NAHgenieten

The day after .. kinderverjaardag gehad van onze kleine Lina. Wat een feest, kind door het dolle heen, mama ook ๐Ÿ˜‚

De verjaardag begon niet lekker omdat ik last heb van zenuwpijn. Wat behoorlijk kut is, want dit overheerst mijn dag. Manlief zei in de ochtend: โ€œis het wel slim om door te laten gaan?โ€ Ik zei meteen: โ€œik wil dat het doorgaat!โ€

Ik heb iedere keer wat gedaan, de weken voor haar verjaardag: lijstje mensen, booodchappen, wie doet wat, soepje van te voren gemaakt dus alles was op tijd klaar, onder controle. Ik de controlfreak, ik functioneer hier gewoon het beste bij en zeker nu.

Controle over mijn lijf heb ik niet, tenminste niet wat qua pijn betreft. Dat is er en nu toevallig in hele hevigheid. Dus daarom ben ik blij, dat ik een controlfreak ben, hierdoor kon ik gisterenmiddag lekker 2 uur mijn bed induiken.

Ik kijk naar haar en denk aan gisteren. Haar rode blos op haar wangen, haar plezier, haar lach, de lieve mensen om ons heen, de hulp die we hebben gehadโ€ฆโ€ฆhiervoor doe ik het, hiervoor doe ik mijn leven. En dat ik nu extra verrot ben? Dat neem ik voor lief. We maken we er een pyjama dag van, beetje op bed, beetje spelen, beetje tv kijken en vooral flink NAHgenieten ๐Ÿ˜‰โค๏ธ

Week 6 …

Ja, ik ben erbij! Een van de gelukkigen die mee mag doen met de griepgolf of de epidemie of whatever. Ik heb bijna een week met flinke koorts op bed gelegen, kon niets, lag echt plat met overal pijn. Deze week plat is mede mogelijk gemaakt door het kinderdagverblijf, mijn ouders & manlief. Ik was echt ziek.

Het gaat gelukkig beter, maar ik heb nog steeds iedere keer wat verhoging en ik trek de dag door met paracetamol. Vanmorgen toch even de huisarts bezocht want mijn gezicht, kaak en oog blijft dik. Ik heb een ontstekingsremmende neusspray gekregen, omdat al mijn holtes ontstoken zijn.

Week 6 gaan we in … van loopoor, naar pseudokroep, van snotverkouden naar griep. Wat doet dat met je? Voor iedereen is dit een aanslag op je lijf, voor mij dan iets extraโ€™s. Ik merk dat mijn energie level laag is. Ik schrap dingen, want zaterdag is het feest! Onze dochter wordt 3 jaar. Ik bereid me voor, schrap mijn afspraken, maak lijstjes, overleg en we krijgen hulp aangeboden. Top!

De versiering is binnen en de traktaties van Lina zijn bijna af, dat kan ik afstrepen en het afstrepen geeft me rust. Lina gaat donderdag logeren zodat ik vrijdagochtend nog even rustig kan voorbereiden en een beetje voor kan rusten. En dat is nu helemaal broodnodig. Ik kan gelukkig wel weer naar buiten, ik doe mijn wandelschoenen aan en hap echt letterlijk de frisse lucht.

Het lijf fluit me terug, ho stop …. en ik ben niet eens bewust over mijn grenzen gegaan, maar door de gebroken nachten, ziek zijn van Lina en een verkouden man naast me, dan is het niet zo gek. Dan ben ik de Sjaak. โ€œGoed uitziekenโ€ zei de dokter. Sporten doe ik deze week ook nog maar niet, eerst op orde komen, langzaam aan naar Lina haar verjaardag leven, zorgen dat ik het goed verdeel en uitrust.

Het blijft wikken en het blijft wegen. Er worden weer dingen afgezegd waar we zin in hadden maar ja, thatโ€™s life … ons leven. Het maakt me soms verdrietig en zeker als ik dan extra moe ben, lijkt het nog harder aan te komen. Dus ik geniet extra van de dingen die wel kunnen, ik kijk uit naar de verjaardag, daar laat ik heel graag dingen voor. Ik ben dankbaar met & om mijn dochter en ben dankbaar dat wij met elkaar haar 3de verjaardag kunnen vieren. En รณรณk dat … kan helaas niet iedereen zeggen.โค๏ธ

Blijf nog even klein …

Even wat anders, geen blog over hersenletsel, maar wel over iemand die steeds belangrijker wordt voor mij. Iedere dag hou ik een stukje meer van haar en ik besef heel goed dat het niet voor iedereen is weggelegd. De wens moeders, de moeders die hun kinderen al gedag hebben moeten zeggen en de moeders die wel willen maar dat het niet kan vanwege gezondheid problemen. Dat besef โ€ฆ alle liefde naar jullie!! ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ๐Ÿ’œ

Mijn mop, onze dochter Lina. Zij maakt mijn dag en ja ze breekt โ€˜m soms ook. Over 3 weken wordt ze 3 jaar, 3 jaar in ons leven en wat is het snel gegaan. Mijn meisje, ons kadootje, ons wondertje, want dat โ€ฆdat is ze ๐Ÿ’œ

Plafonddienst

Het plafond, het is wit en in het donker zie je het niet. Ik zeg vaak: โ€œik had plafonddienst vannacht!โ€ Euh wat? Plafonddienst? Ja dat! Dan lig ik wakker, dan lig ik te woelen en uiteindelijk na te denken. Te denken over gesprekken die ik heb gevoerd. Ik speel ze soms gewoon weer terug in mijn hoofd. Of hoe ik het anders kan doen met Lina, hoe maak ik het mezelf makkelijker als ze bijvoorbeeld ziek is.

Dus dat โ€ฆ ik lig niet wakker om na te denken maar als ik wakker ben, ga ik wel nadenken. Wat natuurlijk super irritant is, want dan ben je nog meer wakker. Ik weet dondersgoed waardoor dat komt. Een avond op bezoek, hapje eten of een verjaardag. Ik weet nu, dat dit me (waarschijnlijk) plafonddienst oplevert.

Super vervelend, maar ik weet het. Als ik dag niet rustig kan afbouwen is de kans hierop groot. Kan dit altijd? Nee, daarom skip ik ook de meeste van deze activiteiten. Soms? Ja, soms doe ik het welโ€ฆ.dan heb ik het ervoor over, dan is bijvoorbeeld Renรฉ de volgende dag thuis of Lina naar de kinderopvang.

Dit is een typisch geval wat โ€œoverprikkelingโ€ heet. Je bent dan bezig om teveel informatie verwerken. Teveel informatie heeft ook te maken met geluid, beeld of andere zintuigen. Je ruikt, je proeft โ€ฆ alles bij elkaar noem ik dan โ€œinformatie verwerkenโ€ en dat gebeurd dan in de nacht.

Ik merk het vandaag dus ik hou me redelijk koest. Ik maak er een bed & hang dag van. Kind naar het kinderdagverblijf, man naar het werk en mijn hulp is bezig met het laatste stukje dweilen. Even rust, bijkomen, bijtanken want er staat een weekend voor de deur met leuke activiteiten. Ik noem het voorrusten, pas op de plaats โ€ฆ. goed voor mezelf zorgen zodat ik goed blijf functioneren. Een soort balans dagje maar dan met rust i.p.v. met voeding ๐Ÿ˜‰

Oh ja!! Lieve volgers, deze week weer 10 erbij. Super! Daar doe ik het voor, nog steeds, het onzichtbare, zichtbaar maken. Mijn missie, mijn taak โ€ฆ op mijn eigen unieke manier ๐Ÿ’œ

Voor jou …

Deze is voor jou. Voor diegene waarbij hersenletsel net is geconstateerd. Door een bloeding, een infarct, een ongeluk, een val op je hoofd etc. Je gaat nu overleven, je gaat beseffen, je gaat herkennen, je gaat rouwen, je gaat er naar handelen en dan hopelijk aanvaard je het. Jouw hersenletsel.

Het is een pad, een moeilijk pad, een pad met 1000 bochten. Je gaat uit de bocht vliegen, je gaat vallen, maar het allerbelangrijkste is dat je weer opstaat. Je staat weer op met een ervaring rijker, je knokt jezelf weer omhoog. Lieve mensen, lieve vrouwen, mannen en kinderen, jij ja, jij die net de diagnose hersenletsel hebt gehoord.

Jij, je gaat het doen met handvaten van therapie, maar blijf alsjeblieft ook een beetje bij jezelf. Lieve omstanders, geliefden, jullie zijn super belangrijk in het proces. Het proces wat hersenletsel heet. Hersenletsel is er en gaat niet weg. Het kan uiteraard wel wat verbeteren en juist jullie, jullie hebben we nodig.

Dit gedicht is voor jou en ik wens je alle kracht en sterkte. Zorg voor een dosis positiviteit, veel lachen en dan ga je het redden. Creรซer zelfspot en wees duidelijk naar je omgeving, doe je niet beter voor als dat je bent. Het is een weg, een pad, het is jouw pad. โค๏ธ

Overeind blijven

๐—›๐—ฒ๐˜ ๐˜„๐—ฎ๐˜€ ๐˜„๐—ฒ๐—ฒ๐—ธ ๐—บ๐—ฒ๐˜ ๐—ฏ๐—ฒ๐˜€๐˜ ๐˜„๐—ฎ๐˜ ๐˜‡๐—ผ๐—ฟ๐—ด๐—ฒ๐—ป. Zorgen om onze kleine meid. Onze kleine meid heeft afgelopen weekend heftige pseudokroep aanvallen. Zoveel aanvallen achter elkaar hadden we nog nooit mee gemaakt. Het was zo erg dat het spuitje dexamethason (prednison) niet hielp. Daarbij had ๐˜‡๐—ฒ ๐—ต๐—ผ๐—ด๐—ฒ ๐—ธ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ๐˜๐˜€ ๐—ฒ๐—ป ๐—น๐—ฎ๐—ด ๐˜‡๐—ฒ ๐—ฏ๐—ถ๐—ฏ๐—ฏ๐—ฒ๐—ฟ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ, ๐—ต๐—ผ๐—ฒ๐˜€๐˜๐—ฒ๐—ป๐—ฑ ๐—ฒ๐—ป ๐—ฏ๐—ฒ๐—ป๐—ฎ๐˜‚๐˜„๐—ฑ tussen ons in. Zondagnacht zijn we naar het ziekenhuis gegaan, ze was echt ziek en werd opgenomen ter observatie.

๐—ฃ๐˜€๐—ฒ๐˜‚๐—ฑ๐—ผ๐—ธ๐—ฟ๐—ผ๐—ฒ๐—ฝ ziet er eng uit, de eerste paar keer dachten we dat ze dood ging. Gelukkig is het onschuldig, maar voor een kind is het angstaanjagend. De kinderarts heeft uitgelegd dat het voor ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—ธ๐—ถ๐—ป๐—ฑ ๐˜ƒ๐—ผ๐—ฒ๐—น๐˜ ๐—ฎ๐—น๐˜€๐—ผ๐—ณ ๐—ต๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ ๐˜€๐˜๐—ฟ๐—ผ๐˜๐˜๐—ฒ๐—ป๐—ต๐—ผ๐—ผ๐—ณ๐—ฑ ๐˜„๐—ผ๐—ฟ๐—ฑ๐˜ ๐—ฑ๐—ถ๐—ฐ๐—ต๐˜๐—ด๐—ฒ๐—ธ๐—ป๐—ฒ๐—ฝ๐—ฒ๐—ป. Dus ik snap haar paniek, haar om haar heen slaan en de controle kwijt zijn over haar lijfje.

Maandagmiddag konden we weer naar huis met goede adviezen en we moeten gaan bijhouden hoeveel aanvallen ze heeft. Ons madammeke is gelukkig weer opgeknapt en ze heeft weer honderdduizend praatjes. Hoe ga jij ermee om? Dat is de vraag … ziek zijn van een kind is voor iedereen pittig. Voor iedere ouder, de slapeloze nachten en de zorgen. ๐—™๐˜†๐˜€๐—ถ๐—ฒ๐—ธ ๐—ฒ๐—ป ๐—บ๐—ฒ๐—ป๐˜๐—ฎ๐—ฎ๐—น.

Ik heb geleerd, waar ik het beste bij ๐—ณ๐˜‚๐—ป๐—ฐ๐˜๐—ถ๐—ผ๐—ป๐—ฒ๐—ฒ๐—ฟ is dus schrappen, รณรณk al is Lina nu weer beter moet ik ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฟ๐—ด๐—ถ๐—ฒ (๐—ฏ๐—ฒ)๐˜€๐—ฝ๐—ฎ๐—ฟ๐—ฒ๐—ป, omdat de afgelopen week pittig is geweest. Het punt is, wat ik altijd deed, om dan juist weer de dingen op te pakken. ๐— ๐—ถ๐—ท๐—ป ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฟ๐—ด๐—ถ๐—ฒ๐—น๐—ฒ๐˜ƒ๐—ฒ๐—น ๐—ถ๐˜€ ๐—ณ๐—ผ๐—ฟ๐˜€ ๐—ป๐—ฎ๐—ฎ๐—ฟ ๐—ฏ๐—ฒ๐—ป๐—ฒ๐—ฑ๐—ฒ๐—ป ๐—ด๐—ฒ๐—ด๐—ฎ๐—ฎ๐—ป afgelopen week, daarbij voel ik me best okรฉ, doordat ik รณรณk afgelopen week alles heb afgezegd. Mijn fysio die ik 2x per week heb, mijn begeleiding van NAH professionals en de dingen die ik wilde doen qua administratie liggen er ook nog.

Wat ik heb geleerd is dat het ๐—ฎ๐—น๐—น๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ฒ๐—น๐—ฎ๐—ป๐—ด๐—ฟ๐—ถ๐—ท๐—ธ๐˜€๐˜๐—ฒ ๐—ถ๐˜€ ๐—ฑ๐—ฎ๐˜ ๐—ถ๐—ธ ๐—ฏ๐—น๐—ถ๐—ท๐—ณ ๐˜€๐˜๐—ฎ๐—ฎ๐—ป. Letterlijk en figuurlijk voor ons gezin. Ook het etentje die ik vanavond had met vriendinnen heb ik afgezegd en ik maak er een ๐—ฏ๐—ถ๐—ท๐˜๐—ฎ๐—ป๐—ธ ๐˜„๐—ฒ๐—ฒ๐—ธ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ van. Lig je dan het hele weekend op je bed? Nee! Ik rommel, ik wandel, ik bereid mijn nieuwe week voor en pak mijn rust wat meer. Op deze manier kom ik eruit.

๐—ฉ๐—ถ๐—ป๐—ฑ๐˜ ๐—ท๐—ฒ ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—น๐—ฒ๐˜‚๐—ธ? Ja en nee! Ik vind het absoluut niet leuk om dingen af te zeggen. De fysio heb ik om sterker te worden en dat mijn conditie omhoog gaat. De begeleider heb ik om winst te maken in mijn dagelijkse activiteiten, om anders te denken en anders te handelen. ๐—˜๐—ป ๐—บ๐—ถ๐—ท๐—ป ๐˜ƒ๐—ฟ๐—ถ๐—ฒ๐—ป๐—ฑ๐—ถ๐—ป๐—ป๐—ฒ๐—ป ๐—ฒ๐˜๐—ฒ๐—ป๐˜๐—ท๐—ฒ? Ja! Ik zie ze al zo weinig, maar ik weet dat als we elkaar zien, dat het goed is. Waarom het antwoord ja dan? Ja, ik vind het leuk …. omdat ik uiteindelijk zo goed blijf functioneren en dat dit ๐˜ƒ๐—ผ๐—ผ๐—ฟ ๐—ผ๐—ป๐˜€ ๐—ด๐—ฒ๐˜‡๐—ถ๐—ป ๐—ต๐—ฒ๐˜ ๐—ฎ๐—น๐—น๐—ฒ๐—ฟ๐—ฏ๐—ฒ๐—น๐—ฎ๐—ป๐—ด๐—ฟ๐—ถ๐—ท๐—ธ๐˜€๐˜๐—ฒ ๐—ถ๐˜€. โค๏ธ

๐‡๐จ๐ž ๐ณ๐จ๐ซ๐  ๐ฃ๐ข๐ฃ ๐๐š๐ญ ๐ฃ๐ž ๐›๐ข๐ฃ๐ญ๐š๐ง๐ค๐ญ?

De tutu & moeheid

Hierbij een goede uitleg hoe โ€œmoeheidโ€ werkt bij mensen met hersenletsel. Hersenletsel-uitleg is een zeer goede site waar je alle weetjes vandaan kan halen. Veel beperkingen passen bij mij maar ook echt een aantal niet. Het ligt eraan in welk deel van je hersenen geraakt ben.

Ben je benieuwd hoe de moeheid bij mij werkt? Klik dan HIER op de link.

Ik ga het weekend met mijn kleine meid voor het eerst naar dansles. Kleine meid heeft er zin โ€ฆ maar ik ook. Toch vind ik het รณรณk spannend, lees: nieuwe dingen vind ik soms wat lastig. Het onbekende en niet weten of het heel druk is en waar ik me op voorbereiden kan. Tutu ligt in ieder geval klaar en dat is het belangrijkste โ€ฆ. voor Lina ๐Ÿ˜‚โค๏ธ

Een fijn en vooral zen weekend gewenst!

Dus toch acceptatie ?

Herken je het? Slechte nachten? Door allerlei omstandigheden?? Als je alle omstandigheden in รฉรฉn pakketje mag pakken, mag je het overprikkeling noemen. Overprikkeling is zo breed … ik wil het uitleggen wat het mij doet. Ik heb hersenletsel vanaf 2007 door een groot herseninfarct aan de linkerkant. In 2012 en 2019 heb ik wederom een klap gehad in mijn bovenkamer door een TIA.

Ik ben er van overtuigd dat dit weer een stap terug is geweest. Terug in mijn functioneren als mens. Alsof je een beschadiging weer even wakker maakt. Het is een kwestie van keihard teruggefloten te worden op deze manier. Soms denk ik echt: โ€œwat heb ik vredesnaam gedaan waarom wij (we doen het samen) deze dingen moeten meemaken?โ€ Ik zal wel een seriemoordenaar geweest zijn in mijn vorige leven ๐Ÿ˜‰

Terug te komen over overprikkeling en wat dit bij mij betekend. Bij mij is overprikkeling dat ik in de ochtend wakker wordt en het voelt alsof er een vrachtauto over me heen is gereden. Dat ik alle symptomen heb van een kater. Een kater van de drank, maar dan zonder de drank. Volg je me nog? Of ik word wakker en heb het idee dat ik pas net sliep … ik sta vaak al 10-0 achter op de dag als ik op deze manier wakker wordt.

Ik sta op en ik heb geen kracht om รผberhaupt iets te doen, alles voelt zwaar en soms heb ik nog een portie zenuwpijn erbij. Gratis en niets. Ik grinnik in mijzelf, ik ben het een soort gewend maar doordat ik echt steeds meer voel hoe het met mijn lijf gaat, is dit de conclusie. Laat ik het even voorop stellen, dit is absoluut niet elke ochtend, maar kan wel zeggen dat dit minimaal 6 ร  7 keer gebeurt van de 10 keer opstaan.

Dan denk ik verder en juist om te denken hoe dingen moeten. Bijvoorbeeld de volgorde van thee zetten. Appeltje eitje toch? De waterkoker pakken, de kraan aan doen, water in de waterkoker doen, de waterkoker weer op zโ€™n plek zetten, aandoen, theeglas pakken, theezakje erin en het water ik het glas doen, als de waterkoker klaar is. Ik word al duizelig als ik al deze handelingen lees. Klinkt voor jou misschien als peanuts, maar voor mij werkt het soms niet. Teveel … ik doe het, heb wat โ€œfoefjesโ€ zoals dingen de dag ervoor klaar zetten zodat er minder handelingen over blijven, dus het in stukjes hakken helpt bij mij.

Op twee dagen gaat ons kind naar het kinderdagverblijf en manlief gaat 5 of 6 dagen naar het werk en daar loop ik. Ik loop soms als een kip zonder kop, kris kras door het huis, alles kost meer tijd en juist omdat de energie soms ontbreekt. Ook hier heb ik trucjes voor, eerst opschrijven wat in mijn hoofd zit, wat ik graag gedaan wil hebben. En daarnaast of dat allemaal haalbaar is op de dag.

Ik ben soms boos of verdrietig uit het niets, omdat ik mijn emoties niet onder controle heb. De informatie die jij me verteld komt niet binnen of soms half en later verwerk ik het. Vaak kom ik ergens op terug, midden in een ander verhaal en zegt manlief: โ€œwaar heb je het over?โ€ Euh …. ik kom even terug op een uurtje geleden. We lachen, we praten en we beseffen erg goed dat mijn interne prikkels ook een grote rol spelen.

Interne prikkels?? Wasda?? Interne prikkels zijn mijn eigen gedachten, mijn eigen gevoelens, bijvoorbeeld me zorgen maken of angstig zijn. Of zenuwachtig, nerveus zijn of juist euforisch. Deze prikkels kosten namelijk ook energie en ik zeg weleens gekscherend dat ik mezelf soms naar de rand van de overprikkeling drijf.

Hoe doe je het dan? Hoe blijf je functioneren? Zonder in hysterie te leven? Of juist zwaarmoedig of depressief te worden? En om te zorgen dat het hysterische mens in mij niet iedere keer aanslaat? Ik kijk vooral wat wรฉl werkt en niet wat niet werkt. What else zou George Clooney zeggen? Niets, dit is het … dit is waar ik het voor doe. Ik probeer positief te blijven en dat lukt me de ene keer beter als een andere keer.

Ik probeer me hoe ik me voel voor lief nemen, genieten van de kleine dingen in mijn leven en ik haal veel positiviteit uit mijn dochter omdat ze bijna altijd blij is. Ik zie mezelf, mezelf vroeger en ik heb nog steeds mijn momenten. Ik ben van nature een blij en vrolijk persoon en ja รณรณk met mijn nukken. Net als onze dochter.

Ik breek soms ook. Dan vind ik de hele wereld oneerlijk, snap ik geen snars van het leven en huil ik met een liedje van de film een โ€œStar is Bornโ€ (een aanrader als je verdriet hebt en het er niet uitkomt). Maar hรฉ … ik leef, kijk naar wat ik wรฉl heb en dat is veel, onze dochter en dat is puur geluk.

Puur geluk zit รณรณk in mensen. Mensen om mij heen, vooral Renรฉ en mijn ouders die mij veel meemaken. Gelukkig dwarrelen er meer mensen om mij heen. Ik ben een gelukkig mens, een mens met hersenletsel en ik kan met recht zeggen dat ik een fijn leven heb, ook al is soms klein en eenzaam. Het is goed, het wordt beter…..doordat ik mij er steeds meer bij neer kan leggen. Heet dit nou acceptatie? Geen idee, ik geef steeds meer mijn vechtmodus op en dat voelt geeft voldoening. Stukje bij beetje, stap voor stap neem ik je mee in mijn leven. En waarschijnlijk herken je veel of een beetje, hoe het in jouw leven รณรณk gaat. Jouw leven, jouw leven met hersenletsel. Lang leve de (h)erkenning ๐Ÿ’œ

De spaarstand

De verwachting, de hoge lat …. mensen willen helpen en uiteindelijk zelf in de knoop komen. Het blijft een dingetje. Gisteren had ik mijn laatste therapie sessie met de ergotherapeut. Ik zei: โ€œik kan mijn NAH uitzettenโ€ ik voelde de tranen over mijn wangen lopen. Dit is natuurlijk klinkklare onzin.

Ik kan het wel, maar tegen welke prijs? Keihard op mijn bek gaan? Het lijf wat protesteert? Alles staat strak, de geluiden vanuit de zaal van de fysiotherapie komen dubbel en dwars binnen. Ben duizelig, misselijk … het is teveel, het is teveel geweest.

De afgelopen maanden heb ik weer wat opgepakt, wat sociale dingen, uit eten, een feestje, een verjaardag. Door mijn enthousiasme gedreven, want dat kan toch allemaal wel? De valkuil, de valkuil is het negeren van mijn NAH. Soms is het er gewoon even niet. Niet?? Natuurlijk wel Jeannette! NAH is bij je. Altijd, vanaf 3 augustus 2007. De conclusie is: kak!!!

Ik ben er op tijd bij, pak mijn rust wat meer, ben bewust dat ik niet verder moet gaan. Ho, stop…ik maak het kleiner, ik maak het simpeler voor mezelf. Een bakje thee met een vriendin kan, maar om in een restaurant te gaan zitten vol met kakkelende, lachende mensen kan niet, even niet.

Ik ben toch niet de enige die zo is. Toch? Of ben jij met je hersenletsel er altijd op tijd bij? Of mijdt je de drukke, sociale dingen gewoon? Of kom je er later achter dat je over je grens bent gegaan? Of heb op dat moment โ€œhet is niet slim, maar doe het tochโ€ houding?

Er staat wat โ€œspannendsโ€ op de planning. Dat horen jullie vast een keer, รณรณk daar gaat mijn energie naar toe. Nu is het de kunst om mijn energie te sparen. Ik ga, net als een mobiele telefoon, op de spaarstand. Even wat minder energie eruit, besparen zodat ik (en mijn telefoon) het weer langer volhoudt. Ik maak een mooie deal, ik … ik en mijn NAH.

De lamp, de telefoon … en ik ๐Ÿ˜Œ

Het is goed zoals het is

Ons dochtertje is 2,5 jaar met een lengte van 99 cm lijkt het alsof ze 4 jaar is. Ze is wijs, grappig maar ook nog zo klein. De afgelopen maanden presteerde ze het om iedere avond een paar keer uit bed te komen. Met de โ€œgebruikelijkeโ€ smoesjes zoals: โ€œeen heel klein slokje drinkenโ€ of โ€œnog รฉรฉn knuffelโ€ of โ€œeven kriebelen mama?โ€

Wat doe jij dan als nieuwbakken ouder? Je trapt erin, zij vraagt, wij draaien. Een week of 2 geleden hadden we afgesproken om haar terug in bed te leggen en haar vraagstelling compleet de negeren. Alleen de woorden: โ€œlekker slapen schatโ€ of โ€œwelterusten mop.โ€ De aanhouder wint, want woensdag bleef ze voor het eerst in bed! Jihoe, hebben we toch mooi geflikt manlief. Het duurde soms een uur of anderhalf dat ze uiteindelijk sliep. Het zijn fases, ja ja … volgens mij gaat ieder mens door fases. Niet alleen een kind ๐Ÿ˜‰

Wat wordt ze leuk, ze heeft meer aandacht voor een activiteit i.p.v. na 5 minuten zeggen: โ€œiets anders doen.โ€ Terwijl ik net alle kwasten, papier en verf op de tafel had uitgestald. Ik kreeg van de week nog een complimentje van een vriendin dat Lina zoโ€™n vrolijk en blij kind is. Dat doet mijn moederhart groeien.

Gisteren was ik met haar aan het fietsen en we reden langs een schoolplein met kinderen. En Lina zegt: โ€œkindjes mama, kindjes.โ€ Ik zeg tegen haar โ€œnog 1,5 jaar schat, dan mag je ook naar school.โ€ Ik verzink in gedachten op de fiets en bedenk dat de afgelopen 2,5 jaar zo retesnel is gegaan dus voor je het weet staat de kleuterklas voor de deur. Woensdag en vrijdag, die zijn van ons, saampjes. We gaan fietsen, knutselen, lachen, dansen, soms doen we ergens een bakkie. Ik geniet steeds meer en meer van haar. Het wordt leuker!

Mijn kleine, grote en vooral lange meid. Wat ben ik dankbaar dat ik jouw moeder mag zijn. Je maakt mijn dag, tovert een lach op mijn gezicht als ik het even niet zie en je zegt met je ondeugende blik: โ€œmama vergetenโ€ en lacht hier hard bij. Ik vergeet nog weleens wat dus dan lachen we er maar samen om.

Zij ligt naast me, ze is niet fit. Ik heb last van de weerovergang. Mijn zenuwpijn heeft helaas de afgelopen dagen de overhand. Het geeft niets, we doen gewoon lekker weinig. We kijken een filmpje, ze hangt lekker tegen me aan, manlief regelt het vandaag, we doen onze oogjes dicht en we zijn extra lief voor elkaar. Deze dagen, de reden is niet leuk, maar ik koester ze. Even goed zorgen voor elkaar, het kritische stemmetje in me negeer ik .. het is goed, het is goed zoals het nu is.