en weer weg. Deze kleine bofkont zwemt ook nog lekker in mijn buik, nog eventjes, want straks zit ze vast 🙂

Fijne dag!

Liefs,

Sjanie

img_5911

 

 

Nieuwtje …

Tja, ik kan excuses aanbieden omdat ik zolang niet heb geschreven, maar dat doe ik lekker niet. We zijn terug van vakantie, naar Kroatië geweest. Een aanrader, dit land. Wat hebben we een super toffe vakantie gehad, vooral omdat dit de laatste vakantie is met zijn tweetjes. Ik ben namelijk zwanger!! We zijn erg blij en we genieten dat het lekker loopt met de kleine. 4afd0b867c65ffa5d684fb3b90c6a80b

Er komt dus een categorie bij: “NAH & zwanger.” Ik heb me de eerste maanden vooral moe gevoeld, heel erg moe, waarom ik eerst dacht ik dat een vette terugslag had. Was ook logisch geweest want ik had een drukke tijd achter de boeg. Ook redelijk misselijk, maar vanaf de 11de week ging het beter en voel me op dit moment top, gelukkig & bijzonder.

Het is iets waar ik niets over heb geschreven, maar onze wens was er en die was groot. Ik was degene die twijfelde of ik het wel aan zou kunnen met mijn NAH. We hebben een traject gehad, voordat ik zwanger ben geworden, gesprekken met de gynaecoloog en de neuroloog. Daarnaast gesprekken met ervaringsdeskundige en uiteindelijk kwam eruit dat we groen licht kregen op medisch gebied, maar dat het zwaar kan worden. Dat laatste beseften we ons maar al te goed.

Ik heb veel geleerd de afgelopen jaren, mijzelf leren kennen en ik ben blij dat ik weet hoe ik in elkaar zit. Geloof me, dit is nieuw, het is niet eng, maar wel onvoorspelbaar. Het gekke is dat ik me geen zorgen maak, dat ik me sterk voel en dat ik het aankan. Dat is een erg fijn gevoel, geen stress, gewoon lekker in mijn vel. We gaan ervoor, we springen samen in het diepe, we gaan het samen doen, daar heb ik het volste vertrouwen in, in ons. Kortom we hebben er zin in en hij/zij is zo welkom en krijgt alle liefde die we in ons hebben.

Liefs,
Sjanie